22.1c
Երեվան
չրք, հլս 01
Հայոց բանակի կազմավորման 27-րդ տարեդարձի առթիվ ՀՀ ՊՆ գերատեսչական մեդալով պարգևատրվողների շարքում էր նաև Մանվել սրկ. Սարգսյանը: Նա արդեն մեկ տարի է` որպես գնդերեց իր ծառայությունն է անցկացնում ՀՀ ՊՆ N զորամասում:
Մեկ տարվա հոգևոր ծառայության ընթացքում Մանվել սարկավագը հասցրել է ընկերանալ թե՛ սպաների, թե՛ ժամկետային զինծառայողների հետ:
Որպես գնդերեց, բացի զինվորների հետ անցկացվելիք ընդհանրական աղոթքներից, ժամերգություններից, հոգևոր բնույթի զրույցներից ու դասախոսություններից, այս ընթացքում նա կազմակերպել է բազմաթիվ ուխտագնացություններ, որոնց շնորհիվ զինծառայողները ծանոթացել և հաղորդակից են դարձել հայոց աշխարհի սրբատեղիներին:
Անցնող մեկ տարվա ընթացքում սփյուռքից եկած և հայերենին չտիրապետող զինվորների համար կազմակերպել է մայրենիի ուսուցման դասընթացներ և այսօր վստահեցնում է, որ զորամասում չկա մեկը, որ չտիրապետի հայերենին:
«Այս ընթացքում տասնյակ զինվորների ենք մկրտել պատմական Դադիվանքում, հերթական մկրտությունը տեղի կունենա առաջիկա օրերին:
Անչափ խորհրդավոր և իմաստալից է հատկապես զինվորների մկրտությունը: Նրանք իրենց որպես կնքահայր են ընտրում ծառայակից ընկերներից կամ վերադաս սպաներից մեկին:
Մկրտությունից հետո նրանց զինվորական ընկերությունը վերածվում է ընտանեկան բարեկամության:
Այդ ժամանակ արդեն առավել ընգծվում է կնքահայր-սանիկ հարաբերությունները` համեմված ծառայողական դժվարություններով, միմյանց հանդեպ սրտացավությամբ և հոգատարությամբ»,- «Արեւելքի» հետ զրույցում ասում է Մանվել սարկավագ Սարգսյանը, ավելացնելով, որ նորակոչիկների հետ առաջին հանդիպումից հետո ունեցած ճանաչողական զրույցը վերածվում է պարբերական հանդիպումների:
Զինվորները հոգևորականի հետ զրուցում են ամենատարբեր հարցերի շուրջ.
«Հետաքրքիր է ամեն մի զինվորի ընկալումը հոգևորականի հանդեպ:
Մեկը կարող է իր անձնական, ընտանեկան կյանքով կիսվել, մյուսը` ծառայության դժվարությունների, իսկ երրորդը` պարզապես կարող է մոտենալ և ուղղակի Աստծուց և քրիստոնեությունից զրուցել:
Ինձ համար առավել կարևոր է զինվորներին ուրախ տեսնելը: Երբ դիմավորում են ժպիտներով, անհնար է նրանց վարակիչ ժպիտներին ջերմ ողջույններով չպատասխանելը:
Նույն կերպ է նաև սպաների հետ: Բայց թե՛ զինվորները, թե՛ սպաներն ինձ մոտ ազատ են իրենց զրույցներում, քանի որ լավ գիտեն, որ երբեք զինվորի խոսքի մասին չի իմանա սպան և՝ ճիշտ հակառակը: Հաճախ նման զրույցներն ուղեկցվում են օգտակար խորհուրդներով»,- որպես գաղտնիք փոխանցում է նա:
Մեր զրույցի ընթացքում գնդերեց Սարգսյանը նաև ասում է, որ հաճախ են զանգահարում զինվորների ծնողները և շնորհակալություն հայտնում իրենց զավակներին այս կամ այն հարցում օգնելու համար: «Բայց դա մեզ` հոգևորականներիս համար ավելի շատ պարտականություն է, քրիստոնեական պատգամ` ավանդված Հիսուս Քրիստոսից»,- ասում է իր ծառայությունը հայոց բանակում անցկացնող հոգևորականը:
