image

Լեցո՛ւր

Լեցո՛ւր

Լեցո՛ւր, որ հարբենամ,

Լեցուր որ դեռ ողբամ, 

Լեցուր գինի իմ բաժակիս,

Իմ հէգ, դժբախտ իմ բարեկամ, 

Դուն լեցուր, ես դիմանամ, 

Դաժան բայց քաղցըր կարօտիս։

 

Հեւասպառ ես ինքըդ արդէն, 

Սիրտըդ՝ ճեղքըւած երկուքի,

Մէկ բաժնին մէջ՝ արցունք, զրկանք, 

Միւսին՝ անլոյս մի սփոփանք, 

Լեցուր, հարբենամ երկուքով, 

Զոյգ սրտերուդ՝ կենաց խօսքով, 

Ողբամ՝ սփիւռք, հայրենիքին, 

Լեզու հայցող այբուբենին, 

Քանզի անզօր ես դուն կէսով, 

Ուստի, ե՛ս եմ կէսըդ հզօր։

 

Թէ որ ուզես, բաժակ մըն ալ 

Քեզի համար ես պատրաստեմ, 

Որ միասին խմենք կենաց, 

Մեր սուրբերուն կարօտադէմ, 

Հալած անցեալի երազին, 

Մէկ ալ պայծառ ապագային, 

Յոյսի կենաց, յոյզի կենաց, 

Կենաց սիրոյ լոյսին յանկարծ, 

Վեհ եդերիդ, սրտիդ յոգնած, 

Խմենք կենա՛ցը եդեմիդ, 

Կապուտագեղ քու երկնքիդ։

 

«Ոսկէ Օրէնքը» գիրքէն

Կայլակ

Կայլակ

Կայլակ

ԿԱՅԼԱԿ Բուն անունով Մկօ Փանոսեան: Ծնած է 1974...