2.09c
Երեվան
ուրբ, փտր 20
Լսի՛ր հոգիս,
Եթէ յանկարծ սէրը սրտիս ու հաւատքըս չմնայ,
Հաստատ գիտցիր, որ իմ յոյսը առանձինը կը տոկայ,
Իր հարազատ ու մկրտիչ շողերով, նոյնիսկ տկար,
Իմ աշխարհիս, խաղաղ մտքիս յուշերին էլ՝ կեանք կը տայ։
Լսի՛ր հոգիս,
Ու երբ գտնես անձըդ շըւար, փակուած մի մութ սենեակում,
Եւ երբ տեսնես կողքիդ վարար, ցրուած արիւն է հոսում,
Չվախենաս, չզարմանաս, նա իմ սիրտն է տրոփում,
Պահելով քեզ ինչպէս վահան, որ չձուլուես այս կեանքում։
ԿԱՅԼԱԿ
(Նոյ. 27, 2011)
«Սէր ու Կրակ» գիրքէն
