12.09c
Երեվան
շբթ, մրտ 28
Ապրիլի 3-ին՝ Աւագ շաբաթ օրը երեկոյեան, մեր Տէր եւ Փրկիչ Յիսուս Քրիստոսի Հրաշափառ Սուրբ Յարութեան տօնի առիթով, Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Երկրորդ Ծայրագոյն Պատրիարք եւ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի առաջնորդութեամբ Մայր Աթոռի միաբանութիւնը Ճրագալոյցի Սուրբ Պատարագին մասնակցեց Սուրբ Գայանէ վանքում: Պատարագիչն էր Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի դիւանապետ Գերաշնորհ Տ. Արշակ եպիսկոպոս Խաչատրեանը:
Պատարագի սրբազան արարողութեանը ներկայ էր Հայաստանի Հանրապետութեան նախագահ տիար Արմէն Սարգսեանը, ինչպէս նաեւ Մայր Աթոռի բարերարներ։
Մինչ Սուրբ Պատարագը կատարուեց Ճաշու երրորդ ժամերգութիւնը, կարդացուեցին սուրբգրային տարբեր ընթերցուածքներ, որից յետոյ Մայր Աթոռի չորս միաբան սարկաւագներ ընթերցեցին Դանիէլ մարգարէի թուղթը:
Սրբազան արարողութեան ընթացքում Արշակ Սրբազանն անդրադարձ կատարեց Յիսուս Քրիստոսի Սուրբ Յարութեան խորհրդին` ի մասնաւորի նշելով. «Քրիստոսի յարութիւնը վէմն է մեր հաւատքի: Առանց Յարութեան հրաշքի չէր կարող իմաստ ստանալ Քրիստոսի զոհաբերութիւնը՝ Նրա չարչարանքները, Նրա խաչելութիւնն ու Նրա մահը: Մթագնած երկնքում բոցավառուող արեւի պէս է ճառագայթում «Քրիստոս յարեաւ ի մեռելոց» աւետիսը՝ բարի լուրը, որ դարեր շարունակ վերափոխում է մարդկութեան կեանքը:
Քրիստոսի անձնուրաց հետեւորդ, հեթանոսաց առաքեալ Պօղոսը, առանց երկիմաստութեան, բովանդակազուրկ է համարում քրիստոնէական հաւատքը՝ առանց Յարութեան հրաշքի ճանաչման: «Եթէ Քրիստոս յարութիւն չի առել, - ասում է նա,- ապա ընդունայն է մեր քարոզութիւնը, ընդունայն է նաեւ ձեր հաւատքը» (Ա Կորնթ. ԺԷ 14)»: Խորապէս հաւատալով Քրիստոսի յարութեանը եւ դրանով մեր փրկութեանը՝ նա գոչում է. «Ու՞ր է, մա՛հ, քո յաղթութիւնը, ու՞ր է, գերեզմա՛ն, քո խայթոցը» (Ա Կորնթ. ԺԷ 55)»:
Ապա Սրբազան Հայրը, անդրադառնալով Յարութեան նկատմամբ թերահաւատութիւն եւ մերժողական վերաբերմունք ցոյց տուող մարդկային մտածումներին, տրամախոհական խօսոյթի միջոցով ի դերեւ մատնեց դրանց գոյութեան հիմքերը՝ ընդգծելով. «Այո՛յ, քրիստոնեաներն աներկբայ հաւատում են, որ Քրիստոս յարութիւն է առել: Հաւատում են, որ Քրիստոսի յարութիւնը ոչ միայն միստիկական, այլեւ պատմական իրողութիւն է: Հաւատում են, որ Քրիստոս, յարութիւն առնելով, մարդկանց եւս յարութիւն առնելու շնորհը պարգեւեց. «Ես եմ յարութիւնը եւ կեանքը, - ասում է Նա, - եթէ մէկը հաւատա ինձ, անգամ եթէ մեռնի՝ կ'ապրի» (Յովհ. ԺԱՅ 25)»։
Իր խօսքում Արշակ Սրբազանը նաեւ անդրադարձ կատարեց վերջին տարում Հայոց աշխարհին պատուհասած պատերազմին՝ նշելով. «Այսօր հազարաւոր նուիրական զոհերի գերեզմանների առջեւ, անվերականգնելի կորուստների ցաւերով համակուած, ինչպէ՞ս ձայնակից լինենք Պօղոս առաքեալին եւ ասենք. «Ու՞ր է, մա՛հ, քո յաղթութիւնը»:
Մեր երազանքները խորտակուած են թւում, ապրածն՝ իմաստազրկուած, հազարաւոր ընտանիքներ՝ սրտաբեկուած, անյուսութեամբ մշուշուած է ապագան եւ, կարծէք թէ, կեանքը վերածուել է անզատիկ մի պահեցողութեան: Ինչպէ՞ս, ինչպէ՞ս ճեղքել մշուշոտ խաւարը։ Գիշերը ցերեկ է դառնում, բայց մեր գիշերուայ վախճանը, թւում է, չկայ: Մոռացե՞լ է մեզ արդեօք Աստուած, թողել բախտի քմահաճոյքի՞ն, թէ՞ ժամանակ չունենք մենք Աստծոյ համար: «Արդ, - ասում է Պօղոս առաքեալը, - հեռացրէ՛ք ձեզանից հին մարդուն եւ նո՛ր մարդ դարձէք»: Փրկչի Յարութեանը հաւատացող «նոր մարդուն» խորթ են նիւթապաշտութիւնն ու եսասիրութիւնը: Նա ժամանակը չափում է յաւէրժութեան կշիռքով, աղէտն ու հիւանդութիւնը նրա համար փորձութիւն են, իսկ ձախորդութիւնը՝ փորձառութիւն՝ նոր յաջողութեան ձգտելու համար:
Արդ, լինենք Յարութեան հանդէպ անշրջելի հաւատքով զինուած «նոր մարդ» ՝ երկինք ուղղուած վճիտ հայեացքով, ապագայի հանդէպ վստահութեամբ եւ խաւարի դէմ մաքառելու վճռականութեամբ»:
Սրբազան Հայրը, դիմելով ներկաներին, յորդորեց յարութեան ուրախութեանը՝ ժամանակաւորից մեկնել դէպի յաւիտենականը, յարութեան հաւատքով միաւորուել, միանալ ու համերաշխուել՝ ձերբազատուել ամէն ատելութիւնից, թշնամանքից, անձնապաշտութիւնից:
Իր քարոզի աւարտին Արշակ Սրբազանը եւս մէկ անգամ աղօթք վերառաքեց Յարութիւն առած Փրկչին՝ հայցելով, որ Նա մխիթարութեան բիւր շնորհներով սփոփանք բերի մեր ժողովրդի զաւակներին, ամոքի վշտացեալների վէրքերը, յուսալքուածներին՝ յոյս, տկարներին՝ ամրութիւն, հիւանդներին առողջութիւն շնորհի եւ առատաբաշխ Իր օրհնութեան ներքոյ խաղաղութիւն ու բարօրութիւն պարգեւի համայն աշխարհին, մեր երկրին ու մեր ժողովրդին։
Հաւարտ Պատարագի Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը բարձրացաւ Սուրբ Խորան եւ Սուրբ Սեղանի կանթեղից վառեց Տէր Յիսուս Քրիստոսին խորհրդանշող կենսատու մոմը, որպէսզի հաւատացեալները հնարաւորութիւն ունենան իրենց հարկերից ներս տանել Հարուցեալ Աստուածորդու կենարար լոյսը:
Պատարագի սրբազան արարողութիւնից յետոյ Մայր Աթոռի միաբանութիւնը եւ ՀՀ նախագահը մէկտեղուեցին Վեհարանում, ուր, հանդիսապետութեամբ Ամենայն Հայոց Հայրապետի, կատարուեց Սուրբ Յարութեան տնօրհնէք:
