Թուրքիոյ Հայ Կաթողիկէ Հասարակութեան Վիճակաւոր Տ. Լեւոն Արք. Զէքիեան Հինգ. Յուն. 21-ին դասախօսութեամբ մը ելոյթ ունեցած է Պոմոնթիի Մխիթարեան վարժարանին մէջ։ Դասախօսութիւնի շարունակութիւնն էր անոր վերջերս նոյն դպրոցէն ներս մատուցած՝ «Արեւմտահայերէնի անցեալը, ներկան ու ապագան» դասախօսութեան։ Երեկոն սկսած էր վարժարանի հիմնադրի ներկայացուցիչ եւ տնօրէն Գարեգին Պարսամեանի ողջոյնի խօսքով, որմէ ետք նախատեսուած նիւթին շուրջ Զէքիեան Գերապայծառ ներկաներուն յայտնած է իր խորհրդածութիւնները: Դասախօսութեան ընթացքին Զէքիեան շեշտը դրած է մայրենի լեզուի ճանաչման կարեւորութեան վրայ, անմիջական ուշադրութեան առարկայ դարձուցած է գրաբարը եւ գրաբար գիտնալու նշանակութիւնը, հնչեցնելով այն կարծիքը, որ հայերէնի ուսուցիչները պէտք է անպայման գրաբար սորվին, որովհետեւ գրաբարը լեզուին բանալին է։ Ան կարեւորած է նաեւ արեւմտահայերէնի տեղական բարբառներու նշանակութիւնը։ Այնուհետեւ, անդրադառնալով լեզուի արեւելահայերէն եւ արեւմտահայերէն տարբերակներուն՝ Գերապայծառը նշած է, թէ երկու հազար տարիէ ի վեր հայերէնը պահած է իր նոյնութիւնը, «հայերէն լեզուն լեզուաբանի մը տեսակէտէ գանձ մըն է ու մենք բոլորս պէտք է գիտակցինք մեր այդ գանձի արժէքին» եզրափակած է Հայր Զէքիեան:
Նիիթի աղբիւր՝ Ժամանակ