ՌԱԿ ներկայացուցիչ ընտրուած է Մայք Խարապեանը... Բարձրագոյն դատական խորհուրդի նախագահ Գագիկ Յարութիւնեանը հրաժարականի դիմում ներկայացուցած է... Արտակարգ դէպք Ճիլին գաւառակին մէջ. Ահաբեկիչները յարձակած են բանակի զօրակայանին վրայ... Արտօ Առաքելեանի յիշատակին. Գրեց ՝ Աւետիս Ռազմիկ...
Սէրկէյ Խաչատրեանի փայլուն ելոյթը Գերմանիոյ մէջ
Սէրկէյ Խաչատրեանի փայլուն ելոյթը Գերմանիոյ մէջ
16 Մարտ 2019 , 12:08

Սերկէյ Խաչատրեան իր կատարելագործուած արուեստով եւ նորարար կատարողութեամբ միջազգայնօրէն փնտռուած ջութակահար մըն է: Ծնած է Երեւան 1985-ին եւ ուսումը ստացած է Վիւրցպուրկի եւ Քառլշռուի մէջ: Ան, առաջին անգամ ուշադրութիւնները իր վրայ կեդրոնացուց 2000-ին, երբ շահեցաւ ջութակի «Ժան Սիպելիիւս» 8-րդ միջազգային մրցանակը, միաժամանակ դառնալով անոր արժանացող ամենէն երիտասարդ արուեստագէտը: 2005-ին, Սերգկէյ Խաչատրեան շահեցաւ Պրիւսէլի «Էլիզապէթ Թագուհի» երաժշտական մրցումի Ա. մրցանակը: Անցնող տարիներու ընթացքին՝ Եւրոպայի եւ ԱՄՆ-ու մէջ, մեծագոյն նուագախումբերու հետ մասնակցեցաւ բազմաթիւ համերգներու, ինչպէս «Մարիինսքի Օրքեսթրա»-ի, Փարիզի նուագախումբին, Պերլինի ֆիլհարմոնիքին, «Ռոյալ Գոնսըրթկիպաուօ Օրքեսթրա»-ին, Ֆրանսայի ազգային նուագախումբին, Լոնտոնի, Նիւ Եորքի, Լոս Անճըլըսի եւ Ֆիլատելֆիոյ ֆիլհարմոնիք նուագախումբերուն հետ:

2019 Փետրուարին ան համերգաշար մը տուաւ Պոխումի «Anneliese Brost Musikforum Ruhr» սրահը, որ կը գտնուի շրջանի մը մէջ, որ ամբողջ տասնամեակներ կը համարուէր Գերմանիոյ արդիւնաբերական սիրտը: Ռուհրի տարածքի այս ժամանակաշրջանը՝ որպէս ածուխի եւ պողպատի հող, վերջնապէս աւարտեցաւ անցեալ Դեկտեմբերին, փայտաքարի (lignite) վերջին հանքին փակումով: Ռուհրի շրջանը վերջերս դարձած է մշակութային հարուստ շրջան՝ համալսարաններով, թանգարաններով, թատրոններով, օփերաներով եւ համերգասրահներով: Այս վերջին խումբին կը պատկանի 2016-ին բացուած Պոխումի ֆիլհարմոնիքի (հիմնուած՝ 1918-ին) սրահը՝ «Anneliese Brost Musikforum Ruhr»-ը: Այստեղ է, որ Սերկէյ Խաչատրեան յաջորդական երեք երեկոյթներով հանդէս եկաւ Տմիթրի Շոսթաքովիչի ջութակի համար 2-րդ գոնչերթոյով, որու առաջին ներկայացումը 1967-ին կատարած էր, ոչ այլ մէկը, քանՏաւիթ Օյսթրախ: Այս գոնչերթոյի Սերկէյ Խաչատրեանի կողմէ կատարումը նաեւ մեծարանք մըն էր առաջին մենակատարի յիշատակին:

Յայտագիրը կ՚ընդգրկէր նաեւ Փիէր Պուլէզի "Mémoriale"-ը եւ Եոհաննէս Պրամսի 3-րդ սինֆոնին:

Սակայն, անհերքելի է՝ երեկոյթին առանցքը կազմեց Շոսթաքովիչի գոնչերթօն, որ դրոշմուեցաւ մենակատարին տպաւորիչ ելոյթով: Պոխումի համերգասրահին գերազանց ձայնային համակարգը (acoustique), որ համաշխարհայնօրէն ծանօթ է, լայնօրէն նպաստեց Խաչատրեանի հրաշալի կատարումին: Անոր ջինջ եւ անսեթեւեթ մեկնաբանութիւնը լիարժէք օգտուեցաւ այդ ձայնային համակարգէն, ստեղծելով ծայր աստիճան յուզական մթնոլորտ մը առաջին կշռոյթներէն իսկ, շնորհիւ ամէն տեսակի աւելորդ պաճուճանքէ զերծ, խիտ եւ անշեղ մեկնաբանութեան:

