«Գլխաւոր շտաբի պետը շարունակելու է պաշտօնավարել
(Ի յաւելումն նախորդ գրառմանս)
Սահմանադրութեան 155-րդ յօդուածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ զինուած ուժերի զինուորական ԱՄԵՆԱԲԱՐՁՐ պաշտօնատար անձը գլխաւոր շտաբի պետն է, որին վարչապետի առաջարկութեամբ ՆՇԱՆԱԿՈՒՄ է Հանրապետութեան նախագահը՝ օրէնքով սահմանուած ժամկէտով:
-Այսինքն՝ գլխաւոր շտաբի պետին ԱԶԱՏԵԼՈւ լիազօրութիւնը Սահմանադրութեամբ սահմանափակուած է՝ քաղաքական ուժերի յարաբերակցութեան պարագայում զինուած ուժերին անձեռնմխելի պահելու նպատակով
(Ազատման հիմքերն ընդհանուր են՝ քաղաքացիութեան կորուստ, օրինական ուժի մէջ մտած մեղադրական դատավճիռ, հրաժարականի դիմում եւ այլն):
Սահմանադրութեան 139-րդ յօդուածը սահմանում է զինուած ուժերի եւ այլ զօրքերի բարձրագոյն հրամանատարական կազմին նշանակելու եւ ազատելու դէպքերը եւ կարգը, որոնցում Գլխաւոր շտաբի պետին ազատելու լիազօրութիւն նախատեսուած ՉԷ:
-Այսինքն՝ Սահմանադրութիւնը Գլխաւոր շտաբի պետին տալիս է յատուկ կարգավիճակ եւ չի լիազօրում ո՛չ Հանրապետութեան նախագահին, ո՛չ վարչապետին Գլխաւոր շտաբի պետին ազատելու հնարաւորութեամբ։
Ինչ վերաբերում է «Զինուորական ծառայութեան եւ զինծառայողի կարգավիճակի մասին» օրէնքի 40-րդ յօդուածի 3-րդ մասին, որը նախատեսում է բարձրագոյն հրամանատարական կազմի զինուորական պաշտօն զբաղեցնող պաշտօնատար անձանց պաշտօնից հայեցողական ազատելու հնարաւորութիւնը, նախ՝ դա Գլխաւոր շտաբի պետի վրայ չի տարածուում, որովհետեւ ինչպէս նշեցի Սահմանադրութիւնը նման հնարաւորութիւն չի նախատեսում, իսկ Սահմանադրութիւնը վերադաս է օրէնքի նկատմամբ, սահմանադրական մարմիններն էլ իրաւասու են կատարելու միայն այնպիսի գործողութիւններ, որոնց համար լիազօրուած են Սահմանադրութեամբ, 2-րդ՝ սահմանադիրն առանձնացրել է Գլխաւոր շտաբի պետին զինուած ուժերի եւ այլ զօրքերի բարձրագոյն հրամանատարական կազմից՝ նշելով, որ գլխաւոր շտաբի պետը զինուած ուժերի զինուորական ԱՄԵՆԱԲԱՐՁՐ պաշտօնատար անձն է եւ տալով նրան սահմանադրական յատուկ կարգավիճակ։
-Հետեւաբար՝ գլխաւոր շտաբի պետին ազատելու կապակցութեամբ մեկնարկած գործընթացն ինքնին հակաիրաւական է, իսկ Օնիկ Գասպարեանը շարունակելու է պաշտօնավարել։
Նախորդիւ եւս անդրադարձել էի այս հարցին՝ յղումը մեկնաբանութիւններում»։