23.09c
Երեվան
շբթ, սպտ 12
Կեանքի ընթացքին բոլորս ալ կը հասնինք այն պահուն, երբ կը զգանք, թէ այլեւս չենք կրնար ամէն բան մեր ուսերուն վրայ կրել։ Կը փորձենք ուժեղ մնալ, կը շարունակենք առաջ երթալ, կը հոգանք մեր շրջապատին մասին, կը վերցնենք պատասխանատուութիւններ ու կը փորձենք գտնել բոլոր հարցերուն լուծումները։ Բայց կան պահեր, երբ մարդուն ամենամեծ ուժը ոչ թէ ոտքի վրայ կանգնիլն է, այլ՝ ծնկաչոք ըլլալը եւ Աստուծոյ ըսելը. «Տէ՛ր, ես Քու կարիքդ ունիմ»։
Այս խոր եւ պարզ մտածումը իր շահեկան գրառումին մէջ կը փոխանցէ Հայց. Առաքելական Եկեղեցւոյ Պրազիլիոյ թեմի Առաջնորդ՝ Գերշ. Տ. Նարեկ Եպս. Պէրպէրեան։
Ստորեւ Սրբազան Հօր բովանդակալից գրառումը՝
«Երբ խորանին առջեւ կը ծնրադրեմ, կը յիշեմ շատ պարզ բան մը. ես չեմ կրնար ամէն ինչ առանձինն կրել։Թերեւս դուք ալ ծանօթ էք այս զգացումին։ Կը փորձէք ուժեղ մնալ, կը շարունակէք ձեր ճամբան, կը հոգաք ձեր շուրջիններուն մասին։ Կը կրէք պատասխանատուութիւններ, մտահոգութիւններ, որոշումներ…եւ ժամանակի ընթացքին այս բոլորը կը ծանրանան։
Կան պահեր, երբ պարզապէս պէտք է կանգ առնեմ եւ ըսեմ. «Տէ՛ր, ես Քու կարիքդ ունիմ»։Ահա թէ ինչ կ՚ընեմ այստեղ։ Աստուծոյ կը յանձնեմ այն, ինչ չեմ կրնար վերահսկել, այն, ինչ չեմ կրնար լուծել, եւ այն, ինչ այլեւս չափազանց ծանր է միայնակ կրելու համար։
Եւ թերեւս այսօր դուք ալ պէտք է նոյնը ընէք։ Պէտք չէ բոլոր պատասխանները ունենաք։ Պէտք չէ միշտ ձեւացնէք, թէ ամէն ինչ լաւ է։Պարզապէս յանձնեցէ՛ք Աստուծոյ։Աշխարհը մեզի կը սորվեցնէ ոտքի մնալ։ Հաւատքը, սակայն, մեզի կը սորվեցնէ նաեւ՝ երբ պէտք է ծնրադրել։Եւ երբեմն, ճիշդ հոն՝ ծնրադիր, Աստուծոյ առջեւ, է որ կը գտնենք այն ուժը, որ մեզի կրկին ոտքի կանգնելու կարողութիւնը կու տայ։