Շոսթաքովիչի ուշ շրջանին պատկանող ջութակի համար այս վերջին գոնչերթօն, որու կատարումը միշտ ալ դիւրին եւ մատչելի չէ, ունի առեղծուածային յօրինում մը եւ կը պահանջէ այնպիսի մեկնաբանութիւն մը, որ կարենայ ցոյց տալ, թէ այս ստեղծագործութեան մէջ նաեւ լեզու մը թաքնուած է: Խաչատրեան յաջողեցաւ ազատագրել ահա ա՛յդ լեզուն, զայն խօսեցաւ յաջորդաբար իր եւ հանրութեան համարեւ այդ փոփոխութիւնը տեսնելը, անոր հետեւիլը՝ աւելի քան դիւթիչ է

Հոս, Խաչատրեան շատ տպաւորիչ մեկնաբանական շեշտադրումներ բերաւ: Արդարեւ, առաջին մասին վերջաւորութեան՝ սուր ձայներանգներուն ան կու տայ այնպիսի կշռոյթ մը, որ անոնք կը հնչեն երկինքին հասցէագրուած աղերսի մը նման, եւ այս՝ ժողովրդական պարի ոգեկոչումէն անմիջապէս առաջ: Խաչատրեան, սակայն, կը շարունակէ մնալ լուրջ, կը նուագէ այդ բաժինը փակող եղանակը արձագանգի մը նման, չի մեկնաբաներ կարճամէտ մեղեդային տարրերը որպէս ընդմիջում, այլ՝ որպէս բեկբեկուած հին աւանդութեան մը աղօտ վերյիշումը:

Պոխումի սրահի ձայնային համակարգը Խաչատրեանին թոյլ կու տայ դանդաղ երկրորդ բաժինը կատարել խոր մանրամասնութեամբ: Այն ուժգնութիւնը, որու ընդմէջէն ան գիտէ արտայայտել այդ զսպումը՝ ցնցիչ տպաւորութիւն կը ստեղծէ եւ ատով ալ իր արուեստին վարպետութիւնը ա՛լ աւելի յստակ բնոյթ կը ստանայ: Աղեղային երկա՜ր ձգումներ՝ առանց սակայն լսելու աղեղի դոյզն փոփոխութիւն. կատարեա՛լ վարպետութիւն:

Խաչատրեան, աւարտին, կատարելապէս լսելի կը դարձնէ իր յօդաւորումներու յստակութիւնը, յատկապէս՝ կատարման ամենէն զգայացունց պահուն: Իր շեշտադրումներու յստակութիւնը իրեն թոյլ կու տայ վերականգնել սրտայոյզ բնոյթը՝ բովանդակ սաստկութեամբ: Ան, որ կը նմանի հարցադրումի մը,– զոր Խաչատրեան կը սահմանէ առաջին բաժնի իր մեկնաբանութեամբ,– այնպէս կը թուի, թէ կը կլանուի կեդրոնական բաժնին՝ պատմութիւն չունեցող ժամանակի մը մէջ, նախքան վերջաւորութեան՝ Շոսթաքովիչի երկխօսութեան վերստին կեանք առնելը առօրեայ կեանքի թոհուբոհին մէջ: Եւ մինչդեռ, մենակատար ջութակի յստակ ձայնանիշերը կը թուին հարց տալ, թէ ատիկա իսկապէս գալո՞ւստ մըն է, թէ՞ ցնորք մը: Առաջին բաժնի կեդրոնական եղանակներէն մէկուն մեկնաբանումը կը յառաջացնէ ալեկոծ եւ վաղանցիկ մթնոլորտ մը: Հոն, ուր ներկայ ժամանակի ալեկոծումը կը պատէ ամէն ինչ, ուր երաժշտութիւնը կը հայի ներկայ պահուն, ամէն ինչ հալածանք է եւ զսպուածութեան բացակայութիւն: Մեծ քաղաքի կեանքը խորհրդանշող եղանակ մը: Բնութեան ոչ մէկ ներդաշնակութիւն կը բերէ որեւէ սփոփում կամ նոր կարգ մը:

Խաչատրեան, հազուագիւտ վարպետութեամբ մը կը յաջողի ձեւաւորել եւ ներկայացնել գեղակերտութիւն մը՝ արտայայտչական իր բոլոր ծաւալներով, սակայն առանց երբեք պատճառելու թատերական որեւէ բեմադրութեան տպաւորութիւն:

Երիտասարդ ջութակահարը հանդիսատեսներու երկարատեւ ծափահարութեանց ընդառաջելով՝ վերադարձաւ բեմ: Այնուհետեւ սրահը լեցուեցաւ հին մեղեդիով մը՝ Նարեկացիի մեղմ, փխրուն եւ անսահմանօրէն յուզիչ «Հաւուն Հաւուն»-ով:

Տպաւորիչ երաժշտական իրադարձութիւն մը, որու հնչիւնները երկար ժամանակ պիտի արձագանգեն:

 

Մ.Տ.

Պոխում 


Նիւթը ՝ «Նոր Յառաջ» 

 

 

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture