image

Երկու սօսիներ. Խաժակ Այնթէպլեան

Երկու  սօսիներ. Խաժակ Այնթէպլեան

 Այս Կիրակի միտքս եկաւ Արցախեան շրջագայութեան մեր ուղեցոյցին՝  Հայկին պատմածը ,  որ  քար առ քար Արցախը մեզ ծանօթացուց իր անցեալով , հերոսական դրուագներով , հինէն եկած առասպելներով : Հայկը պատմեց թէ Ստեփանակերտէն մօտաւորապէս քառասուն քիլոմեթր դէպի հիւսիս , Սխտորաշէն գիւղին մօտ կայ հսկայ  Սօսի մը  մօտաւորապէս երեք հազար տարեկան , որուն փչակին մէջ կրնայ տեղաւորուիլ աւելի քան հարիւր մարդ: Ըստ աւանդութեան այդ ծառը ցանած  է Տիգրան Մեծը , իսկ Աւարայրի ճամբուն վրայ այդ ծառին տակ հանգստացէր է Վարդան Մամիկոնեանը:

    Բայց Ինծի համար այս պատմութիւնը  ուրիշ տեսակ է   որովհետեւ մուսալեռցի եմ  եւ գիտեմ որ ծառը  կը ցանեն հողագործ մարդիկ եւ ոչ անպայման թագաւորները  : Ես կը ճանչնամ  «Ճէպէլ Մուսայ»ի նշանաւոր Սօսին եւ կը կարծեմ որ այս երկու ծառերուն մէջ կապ մը կայ ու կ՚ենթադրեմ որ իմ մտածած տարբերակս աւելի իրական է .....

      Ըստ մորցուած աւանդութեան կամ չլսուած առասպելին կամ ալ շիտակը եթէ կ՚ուզեք  ըստ իմ ենթադրած տարբերակին , երկու եղբայր դարեր առաջ  , երբ դեռ Հայաստանը ծովից ծով էր , հայոց Մեծն Տիգրան թագաւորի արշաւանքէն վերադարձին , իրար հրաժեշտ տալով ամէն մէկը գնաց իր նախընտրած ճանապարհով:

      Մեծը գնաց հայրենի տուն , վերադարձաւ պապենական իրենց հողին : Հասնելուն պէս Սօսի ծառ մը տնկեց շեմին ու բացատրեց զաւակներուն .-

-      Այս ծառը  երկար դառեր պիտի հսկէ  այս տարածքը  , որ պապենական ձեր  հողն է: Փոխանցեցէք սերունդներուն ա'յս է իրենց հայրենիքը, որուն համար պարտաւոր են տալու իրենց կեանքը  : Եթէ օր մը խլեն ձեզմէ այս սուրբ հողը , արեան գնով ետ արեք զայն : Այս ծառին քով թող հաւաքուին օր մը նաեւ իմ միւս եղբոր զաւակները  որովհետեւ այս հողն է ձեր վերջնական հանգրուանը:

 

Նոյն Սօսիին երկուորեակը , միւս եղբայրը գնաց ցանեց հեռու տեղ մը ու բացատրեց զաւակներուն որ այս ծառը երկար ատէն  պիտի հսկէ իրենց երթը  ու  թելադրեց որ  պատգամը լսեն նաեւ  բոլոր գալիք սերունդները :

-      Ուր որ հասնիք  դուք այգիներ ցանեցէք , հողը մշակեցէք ու անոր տուած բարիքները վայլեցէք : Իսկ երբ օր մը պարտադրուիք     լքել հողը ,     մի  ափսոսաք դուք ձեր   տնկած այգիները ,  արեան գնով դուք փրկեցէք ժողովուրդը  ու  բռնեցէք վերադարձի ճանապարհը :   Գացէք գտէք այս Սօսիին երկուորեակը   , հոն թող ըլլայ ձեր վերջնական հանգրուանը որովհետեւ  այդ հողն է ձեր պատմական հայրենիքը.....  

   Այս Կիրակի երկու Սօսի երկու պատգամ կը փոխանձեն : Առաջինը Արցախի Սօսին է, որ հայրենիքին համար զոհողութիւն կը պատգամէ...Այս պատգամը  մեր ժողովուրդը մինջեւ այսօր փառք ու պատուով կը կատարէ , վկան Արցախեան հերոսական պատմութիւնն է :  

   Երկրորդ Սօսին Մուսա Լեռան Սօսին է որ ժողովուրդին տէր կանգնիլ կը պատգամէ ... Այս պատգամը հարիւր տարի առաջ մեր պապերը Մուսա Լեռան բարձրունքին փառք  ու պատուով կատարեցին .... Այսօր սակայն այս նոյն պատգամն է որ կարծես մոռացութեան մատնուած է  ...