image

Զատիկ վարպետի յիշատակին

Զատիկ վարպետի յիշատակին

Չեմ գի­տեր թէ առանց գրա­ճանաչ ըլ­լա­լու ջու­րի նման անա­պակ, զու­լալ ըլ­լա­լը ինչպէ՞ս իմա­ցաք Զա­տիկ վար­պետ։ Աշ­խա­տու­թիւնը երկրպա­գու­թեան վե­րածե­լը ո՞վ սոր­վե­ցուց։ Մի­թէ Աս­տո­ւած միշտ կող­քի՞դ էր։

Զա­տիկ վար­պե­տը 15 Օգոս­տոս 2023-ին աւան­դեց իր հո­գին, իր ետին թո­ղելով բա­ցակա­յու­թեան պատ­ճա­ռած մեծ ան­դունդ մը։ Մե­զի մնաց օրի­նակե­լի կեան­քի մը յիշատակը։

 

Աստղ մը եւս սա­հեցաւ երկնա­կամա­րէն։ Կե­սարիոյ Կի­կի գիւ­ղի մէջ Սար­գիս եւ Հայ­կուհի ամո­լին Աս­տուծոյ ըն­ծա­յած եր­րորդ պար­գեւն էր Զա­տիկը։

Զա­տիկ վար­պե­տը յու­ղարկա­ւորե­ցինք մեծ թա­խիծով։ Սկու­հի, Գայ­րե­նի, Կիւլպէ­յազ, Ան­նա, Մար­գար եւ Կա­զերի հետ եօթը քոյր եղ­բայրնե­րէն մէկն էր Զա­տիկ վար­պե­տը։

Իր ծննդա­վայ­րին ոչ դպրոց կար եւ ոչ ալ եկե­ղեցի։ Հողն էր զինք կրթո­ղը, յղկո­ղը։ Կի­կիի հա­րազատ հո­ղը։ Իր ծննդա­վայ­րէն պո­կուե­լով Իս­թանպուլ գաղ­թե­լու ստի­պուե­ցաւ։ Այստեղ ըն­տե­լացաւ ինքնա­շար­ժի ներ­կա­րարու­թեան արո­ւես­տին։ Ֆե­րիւ­գիւղի Սուրբ Վար­դա­նանց Եկե­ղեց­ւոյ մէջ ամուսնա­ցաւ Զմրուխտի հետ եւ բախ­տա­ւորո­ւեցաւ եր­կու որ­դի­ներով՝ Նո­րայր ու Ժա­նով։

Անոր կեան­քը ձօ­նուած էր Աս­տուծոյ պար­գե­ւը հա­մարած ըն­տա­նիքին ապա աս­պա­րէզին ու բնու­թեան։

1980-ական մութ օրե­րուն աւե­լի ապա­հով ու անվտանգ կեան­քի մը յոյ­սով գաղ­թեց ԱՄՆ։ Մէկ կեան­քի տե­ւողու­թեան եր­կու պանդխտու­թիւն։ Նախ Կի­կիէն դէ­պի Պո­լիս եւ ապա Միացեալ Նա­հանգներ։ Այդ գաղ­թե­րը ինչպէս բո­լոր պանդխտնե­րուն Զա­տիկ վար­պե­տի հա­մար ալ բա­ւական սուղ ար­ժած էր։ Այդ օտար ափե­րու վրայ դա­տապար­տո­ւեցաւ ան­խօ­սու­թեան։ Դիւ­րին չէր օտար երկրին լե­զուին տի­րապե­տել։ Իրեն կեն­դա­նու­թիւն պար­գե­ւողը աշ­խա­տան­քի մար­մաջն էր։ Դիւ­րաւ յար­մա­րած էր նոր արո­ւես­տի մը։ Այս ան­գամ կը յղկէր փայ­տը։ Փայ­տի բո­լոր տե­սակ­նե­րը մին­չեւ ձի­թապ­տուղի կո­րիզը իրեն հա­մար մշակ­ման նա­խանիւ­թեր էին։ Այդ կու­տե­րէն գե­ղեցիկ համ­րիչներ կը սար­քէր։ Երբ լսե­ցի այդ համ­րիչնե­րէն մէ­կուն Յու­նաստան ձի­թենիի թան­գա­րանին մէջ ցու­ցադրո­ւիլը անգամ մը եւս տա­րուե­ցաւ անոր հա­մես­տութեան։ Այդ համ­րիչնե­րուն կա­րելի է հան­դի­պիլ Զա­տիկին ըն­կե­րացած, բա­րեկա­մացած մարդկանց մօտ։

Չեմ գի­տեր թէ առանց գրա­ճանաչ ըլ­լա­լու ջու­րի նման անա­պակ, զու­լալ ըլ­լա­լը ինչպէ՞ս իմա­ցաք Զա­տիկ վար­պետ։ Աշ­խա­տու­թիւնը երկրպա­գու­թեան վե­րածե­լը ո՞վ սոր­վե­ցուց։ Մի­թէ Աս­տո­ւած միշտ կող­քի՞դ էր։

Զա­տիկ վար­պե­տը 15 Օգոս­տոս 2023-ին աւան­դեց իր հո­գին, իր ետին թո­ղելով բա­ցակա­յու­թեան պատ­ճա­ռած մեծ ան­դունդ մը։ Մե­զի մնաց օրի­նակե­լի կեան­քի մը յիշատակը։

Տոքթ. Նազլը Դափնի Սեհերեըլտըզը

«Ակօս» / Պոլիս