14.09c
Երեվան
երք, մյս 05
Արդէն քսանհինգ տարի է, որ անկախ պետութիւն ունինք , քսաներկու տարիէ ի վեր ազատագրուած Արցախ ունինք: Միասնաբար երկու հայկական հանրապետութիւնները կը կազմեն մօտ 40,000 քառ.քմ , ուր միմիայն մօտ 2-3 միլիոն մարդ կը բնակի:
Ընկերային եւ տնտեսակա ն վատ պայմաններուն պատճառաւ Հայաստանի մէջ արտագաղթը մագլցողական աճ կ՛արձանագրէ տարուէ տարի , իսկ հայութեան աւանդական գաղութները կը նօսրանան միջին եւ Մերձաւոր Արեւելքի թոհուբոհային համապատկերով , ու դէպի արեւմուտք գաղթի հոսքը սփիւռքին դիմագիծը կը փոխէ:
Ընթացիկ իրավիճակը եթէ նոյն թափով շարունակուի յառաջիկայ տարիներուն, ապա հայրենիքը ա՛լ աւելի պիտի աղքատանայ, պիտի հայաթափուի, օրինական աւազակապետերու ճիրաններուն մէջ աւելիով պիտի տուայտի, եւ, Աստուած չընէ, երբեմնի ռուս դիւանագէտ Լոբանով-Ռոստովսկիի «Հայաստանն առանց հայերու» նախագիծը պիտի իրականանայ:
Միւս կողմէն, ի՞նչ իմաստ ունի մինչեւ վերջ պարծենալը հզօր սփիւռքով, երբ սփիւռքը ի բնէ լուծուող էութիւն մըն է: Վերջ ի վերջոյ սփիւռքը դատաւարտուած է ձուլուելու: Ասիկա գիւտ մը չէ, այլ պատմութենէն եւ գիտութենէն վկայուած իրականութիւն է:
Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներու, Քանատայի, Ֆրանսայի, Աւստրալիոյ մէջ հայապահպանումն է մարտահրաւէրը: Այդ տեղերը հայկական եկեղեցի, դպրոց եւ ակումբ յաճախելով մարդիկ կը պահեն իրենց հայութիւնը: Բայց մինչեւ ե՞րբ: Օտար լեզուներու ազդեցութեամբ, կէս-կատար հայերէն խօսելով այսօրուան հայ երիտասարդները ինչպէ՞ս հայաշունչ պիտի պահեն իրենց յաջորդները:
Առ այդ, հայ ժողովուրդը պէտք է ճակատագրական քայլի դիմէ իր էութիւնն ու գոյութիւնը երաշխաւորելու համար:
Ռազմավարական լաւագոյն միջոցը հայրենադարձութիւնն է:
Դէպի երկիր:
Կոչ կ՛ուղղենք բոլոր մեծահարուստ հայերուն, կուսակցութիւններուն, բոլոր ազգանուէր առաջնորդներուն՝ գլխաւորութեամբ Արամ Ա. Կաթողիկոսին, եւ բոլոր անոնց, որոնք շահագրգռուած են հայութեան անվտանգութեամբ, որ ստեղծուի հայրենադարձութեամբ զբաղող հիմնադրամ մը:
Հայրենադարձութիւնը անհրաժեշտութիւն կը նկատենք:
Աշխարհի չորս կողմէն հայեր պէտք է հաստատուին Հայաստան ու Արցախ:
Մեծահարուստ հայեր պէտք է ամէն գնով ներդրումներ ընեն Հայաստանի եւ Արցախի մէջ:
Եթէ սփիւռքի ղեկավար մարմինները երաշխաւոր կանգնին հայրենադարձութեան, ապա սփիւռքին դրամները կորզող իշխանաւորները առաջուան պէս չեն կրնար կամայական եւ սանձարձակ ըլլալ: Անգամ մը որ սփիւռքը՝ քաղաքական հովանաւորութեամբ, հսկայ մարդուժով, նիւթական ուժով եւ կազմակերպուածութեամբ Հայրենիք մտնէ, ա՛լ Հայրենիքի մէջ իրերու դրուածքը պիտի փոխուի: Այն ատեն է որ սփիւռքը կը դադրի կթան կով ըլլալէ , հիւր ըլլալէ մեր հայրենիքէն ներս:
Հայրենիքի մէջ գործարաններ պիտի բացուին, տնտեսութիւնը պիտի զարգանայ, Գիւմրին պիտի շէննայ, Արցախի բնակչութիւնը պիտի աճի, սահմանային գիւղերը պարապ պիտի չմնան, հայոց բանակը աւելիով պիտի հզօրանայ:
Արեւելահայերէնին կողքին՝ կորսուելու սպառնալիք դիմագրաւող արեւմտահայերէնը պետական լեզու պիտի դառնայ:
Այս երազանքը ազատ, անկախ ու միացեալ Հայաստանի նախագաղափարը պիտի ըլլայ:
Ուրեմն՝ ժամը հասաւ, որ հայրենադարձութիւնը համազգային ռազմավարութիւն դառնայ:
Դէպի երկիր:
ԲԱԶԷ/2016
