13.54c
Երեվան
կրկ, հնս 28
Հայրենադարձներ ՝Կարէն եւ Սանան Մկրտիչեան (ծնեալ՝ Տէր Պետրոսեան) կը պատկանին այն խաւին, որ անտեսելով արեւմտեան երկիրներու բոլոր մակարդակի դիւրութիւնները հայրենադարձած ու հաստատուած են Երեւանի մէջ։
Ունենալով քաղաքական յստակ համոզումներ, եւ ի հետեւանք այն պարտութեան, ծանրօրէն նստաւ մեր բոլորի հոգիներուն մէջ անոնք երկուստէք եւ իրենց ընտանիքի բոլոր անդամներով կը պայքարին յանուն նոր ու յաղթանակող Հայաստանի մը համար։
Ստորեւ մեր ընթերցողներուն հետ կը կիսենք Սանան Տէր Պետրոսեանի կողմէ շաբաթ օր Հայաստանի ընդդիմութեան հանրահաւաքին ընթացքին արտասանած խօսքը
Բարև բոլորիդ, ես Սանանն եմ․ ծնած եմ Պեյրութ, Լիբանան։ Հայաստանի հետ իմ կապս սկսեր է 1991-ին երբ իբր դպրոցական, մասնակցեր եմ Հանքավանի ճամբարներէն մէկուն։ Այն ժամանակ դեռ Հայաստանը պաշտօնապէս անկախ չէր։ Յետոյ 1996-97ի ամառները մասնակցած եմ Հատրութի շրջանի Առաքել գիւղի վերաբնակեցման և մանկապարտէզի հիմնադրման աշխատանքներուն։ Այն ժամանակ արդէն ունէինք Անկախ Հայաստան և ազադագրուած Արցախ։
1915ի Եղեռնէն վերապրածներու թոռ ըլլալով, Սփիւռքի մէջ մեծցած եմ Ազատ, Անկախ և Միացեալ Հայաստանի երազանքով, ինչպէս նաև Հայրենիքի բարձրագոյն արժէքով։ Հետևաբար 2015-ին ամուսնուս և 4 տղայ զաւակներուս հետ Գանատայէն տեղափոխուեցանք Հայաստան։ Հայաստան հաստատուեցանք որպէսզի տղաքս մեծնան Հա՛յ, իրենց ապահով ու համերաշխ Հայրենիքին մէջ։
Դժբաղտաբար այսօր Հայաստանը ո՛չ ապահով է, ո՛չ ալ համերաշխ։ Հայաստանն ու Արցախը յարձակման տակ են, սահմանները դարձեր են խոցելի թշնամիին առջև․ ունինք հողային և մարդկային ահռելի կորուստներ, հազարաւոր այրիներ, որբեր, հաշմանդամներ․․․
Ի միջի այլոց, 1996-97ի Հատրութի Առաքել գիւղի այդ աշխատանքներուն ընթացքին զետեղած էինք խաչքար մը՝ Առաքել գիւղի մէջ․ 2020ի պատերազմի ժամանակ տեսաերիզ մը շրջանառուեցաւ, ուր կը տեսնէինք թէ ինչպէս ազերի զինուորները կը քանդէին այդ խաչքարը․․․
Եւ այս բոլորով հանդերձ ունինք իշխանութիւններ որոնք ոչ միայն մեզի չեն պաշտպաներ, այլ նաև կը քանդեն մեր ազգային համերաշխութիւնը, մեզի կը փորձեն համոզել որ այս արիւնարբու և ցեղասպան ժողովուրդէն խաղաղութիւն մուրանք և իրենց հանձնենք Արցախը։
Սփիւռքի, Հայաստանի և Արցախի հայը այսօր կը տառապի նույն ցաւով, Հայրենիքի անմիջական կորուստի մտահոգութեամբ։ Այս ամէնը տեսնելով ես պարզապէս չեմ կրնար լռել։ Մենք թշնամիին հայրենիք չենք հանձնելու։
Սփիւռքի զաւակ ըլլալով, կոչ կ՛ուղղեմ աշխարհասփիւռ հայութեան, կանգնիլ Արցախի և Հայաստանի կողքին։ Ես իմ 4 զաւակներուս, դուք Ձեր զաւակներուն, հզօր Հայաստան ենք պարտք։
Մենք բոլորով Սփիւռք/Հայաստան/Արցախ, պիտի միաւորուինք և կերտենք մեր երազած Ապահով, Համերաշխ և Հզօր Հայաստանը։
