8.09c
Երեվան
շբթ, փտր 14
ՀՀ երրորդ նախագահ Սերժ Սարգսեանը ԼՂ հիմնախնդրի բանակցային գործընթացի վերաբերեալ բացառիկ հարցազրոյց է տուել հեռուստաԴեկնաբան Դաւիթ Սարգսեանին: Հարցազրոյցը ներկայացնում ենք հարց ու պատասխանով` ըստ թեմաների:
- Պարո՛ն նախագահ, ամփոփենք մեր զրոյցն այսօրուայ իրողութիւններով: Դուք փոքր-ինչ խօսեցիք այդ մասին` բանակցային գործընթացը կանգնած է, չկայ, Արցախին վերաբերող հատուածը չկայ երկու երկրների առաջնորդների միջեւ զրոյցներում, չկայ համանախագահութեան ձեւաչափը, պատերազմից ի վեր համանախագահները չեն այցելել տարածաշրջան: Լաւ, բայց Ղարաբաղի հակամարտութիւնը հանգուցալուծուած չէ, չէ՞:
- Միանշանակ:
- Հանգուցալուծուած չէ Ղարաբաղեան հակամարտութիւնը:
- Իմ խորին համոզմամբ` ոչ, հանգուցալուծուած չէ: Եւ դա միայն իմ համոզմունքը չէ: Դա նաեւ համանախագահների յայտարարութիւններն են:
- Ես ուզում եմ Ձեզնից լսել ակնկալիք, տեսլական, պատկերացում այս ջախջախուած, կոտրուած, դիւանագիտական առումով դիմազուրկ իրավիճակում մենք ինչպե՞ս կարող ենք աշխարհին ազդարարել, յատկապէս որ ազդակներ ստանում ենք, օրինակ` Ֆրանսիայից, որ Արցախի կարգավիճակի հարցը մեզ համար առաջնահերթութիւն է, օրակարգային պէտք է լինի, որ դէմարկացիան չպէտք է ենթադրի Արցախի ճանաչում Ադրբեջանի կազմում, եւ մեզ համար մի շարք կարմիր գծեր չպէտք է հատուեն:
- Ես մի քանի անգամ այդ հարցին պատասխանել եմ եւ ասել եմ հետեւեալը, որ այս իշխանութիւններն ունակ չեն դա անելու: Ես աւելի մանրամասն ասելու առիթներ կը գտնեմ, բայց կարծում եմ, որ մեր հասարակութեան այն հատուածը, որը համարում է, որ Արցախը հայկական է, այն մասը, ով համարում է, որ մենք ի վիճակի ենք ուղղել մեր մէջքը, ես կոչ եմ անում բոլոր այդ մարդկանց, որ համախմբուենք ու սրանից պահանջենք, որ դադարեցնեն այդ քաղաքական մուրացկանութիւնը: Խաղաղութիւն աղերսելը երբեք չի բերել խաղաղութեան, երբեք չի բերել: Իմ ասածն այն չէ, որ պէտք չէ ձգտել խաղաղութեան, ընդհակառակը, իմ ասածների մէջ` եւ՛ սկզբում, եւ՛ հիմա, խնդրում եմ, որ որեւէ մէկը ռեւանշի տարր էլ չփնտրի: Իմ ասածը հետեւեալն է, որ մենք չնայած ջախջախուած ենք, չնայած կապիտուլացուած ենք` մենք ունենք հնարաւորութիւն բանակցային պրոցեսը վերականգնելու:
- Մենք ունե՞նք այդ հնարաւորութիւնը:
-Այո, մենք ունենք այդ հնարաւորութիւնը, եւ պէտք է պահանջենք, որպէսզի, նորից եմ կրկնում, սրանք գան այդ ճանապարհով:
- Եւ ինչն իրաւունքով մերն է, պէտք է լինի մերը:
- Այո: Իսկ մերն ինչն՞ է` մերը Լեռնային Ղարաբաղի բնակչութեան ինքնորոշման իրաւունքն է: Այո, այդ իրաւունքն անքակտելի է: Եւ շատ տեւական ժամանակ միջազգային հանրութիւնը դա հաստատել է: Եթէ մենք մեր գործողութիւններով հիմա պէտք է դրդենք միջազգային հանրութեանը, որ կարծիքը փոխի, դա արդէն միջազգային հանրութեան պրոբլեմը չէ, դա մեր պրոբլեմն է:
- Գործողութիւններով կամ անգործութեամբ:
- Այո: Նոյնն է, բոլոր դէպքերում դրանք յանցագործութիւն են: Միգուցէ քրէական օրէնսգրքով չնախատեսուած, բայց յանցագործութիւն են: Մենք ունենք այդ հնարաւորութիւնը, մենք պէտք է իրօք շատ կտրուկ պահանջներ ներկայացնենք եւ ոչ միայն խօսքով: Եթէ այդ պահանջները մենք նորմալ ներկայացնենք, ես կարծում եմ որոշ ժամանակ յետոյ կարող ենք խօսել, որ ինչ-որ չափով բանակցային պրոցեսը վերականգնւում է:
Գիտէք, տեւական ժամանակ` 2018 թուականից յետոյ, յատկապէս կործանարար պատերազմից յետոյ, մեզ փորձում էին մեղադրել ռազմատենչութեան մէջ: Ոչ, մենք երբեք ռազմատենչ չենք եղել:
- Ներսո՞ւմ, թե՞ դրսում նկատի ունէք:
- Ես նկատի ունեմ եւ՛ ներսում, եւ՛ դրսում:
- Ալիեւը Ձեզ ռեւանշիստ է անուանում:
- Եւ դրսից: Եւ դուրսը դա միայն Ադրբեջանը չէ: Մենք երբեք ռեւանշիստ չենք եղել: Բայց երբեք էլ մեր ունեցածն ուրիշին յանձնելու, տալու կողմնակիցը չենք եղել, որովհետեւ դա մեր անձնական խնդիրը չէ, դա մեր ժողովրդի խնդիրն է: Եւ դա կարող է շատ երկար ժամանակահատուածում մեր ժողովրդին բերել կա՛մ բարեկեցութեան ու լաւ ապագայի, կա՛մ էլ ուղղակի կործանել, ոչնչացնել: Սա է ամբողջ խնդիրը:
- Ես շնորհակալ եմ այս հնարաւորութեան եւ հարցազրոյցի համար:
- Ես էլ եմ շնորհակալ հրաւէրի եւ այս հնարաւորութիւնն ընձեռելու համար:
