«Բէրսոնա» կայքէն կը կարդանք՝
Վերջերս VBET A-League-ը պասքեթպոլիստներու մասին պատմող հարցազրոյցներու շարք սկսած է, ուր տեղ գտած է նաեւ լիբանանահայ հայրենադարձ երիտասարդ, Պէյրութի Հ.Մ.Ը.Մ. ակումբի մարզիկ, իսկ այժմ հայաստանեան «Էրեբունի» ակումբի պասքէթպոլիստ Մանօ Հալլաճեանին:
Ստորեւ կը ներկայացնենք հարցազրոյցը.
-Ե՞րբ սկսած էք զբաղիլ պասքեթպոլով:
Պասքեթպոլով սկսած եմ զբաղիլ բաւական ուշ՝ 16 տարեկանիս։ Մինչ այդ, զբաղուած եմ ֆութպոլով։
-Ի՞նչը ձեզի գրաւեց այս մարզաձեւին մէջ:
Ի սկզբանէ, կը զբաղէի ֆութպոլով՝ դարպասապահ էի։ Սակայն պասքեթպոլ շատ կը սիրէի եւ քանի որ բաւականին բարձրահասակ եմ, որոշեցի ուժերս փորձել նաեւ պասքեթպոլի մէջ։
-Ձեր մարզաշապիկի համարը յատուկ նշանակութիւն ունի՞:
Իմ սիրելի թիւը 7-ն է։ Բայց, քանի որ այն միշտ զբաղուած կ'ըլլար, կ'ընտրէի 17 համարի մարզաշապիկը։ Այստեղ 17 համարն ալ զբաղած էր, այդ պատճառով ընտրեցի 33 համարը։
-Պատմեցէք ձեր առաջին պասքեթպոլային ակումբի մասին։
Առաջին ակումբս եղած է ՀՄԸՄ-ի Պէյրութի ակումբը, եւ մինչեւ Հայաստան գալս, խաղցած եմ այդ ակումբին հետ։ Խաղցած եմ նաեւ Պէյրութի Հայկազեան համալսարանի ուսանողական խումբին հետ։
-Ինչպէ՞ս միացաք Ուրարտու» ակումբին:
Անցեալ մարտի, երբ Հայաստան հասանք, Երեւանի մէջ տեղի կ'ունենար Streetball-ի՝ SplashLeague3x3 մրցաշարը։ Որոշեցի մասնակցիլ մրցաշարին։ Այնտեղ էր նաեւ Ուրարտուի մարզիչ Միքայէլ Պօղոսեանը։ Ան ինծի առաջարկեց փորձել եւ միանալ ակումբին։ Ես համաձայնեցայ։ Խաղերս սկսայ «Ուրարտու»ի մէջ,բայց այժմ կը խաղամ «Էրեբունի»ի կազմին մէջ։
- Ինչո՞ւ տեղափոխուեցաք «Էրեբունիօ:
Տեղափոխուեցայ «Էրեբունի» աւելի շատ խաղաժամանակ ստանալու համար։
-Ինչո՞վ կը զբաղէիր եթէ չըլլար պասքեթպոլը:
Եթէ չըլլար պասքեթպոլը միանշանակ կը զբաղէի ֆութպոլով։
-Պատմեցէք պասքեթպոլէն դուրս ձեր կեանքին մասին:
Ես Եւրոպական համալսարանի պիզնես (ձեռնարկատիրութիւն) բաժնի երկրորդ տարուայ ուսանող եմ։ Կը սիրեմ նուագել երաժշտական գործիքներ՝ հարուածային գործիքներ (Drums)։ Լիբանանի մէջ շատ կը նուագէի, բայց, ցաւօք սրտի, Հայաստանի մէջ նուագելու հնարաւորութիւն չունիմ։ Կը սիրեմ խաղալ վիտէօ-խաղեր, երաժշտութիւն լսել եւ ֆիլմեր դիտել։
-Ո՞վ է Ձեր կուռքը:
Իմ կուռքը «Պրուքլին Նեթս»ի խաղցող Քեւին Տիւրանթն է։ Շատ կը սիրեմ անոր խաղը։
- Ի՞նչ կը նշանակէ պասքեթպոլը ձեզի համար:
Պասքեթպոլը իմ կեանքի մէկ մասն է, առանց որուն ես ինծի չեմ պատկերացներ։ Պասքեթպոլի շնորհիւ ես ունիմ շատ ձեռքբերումներ եւ պասքեթպոլը օգնեց ինծի կատարագործել ունակութիւններս։
-Ի՞նչ երազանքներ ունիք:
Երազանքներէս մէկը EuroLeague-ի մէջ խաղալն է եւ կ'ուզէի ծանօթանալ իմ կուռքի ՝ Քեւին Տիւրանթի հետ։
-Առանց ինչի՞ չէք կրնար ապրիլ:
Չեմ կրնար ապրիլ առանց պասքեթպոլի,առանց ընտանիքիս եւ ընկերներուս եւ հեռախօսի։
Բլից հարցեր.
- Սիրելի ուտեստ:
Պըրկըր:
-Սիրելի ֆիլմը:
Երբ փոքր էի շատ կը սիրէի Spayder Man-ը («Սարդ մարդ»ը), իսկ հիմա Expendables (Անկասելիները) ֆիլմը:
-Սիրելի գիրքը:
Thausend Splendid Sunes (Հազար հիասքանչ արեւ):
- Սիրելի Երգիչը:
Eminem, Travis Scott, Rihanna:
-Ինչու՞ պասքեթպոլիստները խաղի ընթացքին այդքան շատ ձեռքերը կը քսեն մարզական կօշիկներու ներբաններուն:
Մենք այդպէս կ'ընենք, երբ ձեռքերը քրտնած կ'ըլլան ՝ պազապէս մաքրելու համար։
Հարցազրոյցը՝ Լիլիթ Պաղտասարեան