5.09c
Երեվան
երք, մրտ 17
Անշուշտ, այս տեսակ արտայայտութիւնները միշտ ալ մասամբ քարոզչական բնոյթ ունին։ Ցամաքային պատերազմը իրականութեան մէջ ծանր հետեւանքներ կրնայ ունենալ երկու կողմերուն համար՝ թէ՛ մարդկային կորուստներու, թէ՛ ենթակառոյցներու աւերածութիւններու առումով։
Այսուհանդերձ «Հըզպալլա»-ի մտածողութեան մէջ կայ յստակ տրամաբանութիւն․ որքան աւելի մօտ ըլլայ մարտադաշտը լիբանանեան գիւղերուն եւ լեռնային տարածքներուն, այնքան աւելի կը մեծնայ անոնց մարտավարական առաւելութիւնը։ Այդ պատճառով ալ կազմակերպութեան որոշ ներկայացուցիչներ ցամաքային ներխուժումը կը ներկայացնեն ոչ թէ որպէս վտանգ, այլ որպէս սպասուած բախում։
Այս մտածողութիւնն է, որ կը բացատրէ, թէ ինչու «Հըզպալլա»-ի շրջանակներուն մէջ երբեմն կը կրկնուի այն արտայայտութիւնը, թէ ցամաքային պատերազմը իրենց համար «հարսանիք» է։
Սագօ Արեան Լրագրողի էջ-էն կը կարդանք՝
Ինչո՞ւ «Հըզպալլա»-ն ցամաքային պատերազմը «հարսանիք» կը համարէ
Մերձաւոր Արեւելքի ռազմաքաղաքական քննարկումներուն մէջ երկար տարիներէ ի վեր կը կրկնուի մէկ հետաքրքրական արտայայտութիւն․ «Հըզպալլա»-ի որոշ ղեկավարներ եւ հրամանատարներ ցամաքային պատերազմը երբեմն նկարագրած են որպէս «հարսանիք»։ Այս ձեւակերպումը առաջին հայեացքով տարօրինակ կը թուի, սակայն ան ունի որոշակի ռազմական եւ հոգեբանական իմաստ։
Այս արտայայտութեան հիմքը կը գտնուի «Հըզպալլա»-ի ռազմական ռազմավարութեան մէջ։ Կազմակերպութիւնը համոզուած է, թէ իր ուժերը աւելի նպաստաւոր պայմաններու մէջ կը գտնուին, երբ հակառակորդը կը մտնէ լիբանանեան տարածք։ Այլ խօսքով՝ օդային եւ հեռահար պատերազմին մէջ Իսրայէլը ունի զգալի գերազանցութիւն, բայց ցամաքային մարտերուն ընթացքին այդ տարբերութիւնը զգալիօրէն կը նուազի։
Լիբանանի հարաւային շրջանը բարդ աշխարհագրութիւն ունի՝ լեռներ, բլուրներ, խիտ բնակավայրեր եւ նեղ ճանապարհներ։ Այս միջավայրը երկար տարիներու ընթացքին մանրամասն ուսումնասիրուած է «Հըզպալլա»-ի կողմէ։ Ըստ տարբեր ռազմական վերլուծաբաններու՝ կազմակերպութիւնը ստեղծած է թունելներու, թաքստոցներու եւ պաշտպանական դիրքերու լայն ցանց, որ նախատեսուած է յատկապէս ցամաքային ներխուժման դէմ պայքարելու համար։
Ասոր վրայ կ՚աւելնայ նաեւ երկար տարիներու փորձը։ 2006-ի պատերազմին ընթացքին իսրայէլեան բանակը բախեցաւ ծանր դիմադրութեան հարաւային Լիբանանի մէջ։ Այդ ժամանակ «Հըզպալլա»-ի փոքր, շարժուն ստորաբաժանումները օգտագործեցին հակատանկային զինատեսակներ, դարաններ եւ արագ տեղաշարժեր՝ խոչընդոտելով իսրայէլեան զօրքերու առաջխաղացումը։
Կազմակերպութեան ռազմավարութիւնը նաեւ հոգեբանական բաղադրիչ ունի։ «Հարսանիք» բառը կը ծառայէ որպէս քարոզչական լեզու՝ ցուցադրելու համար, թէ իրենք չեն վախնար ցամաքային ներխուժումէն եւ նոյնիսկ կը սպասեն նման զարգացումի։ Նպատակը սեփական կողմնակիցներուն վստահութիւն ներշնչելն է եւ հակառակորդին յուշել, թէ պատերազմը կրնայ դառնալ երկար ու թանկ արժեցող։
Անշուշտ, այս տեսակ արտայայտութիւնները միշտ ալ մասամբ քարոզչական բնոյթ ունին։ Ցամաքային պատերազմը իրականութեան մէջ ծանր հետեւանքներ կրնայ ունենալ երկու կողմերուն համար՝ թէ՛ մարդկային կորուստներու, թէ՛ ենթակառոյցներու աւերածութիւններու առումով։
Այսուհանդերձ «Հըզպալլա»-ի մտածողութեան մէջ կայ յստակ տրամաբանութիւն․ որքան աւելի մօտ ըլլայ մարտադաշտը լիբանանեան գիւղերուն եւ լեռնային տարածքներուն, այնքան աւելի կը մեծնայ անոնց մարտավարական առաւելութիւնը։ Այդ պատճառով ալ կազմակերպութեան որոշ ներկայացուցիչներ ցամաքային ներխուժումը կը ներկայացնեն ոչ թէ որպէս վտանգ, այլ որպէս սպասուած բախում։
Այս մտածողութիւնն է, որ կը բացատրէ, թէ ինչու «Հըզպալլա»-ի շրջանակներուն մէջ երբեմն կը կրկնուի այն արտայայտութիւնը, թէ ցամաքային պատերազմը իրենց համար «հարսանիք» է։
