18.09c
Երեվան
շբթ, մյս 09
Վերջերս «Հայոց ցեղասպանության դասավանդումը պատմվածքների, հեքիաթների, զրույցների, բանաստեղծությունների, փաստական նյութերի միջոցով» ձեռնարկը մի շարք դպրոցների ուսուցիչների մասնակցությամբ քննարկվել է ԿԳ նախարարությունում, որից հետո հանդիպումներ են կազմակերպվել նաեւ բարձր ու ցածր դասարանների ուսուցիչների հետ՝ գրքի հեղինակի՝ ԱՄՆ Կալիֆոռնիայի համալսարանի դասախոս, հայագիտության դոկտոր, Հայոց ցեղասպանության վերաբերյալ մի շարք աշխատությունների հեղինակ Ռուբինա Փիրումյանի մասնակցությամբ: Ձեռնարկը, ինչպես հայտնի է, մամուլում եւ այլ հարթակներում մեծ աղմուկի առիթ էր դարձել. տարակարծության հիմնական պատճառը երեխաներին հոգեբանական տրավմայի ենթարկելու հարցի հետ էր կապված: Սակայն, ինչպես քննարկումների ժամանակ նշել է Ռուբինա Փիրումյանը, ի սկզբանե այդ հանգամանքը հաշվի է առնվել եւ գիրքը կազմվել է ԱՄՆ-ում մի շարք հոգեբանների եւ մանկավարժների հետ խորհրդակցությունների ու ակտիվ քննարկումների արդյունքում:
Օրերս Ռուբինա Փիրումյանը հանդիպում է ունեցել նաեւ Հայ կրթական հիմնարկության կողմից հովանավորվող մի խումբ ուսանողների հետ: Վերջինս վերոնշյալ կազմակերպության անդամ է եւ ակտիվորեն աջակցում է երիտասարդներին: Հանդիպման ընթացքում Ռ. Փիրումյանը անդրադարձել է գիրքը գրելու նախապատմությանը, մտահաղացմանը, շարժառիթներին եւ ծավալված դժգոհություններին:
«ԱՄՆ-ի մի շարք հայ եւ օտարազգի հոգեբանների եւ մանկավարժների հետ քննարկումների արդյունքում, ինչպես նաեւ հաշվի առնելով հրեաների փորձը՝ որոշեցինք, որ մինչեւ հինգերորդ դասարան չենք խոսելու Հայոց ցեղասպանության արյունալի իրադարձությունների մասին: Ցեղասպանությունը բարդ հասկացություն է, եւ այն հասկանալու համար՝ երեխան պետք է պատրաստվի, որպեսզի կարողանա ըմբռնել որոշ թեմաներ, օրինակ՝ ի՞նչ է ազատությունը, ի՞նչ է արդարությունը: Այս թեմաները երեխաներին մատուցելու եւ հասկացնելու համար ընտվել են փոքրիկ պատմություններ ու հեքիաթներ, իսկ դրանց միջոցով երեխային ասելիքը ճիշտ մեթոդներով մատուցելը վերապահված է ուսուցչին»,- ընդգծել է ձեռնարկի հեղինակը:
«Ցեղասպանագիտություն պետք է դասավանդել, որովհետեւ մենք ժողովուրդ ենք, որի դեմ անարդարություն է կատարվել, եւ այդ անարդարությունը անպատիժ է մնացել: Պետք է դասվանդել, որովհետեւ Սփյուռքի սկզբնաղբյուրը Ցեղասպանությունն է: Սփյուռքը ճանաչելու համար անհրաժեշտ է իմանալ, թե Ցեղասպանությունն ինչպես եղավ, ինչպես ընկալվեց միջազգային հանրության կողմից: Չէ՞ որ այսօր էլ մենք ունենք նույն հարեւանները, որոնք վարում են նույն քաղաքականությունը, ինչ 1915-ին էր եւ դրանից առաջ: Նույն վտանգը մեզ սպառնում է նաեւ այսօր: Այս փաստը հաշվի առնելով՝ Ցեղասպանության ուսումնասիրությունը եւ վաղ տարիքից դասավանդումը կարեւոր նշանակություն է ձեռք բերում: Ի վերջո երեխան, այսպես, թե այնպես, ապրիլի 24-ին առնչվում է դրա հետ: Մենք փորձում ենք զոհի հոգեբանություն չսերմանել երեխաների մեջ՝ միաժամանակ փորձելով ատելություն չտարածել նաեւ թուրք ժողովրդի նկատմամբ»,- հավելել է հայագիտության դոկտորը:
Հարկ է նշել, որ վերոնշյալ ձեռնարկն սկզբնապես նախատեսված է եղել միայն Սփյուռքի դպրոցներում ուսուցանելու համար, սակայն 2016թ. ԿԳ նախարար Լեւոն Մկրտչյան հրամանով՝ այն երաշխավորվել եւ թույլատրվել է կիրառել նաեւ ՀՀ հանրակրթական դպրոցներում:
Տաթեւիկ Մուրադյան
