2020 թուականի 44-օրեայ պատերազմէն ետք եւ նոյնիսկ անկէ առաջ մեզ կը մեղադրէին վաճառելու, յանձնելու համար, այսինքն՝ ջանքեր չենք գործադրած, որ պաշտպանենք Հայաստանի կամ Լեռնային Ղարաբաղի իրաւունքը։ Այս մասին 20 դեկտեմբերին Հանրային հեռուստաընկերութեան տուած հարցազրոյցին ըսած է ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինեանը՝ անդրադառնալով իրեն հասցէագրուած մեղադրանքներուն։
«Այդ համատեքստում էր մեղադրանքը։ Եթէ օբյեկտիւ կամ օբյեկտիւութեան հետ սահմանակցող մեղադրանքը լինէր, այն պէտք է լինէր այլ բանի մասին, որ մինչեւ այդ կէտը մենք ժողովրդի հետ չենք խօսել, կոպիտ ասած, Լեռնային Ղարաբաղի հարցում մեր պատկերացումների եւ մեր ցանկութիւնների իրականցման անհնարինութեան մասին։ Այսինքն՝ մեզ մեղադրում են մի բանում, որում մենք իրականում մեղաւոր չենք, չեն մեղադրում մի բանում, որում մենք կարող ենք մեղաւոր լինել, կամ հաւանական է, որ մեղաւորութիւնը կը հիմնաւորուի», - նշած է Փաշինեանը՝ շեշտելով, որ միեւնոյն ժամանակ պատճառ կայ, թէ ինչու չեն մեղադրած, որովհետեւ այս պարագային մեղադրանքը աւելի կը լղոզուի՝ շատ աւելի մեծ շրջանակներու հասցէատէր դարձնելով։
Դիտարկման, որ կը ստացուի՝ իրենք եկած են իշխանութեան ու տիրապետելով իրավիճաին՝ հասկցած, որ պատկերացումներն ու իրականութիւնը իրար հետ աղերս չունին, որու մասին չեն բարձրաձայնած, վարչապետը պատասխանած է, որ այդ մէկ օրուան մէջ տեղի ունեցած իրադարձութիւն չէ։
«Այդ արձանագրումն անելը որոշակի գործընթաց է եւ պէտք է արձանագրել, որ այդ գործընթացը քաղաքական է, գիտակցական, ենթգիտակցական, էմոցիոնալ է, աշխարքաղաքական է, տարածաշրջանային է եւ այդպէս շարունակ։ Այնպէս չէ, որ եկանք ու այդ արձանագրումն արեցինք։ Բայց մեծ հաշուով կարող ենք նաեւ այդպէս անել», -ըսած է Փաշինեանն ու նշած, որ հարց կը ծագի, թէ ինչու չիրագործուիր այդ ամէնը։
Ըստ վարչապետի՝ այդ ամէնը չի կատարուիր, քանի որ որեւէ իշխանութիւն, խօսելով այդ անհնարինութեան մասին, պէտք է ընէ նաեւ առաջարկ։
«Կառավարութեան ու առաջնորդի պարտականութիւնն է լուծում առաջարկել։ Հիմա ի՞նչ ենք անում․ Ա․ վերադարձնում ենք տարածքները, Բ․ Լեռնային Ղարաբաղի ընթացիկ կարգավիճակը զրոյացնում ենք, Գ․ Լեռնային Ղարաբաղի ապագայ կարգավիճակի վերաբերեալ ոչ մի որոշակիութիւն չկայ, աւելին՝ որոշակի է այն, ինչ նախկինում ընդունուել է միջազգային ատեաններում։ Այդպիսի բան կայ չէ՝ իմաստուն քաղաքական գործիչ։ եթէ ելնենք իմաստուն քաղաքական գործչի տեսանկիւնից, ապա 2019 թուականին արդէն իմաստուն քաղաքական գործչի արձանագրումը տեսականօրէն պէտք է լինէր դա, որ 7 շրջանները պէտք է յանձնել, Լեռնային Ղարաբաղի կարգավիճակը զրոյացուի, իսկ Լեռնային Ղարաբաղում պէտք է հաստատուի հայ-ադրբեջանական համատեղ կառավարում եւ Լեռնային Ղարաբաղի կարգավիճակի հարցի որոշակիացում չի լինելու այնքան ժամանակ, մինչեւ ադրբեջանցիները Լեռնային Ղարաբաղում լինեն մեծամասնութիւն», -աւելցուցած է ան։
Անոր խօսքով՝ իմաստուն քաղաքական գործիչը պէտք է կարողանայ կանխատեսել այդ ամէնը եւ անկէ ետք միայն գործէ։
«Նոյնիսկ այս չորս արձանագրումից յետոյ գալու էր հինգերորդ հարցը՝ այս ամէնից յետոյ ի՞նչ է լինելու։ Օրինակ Սեւ լճի իրադարձութիւնները լինելո՞ւ են, թէ չեն լինելու, Սոթք-Խոզնավարի իրադարձութիւնները լինելո՞ւ են, թէ չեն լինելու, Տեղի իրադարձութիւնները լինելո՞ւ են, թէ չեն լինելու։ Ես ուզում եմ, որ մենք խնդրի խորութիւնն այս աստիճանի ընկալենք, եւ երկրորդը, ըստ էութեան, առերեսուել 30 տարուայ հայկական խօսոյթը փլուզելու անհրաժեշտութեան առաջ։ Եւ այդպէս էլ չունենալով հարցի պատասխանը՝ այն ինչ տեղի ունեցաւ, տեղի ունեցաւ, որովհետեւ կառավարութիւնը կամ իշխանութիւնը կանխավարկածով դաւաճանեց, փլուզեց հայկական խօսոյթը եւ քայլեր չձեռնարկեց՝ պաշտպանելու համար այն տեսլականը, որը գոյութիւն ունի, թէ ընդհակառակը՝ պէտք է այդպէս ստացուէր, դրա համար այդպէս ստացուեց։ Երբ ես Ազգային Ժողովում ասացի, որ կունենայինք նոյնը, բայց առանց զոհերի, այդպէս էլ չհասկացայ, թէ ինչու աղմուկ բարձրացաւ դրա վերաբերեալ, որովհետեւ ես սա նկատի ունէի», - նշած է ան։