Ի՞նչ է սէրը, անկեղծ սէրը, ինձ հարցնում ես,
Ինչո՞ւ յաճախ քո կեանքի հետ շփոթում ես,
Մէկ ասում ես, ցաւ է սէրը, մէկ էլ՝ բախտ է,
Լսիր սիրոյ քո սոխակին, շըւար ընկեր:
Թէ որ դիտես պարզ աչքերով այս աշխարհը,
Եւ կամենաս ներել մարդոց չար մտքերը,
Ու որոնես տէր Աստըծոյ խաղաղ կամքը,
Դու կ'իմանաս, անկեղծ սիրոյ, վե՛հ իմաստը:
Առանց սիրոյ, աշխարհն նոյնիսկ կ'անհետանայ,
Եւ հանդուրժող խօսքը սրտիդ որբ կը մնայ,
Երբ անջատէ խիղճը սրտէդ, միտքըդ խելառ,
Դու այս տաղով, լուսաւորէ՛ կեանքըդ խաւար:
Թէ որ դիտես պարզ աչքերով այս աշխարհը,
Եւ կամենաս ներել մարդոց չար մտքերը,
Ու որոնես տէր Աստըծոյ խաղաղ կամքը,
Դու կ'իմանաս, անկեղծ սիրոյ, վե՛հ իմաստը:
ԿԱՅԼԱԿ
(Մայիս 16, 2011)
«Սէր Ու Կրակ» գիրքէն