9.09c
Երեվան
հնգ, մյս 07
6 սեպտեմբերը Թուրքիոյ մէջ ճանչցուած է որպէս «Սեւ սեպտեմբեր»ի օրեր: 6-7 Սեպտեմբեր 1955-ին, թուրք ծայրայեղական յորդաները Պոլսոյ եւ Իզմիրի մէջ յարձակում գործեցին տեղի փոքրամասնութեանց, մասնաւորապէս՝ յոյներու վրայ: Յարձակումներ եղան յունաց տասնեակ եկեղեցիներու վրայ եւ հարիւրաւոր տուներ ու վաճառատուներ դարձան հրոյ ճարակ: Գործադրուած հալածանքի զոհ դարձան յոյն արմատներով աւելի քան 30 Թուրքիոյ քաղաքացիներ: Եղած դէպքերը կազմակերուած էին թուրք ցեղապաշտական խմբաւորումներու կողմէ, որոնք անուղղակիօրէն կը վայելէին քեմալիստ պետութեան «լուռ աջակցութիւն»ը: Դէպքերը կապ ունէին նաեւ Կիպրոսի մէջ առկայ տագնապին հետ, ուր տեղի թուրքերուն ու յոյներուն միջեւ լարուածութիւնը հասած էր վտանգաւոր մակարդակի: Պոլսոյ հայերը եւս անմասն չմնացին այս վայրագութիւններէն, եւ ցայսօր Պոլիս ապրող եւ այդ դէպքերուն ականատես եղած հայ անհատներ վախով եւ սրդողումով կը վերյիշեն այդ պատահարները: 6-7 սեպտեմբերի դէպքերը մաս կը կազմեն Թուրքիոյ փոքրամասնութեանց դէմ գործադրուած հալածանքի եւ բռնադատումներու մեծ տոմարին:
