16.43c
Երեվան
շբթ, հնս 27
«Էս էրեխու խաթր ես 15 տարի առաջ զինվորական ֆորմեն հանեցի հագիցս, հիմա էլի պատրաստ եմ հագնել, ես վրեժ ունեմ, էրեխուս 8 տեղից խփել էին…»,- 2015-ին 20 տարեկանում զոհված Արշակ Հարությունյանի հոր՝ Կարեն Հարությունյանի խոսքերն են, ով որդու մահից հետո որոշել է մտնել զինված ուժեր և հակառակորդի դեմ պայքարում իր ներդրումն ունենալ:
Կարենի որդին՝ Արշակը, մեկն է այն մի քանի զինծառայողներից, որոնց մարտի 19-ին դիրքերից իջնելիս պատահել էր հակառակորդի հատուկ նշանակության ջոկատի ուժեղացված խումբը: Այս տարվա ամենաշատ զոհեր՝ չորս հայորդու կյանք խլած դիվերսիան էր դա: Սակայն տղաները ոչ միայն չէին նահանջել դիվերսանտներին տեսնելիս, այլև կռիվ էին տվել ու հատուկ պատրաստված հակառակորդի պլանները ձախողել:
Կարենը միացնում է որդու մահվան վայրում արված տեսագրությունը, ուր գնացել էր դեպքից շուրջ երկու ամիս անց: Ղարաբաղյան փարթամ անտառները բնական վահան են եղել հակառակորդի համար, և նրանք աննկատ կարողացել են սողոսկել դեպի հայկական դիրքեր:
«Ստեղ, այ էս կրակոցի հետքերը մնացած ծառի մոտ, Արշակն ա կանգնած եղել, ստեղ` Հակոբը, Էդուարդը, ստեղ էլ` Սամվելը,- տեսագրության մեջ հնչում է երիտասարդ լեյտենանտի ձայնը, ով թվարկում է տղաների անունները, որոնց մասին արդեն հավերժ անցյալով են խոսում: - Ստեղ էլ իրանց վեշերն էր, սաղ արյուն էր եղել, բայց իրանցից (հակառակորդից) հետ գնացող չի եղել, էդ հաստատ ա, իրանք ուրիշ դիրք պետք ա գնային, էրեխեքին են հանդիել ու կողքից պերեստրելկեն սկսել ա, Արշակը ՊԿ-իստին ա [пулемёт Калашникова] պահել, դիվերսիային միշտ առաջինը ՊԿ-իստին են խփում, բայց Արշակը կանգնել ա էդ տղու դեմ, որ նա դիրքավորվի ու կրակի, էդ պահին մի հատ խփել են Արշակին, ընգել ա, հետո վեր ա կացել, էլի վազել ա, հետո էլի են խփել, ութ տեղից կրակել են»:
Այս դիվերսիոն հարձակման հետևանքով հերոսաբար ընկած այս չորս տղաները ծնվել էին պատերազմի հարաբերական ավարտից հետո՝ 1995-ին, երբ ամիսներ էին գլորվել 1994-ի մայիսից, երբ մի կողմից Հայաստանի և Ղարաբաղի, մյուս կողմից` Ադրբեջանի միջև կնքվեց հրադադարի մասին պայմանագիր: 1995-ին, երբ թվում էր, թե պատերազմն անցյալում է, երբ թվում էր, թե այն այլևս չի սպառնալու, և ժամանակն է որդիներ ծնելով լուծել զոհված տղաների վրեժը:
42-ամյա հայրը, ով բացի Կարենից նաև մեկ որդի էլ ունի, զորացրվել է բանակից որպես ենթասպա, դիմել է Հայաստանի պաշտպանության նախարարություն՝ բանակ զորակոչվելու համար: Այժմ սպասում է հրամանին, որպեսզի մեկնի ծառայության:
Մանրամասները` armenianow-ի նյութում:
