0.09c
Երեվան
կրկ, մրտ 01
Կէտ առ կէտ բացատրեմ, թէ ինչի մասին գիշերը Պրիւքսէլի մէջ փաստացի պայմանաւորուած են Փաշինեանը եւ Ալիեւը։ Այս մասին ֆէյսպուքեան իր էջով գրած է պատմական գիտութիւններու թեկնածու, թրքագէտ Վարուժան Գեղամեանը:
«* Հայաստանը վերջնականապէս հրաժարւում է պայքարել Ատրպէյճանի կազմից դուրս Արցախի կարգավիճակի համար։ Բանակցութիւններում չկայ Արցախի կարգավիճակի մասին ոչ մի խօսք, բացառապէս խօսւում է «Ղարաբաղի շրջանում ցեղային հայ բնակչութեան իրաւունքների ու անվտանգութեան» մասին, ինչը լաւագոյն դէպքում ենթադրելու է հայերի՝ ազգային փոքրամասնութեան կարգավիճակով Ատրպէյճանի կազմում ապրել, իսկ իրականում՝ Արցախի լիարժէք հայաթափում։
▪️ Աւելին, այլեւս նոյնիսկ չի կիրառւում «Լեռնային Ղարաբաղ» (Nagorno Karabakh) եզրը, որի հիմքում ընկած էր ԼՂ ինքնավար մարզի գաղափարը։ Պրիւսէլեան յայտարարութեան մէջ նշուած է պարզապէս «Ղարաբաղի շրջան», որն արդէն հենւում է Ատրպէյանի վարչատարածքային բաժանման գաղափարի վրայ եւ որեւէ առանձին կարգավիճակ չի ենթադրում։
▪️ Պատրաստւում է «Խաղաղութեան պայմանագիր» Ատրպէյճանի հետ, որի առանցքային դրոյթը Ատրպէյճանի տարածքային ամբողջականութեան ճանաչումն է՝ Արցախը ներառեալ։ Այս պատճառով էլ միայն այս պայմանագրի համատեքստում է նշւում Արցախի հայութեան «իրաւունքների ու անվտանգութեան ապահովման» մասին, քանի որ այլ կարգավիճակ Արցախը չի ունենալու։
▪️ Յայտարարութեան մէջ նշւում է, որ կողմերը համաձայնել են «Ատրպէյճանի տարածքով Հայաստանի տարբեր մասերի միջեւ տարանցման սկզբունքներին»։ Այս լղոզուած ձեւակերպումը փաստացի նշանակում է, որ Հայաստանը Ատրպէյճանին է յանձնելու ՀՀ Տավուշի ու Արարատի մարզերում այսպէս կոչուած «անկլավները», որոնց միջով անցնում է Արարատի մարզը Վայոց Ձորին ու Սիւնիքին կապով (Տիգրանաշէնի հատուածը) եւ Տավուշի հիւսիսն ու հարաւն իրար կապող մեր հիմնական ճանապարհները, որոնք նաեւ մեր մայրուղիներն դէպի Իրան եւ Վրաստան։
Այսինքն տարածքը յանձնուելու է Ատրպէյճանին, որից յետոյ մենք յատուկ թոյլտուութեամբ ու վերահսկողութեան ներքոյ անցնելու ենք մարզից մարզ։ Տեղին է յիշել նոյն ճակատագրին արժանացած Գորիս-Կապան ճանապարհը։
Այս կէտերի իրականացման դէմ է անհրաժեշտ պայքարել, յետոյ նոր զբաղուել քաղաքականութեամբ։ Արցախի վերջնական թուրքացումն ու նոր տարածքային զիջումները կասեցնելու մի ճանապարհ կայ. դուրս գալ պայքարի ներկայիս կապիտուլիանտական իշխանութեան դէմ, ձեւաւորել ազգային համաձայնութեան կառավարութիւն եւ միասնական մոպիլիզացիայով լծուել գործի։
Այսօր փողոցում տարբեր ուժեր, անհատներ կան։ Եթէ չէք գտնում նրան, ում կը վստահէք, ինքներդ կազմակերպեք ձեր ուժը, դուրս եկէք փողոց, միացէ՛ք շարժմանը ու այդ ժամանակ կը կարողանանք յաջողել»։
