12.09c
Երեվան
երք, մյս 05
Թուրքիոյ նախագահը Պոլսոյ մէջ կայացող մարդասիրական հարցերու գագաթի ընթացքին խօսք մը արտասանելով կարեւոր խոստովանութիւններ ըրած է: Էրտողան, որ գովերգած է իր ղեկավարած երկիրը ըսելով, թէ իրենք կարեւոր եւ երեւելի օժանդակութիւններ կը տրամադրեն սուրիացի գաղթականներուն, ըսած է նաեւ, թէ Եւրոպա պիտի զղջայ եթէ իր Անգարայի տուած «խոստումները» չյարգէ: Ան նաեւ ըսած է, որ Թուրքիան տարեկան կտրուածքով կարիքն ունի 45 միլիառ ամերիկեան տոլարի, որպէսզի կարողանայ «ճիշդ դասաւորել» գաղթականներու հարցը: Էրտողանի արտայայտած զայրոյթին պատճառը ըստ երեւոյթին եւրոպական ընտանիքին կողմէ երեւելի դարձած չկամութիւնն է: Այս բոլորը անշուշտ կը կատարուին դրամական հետաքրքրութիւններու ընդհանուր առանցքով: Այսօր, աւելի քան որեւէ ժամանակ սկսած է երեւելի դառնալ, որ Թուրքիա-Եւրոպա յարաբերութիւնները չեն կրնար գաղափարական հիմք ունենալ, հետեւաբար այդ կապերը խախուտ են եւ ենթակայ են քանդման: Յարաբերութիւններու ֆոնին վրայ ըլլալիք ցանկացած ցնցում կրնայ առաջնորդել թշնամութեան եւ այսօր Էրտողանի բերնով հնչած մարտահրաւէրը այդ մասին կը խօսի:
Հիմա ուրեմն ի՞նչ: Ակնկալե՞լ, որ Անգարա մէկ քայլ առաջ նետուելով խօսքի սպառնալիքը գործի կը վերածէ ու «պատժիչ» վարմունք ցոյց կու տայ եւրոպական երկիրներուն դէմ... Այս բոլորը ենթադրութիւններ են, որոնք սակայն կը հնչեն բոլոր կողմերէն: Ու կարեւոր է նաեւ հասկնալ, որ Եւրոպայի տարբեր մայրաքաղաքներու դռները թակող գաղթականները կրնան նոր կացութիւն ստեղծել, միշտ անսալով Անգարայի խորքային թելադրանքին: Այս բոլորէն անդին կարեւոր է հարց տալ, թէ արդեօ՞ք եւրոպական ընտանիքը պիտի փորձէ հակազդել Էրտողանին: Ու բացի անկէ արդեօ՞ք այդ պատասխան-հակազդեցութիւնը պիտի ըլլայ պատահական եւ ուշացած արձագանք մը, թէ՞ զսպիչ հանգամանք ունեցող համապատասխան քայլ մը: Սպասենք:
