23.09c
Երեվան
ուրբ, հկտ 09
Ըստ BBC Arabic կայանին, Լիբանանի իշխանութիւնները սուրիացի փախստականներէն պահանջած են հեռանալ Աքքարի (հիւսիս) աւանին մէջ գտնուող գաղթակայանէն: Աղբիւրը կը նշէ, որ այդ գաղթակայանը կ′ընդգրկէ 350 սուրիացի փախստական ընտանիք:
Փախստականները այլընտրանք խնդրելով, մտահոգութիւն յայտնած են, թէ ասկէ վերջ ուր պիտի ըլլայ իրենց ուղղութիւնը:
Լիբանանեան ապահովական աղբիւր մը, ըսած է. «Իշխանութիւնները փախստականներուն 10 օր պայմանաժամ տուած են` պարպելու Ռիհանիէ գաղթակայանը»:
Նշենք, որ Ռիհանիէ գաղթակայանը կը գտնուի Պըպնին աւանին մէջ, որ ունի 30 հազար բնակիչ: Աքքարի մէջ կան մօտաւորապէս 25 գաղթակայաններ, որոնցմէ ամենամեծը Ռիհանիէն է:
Ապահովական աղբիւրը նոյն կայանին խօսելով, տեղեկացուցած է նաեւ. «Այս պահանջը ներկայացած է՝ լիբանանեան հողերուն վրայ գաղթակայաններու աշխարհագրական բաժանման եւ սուրիացի գաղթականներու վերակարգաւորման ծրագրի ծիրին մէջ: Այս գաղթակայաններու տարածումը, աւանի բնակիչներու թիւը կրկնապատկած է, ուր Սուրիոյ պատերազմէն փախած հազարաւոր գաղթականներ կայք հաստատած են»:
Յայտնենք, որ ոչ պաշտօնական տուեալներով, Լիբանանի կ′ապրի մօտ 4.5 միլիոն մարդ, մինչ պատերազմին պատճառով Սուրիայէն Լիբանան տեղափոխուած են 1.3 միլիոն գրանցուած սուրիացի փախստականներ: Ըստ ՄԱԿ-ի փախստականներու վերջին վիճակագրութեան, փախստականներուն 70 տոկոսը ծայրայեղ աղքատութեան մէջ՝ օրական 3.84 ԱՄՆ տոլար միջին գումարով:
Պըպնինի քաղաքապետարանի պաշտօնեաներէն մէկը, որ չէ ուզած իր անունը յիշել, կայանին հետ զրոյցի ընթացքին ըսած է. «ՄԱԿ-ի փախստականներու գերագոյն յանձնակատարը, մինչեւ այս պահը, չէ ընդառաջած այլընտրանք գտնելու այս փախստականներուն (350 ընտանիք), ուստի անոնք պիտի հարկադրուին տարհանուիլ ու գաղթել, դէպի անյայտ վայրեր: Իր կարգին քաղաքացիական «Շտապ օգնութեան ընկերակցութեան» պաշտօնեայ Զիատ Ապու Սալէհ յայտնած է. «Այսօր, Աքքարի մէջ կան աւելի քան 300 հազար գաղթականներ, որոնց մեծամասնութիւնը բաժնուած է որոշ շրջաններու մէջ եւ կ′ապրի ընկերային շատ ծանր պայմաններու մէջ ու հազիւ կը գտնէ իրենց հացն ու ջուրը…: Օգնութիւնները օրէ օր կը նուազին, ինչպէս նաեւ՝ ոչ կառավարական կազմակերպութիւններու թիւը, որոնք կը հիւրընկալէին գաղթականները: Բոլորը կ′ուրանան զանոնք, նոյնիսկ հիւրընկալող միջավայրը պատրաստ չէ անոնց բեռը կրելու»-ըսած է ան, աւելցնելով, որ վերակարգաւորման նշանաբանին տակ այս մարդիկը իսկական ողբերգութեան առջեւ յայտնուած են: Անոնց օգնելու փորձեր կան լիբանանեան պետութեան հովանաւորութեամբ, որովհետեւ գաղթակայաններու հողատէրերը վարձավճարներ եւ հողերու ազատում պահանջած են: Գաղթակայաններու բնակիչները շատ բարդ դրութեան առջեւ են եւ կը դժուարանան իրենց ընտանիքներուն աշխատանք ապահովել»:
Ապահովական հաւաստի աղբիւրներ նոյն աղբիւրին ըսած են, որ ՄԱԿ-ը կը պարտադրէ լիբանանեան կառավարութեան գաղթակայաններու կարգաւորումը: Ինչպէս նաեւ ապահովական փաստարկը պատրուակ դարձած է գաղթականներու կարգաւորման հարցին, վախնալով ապահովական իրավիճակի պայթիւնէն»:
Աղբիւրները բացայայտած են. «Սուրիացի փախստականներուն գաղթակայաններ հաստատելը տագնապներ կը յառաջացնէ իրենց եւ շրջապատին միջեւ: 1400 գաղթակայաններ տարածուած են լիբանանեան շրջաններու մէջ, որ կ′ընգրկէ փախստականներու 18 տոկոսը: Այս մէկը երկրի մարմինները վտանգաւոր կը նկատէ, ուստի օրական յարձակումներ կը բանեցնէ այդ գաղթակայաններուն վրայ, ծայրայեղականներու ներկայութեան մտահոգութեամբ: Գաղթակայաններու վերակարգաւորումը հարցին ամենալաւ լուծումն է: Այս է Աքքարի եւ անոր գաղթակայաններուն մէջ պատահածը: Այս միջոցառումները սկսած են մօտաւորապէս տարի մը առաջ, Սուրիոյ մէջ կռուող Ալ Նուսրա ճակատի կողմէ, Արսէլ աւանէն լիբանանցի զինուորականներու առեւանգման հետեւանքով:
Առեւանգումը տեղի ունեցաւ օգոստոս, 2014-ին, լիբանանեան բանակին եւ Սուրիայէն ժամանած ու գաղթակայաններուն մէջ յայտնուած ահաբեկիչ զինեալներու միջեւ եղած ծանր մարտերէ ետք:
Լիբանանեան իշխանութիւններու այս քայլը որոշակիօրէն ցաւ պատճառած է Ռիհանիէ գաղթակայանի բնակիչներուն: Սուրիացի փախստականներ յայտնած են իրենց մտահոգութիւնը՝ իրենց ընտանիքներու ճակատագրին նկատմամբ:
Մուսա Ալ Հաժ Հասան (71 տարեկան) սուրիական Հոմս քաղաքի Ալ Քուսէյր աւանէն է ըսած է, թէ գաղթակայանը պարպելը չարդարացուիր: Երանի մեզ ծովը նետեն: «Ո՞ւր պիտի երթանք»:
Իր կարգին՝ սուրիական «Ալ Քուսայր» աւանի բնակիչներէն գաղթական ՝ Ապտօ Քանժ Շարուֆ (30 տարեկան), ըսած է. «Սուրիա վերադարձը մահ կը նշանակէ եւ հիմա ալ Լիբանան՝ գաղթակայաններու մէջ ապրիլը կ′արգիլուի: Ո՞ւր պիտի երթանք»:
Մինչ սուրիական Հալէպ քաղաքէն հասած Պատիաա Համտօ կոչ ուղղած է լիբանանեան իշխանութիւններուն՝ Գութ եւ կարեկցանք ցուցաբերել երեխաներուն հանդէպ: Ան ցաւով աւելցուցած է. «Երանի մեր երեխաները քիմիական զէնքով մահացած ըլլային Սուրիոյ մէջ: Այդ ճակատագիրը աւելի պատուաբեր էր այն նուաստացումներէն եւ անարգանքներէն, որոնց կ′ենթարկուինք: Ինչո՞ւ այս միջազգային լռութիւնը»:
Իսկ Հոմսէն գաղթած Սամիա Մահմուտ ըսած է. «Փողոցներուն մէջ եւ ամէն տեղ նուաստացումներու եւ հետապնդումներու կ′ենթարկուինք այս կամ այն պատրուակով: Այ՞ս է մարդկութիւնը: Բոլորը գիտեն մեր ողբերգութիւնը: Ո՛չ ուտելիք, ո՛չ ըմպելիք, այսօր ալ՝ տարհանում»:
