22.98c
Երեվան
չրք, հնս 24
Թշնամական վերջին յարձակման մեկնարկէն անցած է արդէն գրեթէ 3 օր եւ 11 ժամ։ Արդէն երեք օր տարբեր հարթակներու վրայ, լրահոսին մէջ կը հրապարկուին լուսաւոր դէմքերու լուսանկարներ, նահատկութեան մասին կարճ հաղորդագրութիւններ, դիմատետրի իր էջին գրած է Ազգային Ժողովի պատգամաւոր Գեղամ Մանուկեանը.
« Բազմաթիւ սահմռկեցուցիչ նիւթեր են վխտում համացանցում։
Կորուստների իրական ծաւալի մասին պաշտպանութեան նախարարութիւնը պաշտօնապէս դեռ չի խօսում։ Հրապարկուած երկու ցաւալի թուերը հնչել են Նիկոլի կողմից, Ազգային Ժողովում, առանց ցաւի, իմիջիայլոց։ Բայց դրանք բացակայում են ՀՀ Պաշտպանութեան նախարարութեան պաշտօնական լրահոսում։
Ու ամենաահաւորը՝ սա բացառիկ դէպք է, երբ անգամ պաշտօնապէս հրապարկուած թուերը դեռ չեն ստացել մարդկային դէմք, դեռ միս ու արիւն չեն դարձել։ Դեռ ոչ մի նահատակի անուն պաշտօնապէս չի յայտարարուել։
Երեք ու կէս օրուայ ընթացքում ՀՀ պաշտպանութեան նախարարութիւնը չի հրապակում հաստատուած զոհերի անունները։ Աննախադէպ է նման վիճակը։ Անգամ Ապրիլեանի ժամանակ, այդ լայնածաւալ պատերազմական վիճակում կարճ ժամանակ անց հատիկ-հատիկ տրուեցին հերոսաբար նահատակուած 74 զոհերի անունները։
Ի՞նչ է սա՝ խուսափում իրական կորուստները ներկայացնելո՞ւց, փնթիութի՞ւն, անփութութի՞ւն, ծառայողական պարտականութիւնների թերի կատարո՞ւմ… Իսկ միգուցէ նոյն տրամաբանութիւնն է, որով շարժուել է իշխանութիւնն արդէն 44-օրեայ պատերազմից սկսեալ. սրանց համար զինուորը արժէք չունի, այն սեփական քարոզչութեան մաս է ուղղակի։
Չկար որեւէ խոչնդոտ, արգելք, որ պաշտպանութեան նախարարութիւնը պարբերաբար հրապակէր բոլոր զոհերի անունները։ Այո, կարող էր յստակեցնել, որ ունենք անհետ կորածներ, դեռ կան գրաւուած դիրքեր, որտեղ մեր զոհուած դիրքապահներն են նաեւ։ Բայց հաստատուած անունները պարտաւոր էին հրապարկել, որ հասարակութիւնն էլ ճանաչէր իր նահատակներին։ Գործում է նիկոլական բնազդային վախը՞, որ հասարակութիւնը առաւել մեծ թափով կարող է ընդվզի, որն այլեւս անկասելի է։ Թէ՞ այստեղ էլ գործում է նիկոլական «անտրամաբանութիւնը»՝ «Սուգը՝ սուգ, բայց դուք ոչ թէ ողբացէք, այլ հպարտացէք»… Երբ չկայ կոնկրետ կենսագրութիւն, որբացած զաւակ, լուսանկար, իրական ճակատագիր, արդէն պատմութիւնը նաեւ ողբերգական է, որն էլ ձեռնտու չէ այս իշխանութեանը։
Իսկ ընդհանրական հերոսականութիւնը, ընդհանուր թիւը, համեմուած քարոզչութեամբ դառնում է այլեւս հպարտութեան նիւթ։ Անհայրենիք անաստուածներ»,- գրած է Մանուկեան:
