6.09c
Երեվան
չրք, մրտ 04
«Բայց մի բան ակնյայտ է, որ այսօր Թուրքիայի հետ սահմանը բացելը մեծ հարուած կը հասցնի մեր գիւղատնտեսութեանը: Որովհետեւ մեր գիւղատնտեսութիւնները մրցակից են, եւ ակնյայտ է, որ Թուրքիայի գիւղատնտեսութիւնն աւելի լաւ վիճակում է, աւելի մեծ ծաւալների մէջ է, եւ Թուրքիայի կառավարութիւնը շատ աւելի մեծ սուպսիտիաներ (օգնութիւններ) է տրամադրում: Հայաստանում գրեթէ դա չի արուում, գիւղնախարարութեան վերացումն էլ ոլորտը թողեց լրիւ անտէր:
Սա նշանակում է, որ եթէ հիմա սահմանը բացուի, Արարատեան դաշտավայրի մեր գիւղացիների վիճակը լինելու է ուղղակի սարսափելի: Իրենց ապրանքը մրցունակ չի լինելու գնային առումով:
Մինչեւ սահմանը բացելը առնուազն մի քանի տարի պէտք է քո գիւղատնտեսութեան մակարդակը բարձրացնես, աջակցող ծրագրերու (սուպսիտաւորում) մակարդակը բերես նոյն մակարդակի, տարբեր հարկերով պաշտպանես քո շուկան, որից յետոյ նոր միայն կարող ես մտածել սահմանը բացելու մասին»,-ընդգծած է Քոչարեան:
Ան յիշեցուցած է, որ 1998-1999 թուականներուն ներմուծման փոխարինման ուղղութեամբ աշխատանքներ իրականացուցած են, որու շնորհիւ գիւղատնտեսութիւնը բաւական լուրջ թափ առած էր. «Հիմնական խնդիրը թուրքական ապրանքներն էին: Թէկուզ սահմանը փակ էր, Վրաստանով էին բերում: Շատ կոշտ միջոցներ էինք ձեռնարկում մեր շուկան պաշտպանելու համար՝ եւ օրէնսդրական, եւ սուպսիտաւորման եղանակներով: Մենք օգնել ենք գիւղացուն ոտքի կանգնել: Իսկ հիմա մի գիւղացիական տնտեսութիւն չկայ, որ վարկերի տակ չլինի: Մեր բնակչութեան մի մասը վարկերի տակ է, միւս մասը՝ տուգանքների, մի մասն էլ՝ քրէական գործերի: Մարդիկ ճռռում են, ուղղակի չեն հասցնում։ Այս հարցերին լուծում չտալով, մենք իրաւունք չունենք խօսել Թուրքիայի հետ առեւտրի, սահման բացելու մասին: Սահմանը բացելու մասին խօսողին պէտք է հարցնել՝ այսօր Թուրքիայի հետ միջնորդաւորուած առեւտրի հաւասարակշռութիւնը ո՞ւմ օգտին է: Մենք ի՞նչ ենք արտահանում Թուրքիա, սահմանը բացելուց յետոյ մեր արտահանման ծաւալները մեծանալո՞ւ են, թէ՞ չեն մեծանալու: Թէ՞ Թուրքիայից ներմուծուող ապրանքների ծաւալն է թռիչքաձեւ աճելու: Ես համոզուած եմ, որ այդպէս է լինելու»,-ընդգծած է Քոչարեանը:
