12.09c
Երեվան
շբթ, մյս 16
Իրականութեան մէջ հարցը այն չէ՝ Հայաստանը դո՞ւրս կու գայ, կամ՝ դուրս կու գայ՞ ՀԱՊԿ-էն, թէ՝ չէ, իրականութեան մէջ հարցն այն է՝ ՀԱՊԿ-ը Հայաստանէն դո՞ւրս կու գայ, թէ՞ ոչ։ Այս մասին, 21 յուլիսին, «Ֆրանս-փրէս» գործակալութեան հետ զրոյցին ըսած է վարչապետ Նիկոլ Փաշինեանը՝ պատասխանելով լրագրողի հարցին, թէ արդեօք ան կը տեսնէ ՀԱՊԿ-ը լքելու հեռանկար։
«Շատ փորձագէտներ կան Հայաստանի Հանրապետութիւնում, անկախ փորձագէտներ, որ ինձ պարբերաբար զեկոյցներ են ուղարկում այն մասին, որ այս գործընթացներն ի ցոյց են դնում, որ ՀԱՊԿ-ը դուրս է գալիս Հայաստանից: Աւելին՝ կան շատ փորձագէտներ, որոնց գնահատականն այն է, որ Ռուսաստանն է դուրս գալիս տարածաշրջանից: Դա, ի հարկէ, թւում է ֆանտաստիկայի ժանրից, բայց ցաւօք մեր ժողովուրդն այդ պատմութիւնը տեսել է: Ի վերջոյ ինչի՞ հետեւանք էր 1915թ. Հայոց ցեղասպանութիւնը, երբ կոնֆլիկտային իրավիճակի բերումով ներքին պրոբլեմների ծանրութեան ներքոյ Ռուսաստանն, ըստ էութեան, կոնֆլիկտային իրավիճակում գտնուող տարածաշրջանը ստիպուած եղաւ լքել: Եւ հայերը, որոնք յստակ ընտրութիւն էին կատարել՝ աշխարհաքաղաքական ընտրութիւն, մնացին երես առ երես, դէմ-դիմաց Թուրքիայի հետ: Բնականաբար, այդ վերլուծութիւններն աւելի ահագնացան, աւելի սրուեցին վերջերս Ռուսաստանում տեղի ունեցած բոլորիս յայտնի իրադարձութեամբ, ճիշդ է մէկուկէս օր տեւեց այդ իրադարձութիւնը, բայց տասնեակ վերլուծական, փորձագիտական տեղեկանքներ եմ ստացել այդ մէկուկէս օրուայ ընթացքում, որ սա 1915թ. սենարն է»,- ըսած է Փաշինեան:
Փաշինեանի խօսքով՝ հիմա կայ պետութիւն, եւ ամէն ինչ պէտք կառուցուի այդ տրամաբանութեամբ։
«Պէտք չէ կարծել, որ կը տեսնենք՝ Իրանը կամ Թուրքիան այստեղից գնացել են, զրօ է, չկայ այդպիսի հաւանականութիւն, բայց հաւանականութիւնը, որ ցանկացած աշխարհաքաղաքական կեդրոն, որ այստեղ այս պահին ներկայ է, առաւօտեան արթնանանք ու տեսնենք այստեղ չէ, այդպիսի հաւանականութիւնը բարձր է զրոյից: Ընդ որում, պարտադիր չէ ուզենալով, պարտադիր չէ չարամտօրէն, պարտադիր չէ ուզելով վնասել, պարտադիր չէ չուզենալով կատարել սեփական պարտաւորութիւնները որեւէ մէկի, այդ թւում՝ Հայաստանի նկատմամբ:Եւ էլի եմ ասում, սա այսօրուայ խնդիրը չէ, սա վերջին 10 տարուայ խնդիրը չէ, վերջին 30 տարուայ խնդիրը չէ: Սա վերջին 100 տարուայ խնդիրն է, սա վերջին 150 տարուայ խնդիրն է: Եւ այսօր մեր վիճակը շատ բարդ է, բայց ի տարբերութիւն 100 եւ մի քիչ աւելի տարի առաջուայ, մենք այսօր ունենք պետութիւն, որը համարւում է ժողովրդավարական, որը համարւում է զարգացող եւ որը համարւում է բանակցութիւնների ունակ: Մենք ունենք շանս՝ հասկանալու այս ռիսկերը եւ կառավարելու, որը, սակայն, պէտք է հասկանանք, հեշտ չէ»,- նշած է ան:
