27.69c
Երեվան
երկ, հնս 29
Երկուշաբիից ուրբաթ օրերին սիրիահայ Նազար Արոյանին կարելի է գտնել Վերնիսաժում: 45 տարի է՝ պարոն Նազարը պարսկական գորգերի վաճառքով է զբաղվում:
-Սիրիայում ալ այս գործին էի, -ասում է Նազար Արոյանն ու ցույց տալիս 100 տարվա վաղեմություն ունեցող գորգը,- ասիկա պարսկական ոճով է, բնական ներկ է: Այս մյուսն ալ հայկական ոճով է…
Իր գորգերը Հալեպում նա վաճառել է հայտնի Sheraton հյուրանոցում եւ Հալեպի Քառասուն Մանուկ եկեղեցու թաղը գտնված իր խանութում:
61-ամյա Նազար Արոյանը Հալեպից Երևան 7 ամիս առաջ է տեղափոխվել: Հալեպում հայրական տունը ռմբակոծության ենթարկվելուց հետո երկար չի մտածել, որոշել է անհապաղ հայրենիք գալ:
-Ես ուրիշներուն պես չեմ մտածեր՝ Ֆրանսիա գնալ, Ամերիկա գնալ: Կտեսնես՝ անունը Հակոբ է, ինքը հայ է, բայց հայերեն չի խոսիր, անգլերեն կխոսի: Հալեպ շատ զորավոր էր մեր մշակույթը, անոր համար որոշումս այս էր՝ որ ես, տիկինս, 94 տարեկան մայրս գանք Երեւան,- ասում է նա:
Հայրենիքում հաստատվելու որոշումը Նազար Արոյանն արդեն ամրագրել է՝ Երևանում սեփական տուն է գնել, որոշել՝ մինչ մահ այստեղ է ապրելու:
-Կառնեմ, կծախեմ, գումար կաշխատիմ, կապրինք,- ասում է նա:
Սիրիահայերի համար դժվարությունները Հայաստանում քիչ չեն, սակայն Նազար Արոյանը հոժարությամբ է տանում դրանք, ասում է՝ այն, ինչ Հալեպում է տեսել, շատ բան սովորական է դարձրել իր համար:
Սրտնեղում է մի բանից միայն, որ շաբաթ-կիրակի Վերնիսաժում վաճառք իրականացնելու համար սիրիահայերին տեղ չեն հատկացնում:
-Շաբթվա ընթացքում գործերը շատ տկար են: Տուրիստները շաբաթ-կիրակի կուգան, մենք ալ եթե այնտեղ չենք, չենք կարող վաճառել, որովհետեւ տեղացիները չեն գներ, չափազանց թանկ են տեղացիների համար,- ասում է Նազար Արոյանը,- Վերնիսաժում ալ մեզի կըսեն՝ 30 տարի է, 25 տարի է այս մարդիկ այստեղ կկանգնին, տեղ չկա…
Սիրիահայ Նազար Արոյանին հայրենիքում ապրելու, աշխատելու եւ վաստակելու համար շատ բան պետք չէ՝ ընդամենը շաբաթ-կիրակի Վերնիսաժում աշխատելու հնարավորություն, որը չունի...
Տաթևիկ Սարգսյան/«Արևելքին»
