image

Պոլսահայ լրագրող. Բունդեսթագի որոշման մեջ մեծ էր ժողովրդական դիվանագիտության դերը

Պոլսահայ լրագրող. Բունդեսթագի որոշման մեջ մեծ էր ժողովրդական դիվանագիտության դերը

Պոլսահայ լրագրող Րաֆֆի Հերմոն Արաքսը, «Արևելքի» հետ զրույցում բարձր գնահատելով պաշտոնական դիվանագիտության դերը՝ Բունդեսթագի կողմից հայոց ցեղասպանությունը ճանաչելու հարցում, հավասարապես կարևորում է  նաև այսպես կոչված ժողովրդական դիվանագիտության կատարած հսկայական աշխատանքը, որը, ըստ նրա, անուղղակի կերպով ազդում է այս կամ այն երկրի կողմից հայոց ցեղասպանությունը ճանաչելու որոշումների վրա: Րաֆֆի Հերմոն Արաքսը մեկն է այն մարդկանցից, որոնք  1994-2005թթ. հսկայական աշխատանք են տարել եւրոպական երկրներում՝ կազմակերպելով ցուցահանդեսներ, հայոց ցեղասպանությանն առնչվող քննարկումներ, կլոր սեղաններ, երկխոսություն են վարել թուրք մտավորականության հետ, ինչպես նա է նշում՝ համբերատարորեն սպասելով արդյունքին:  Րաֆֆի Հերմոն Արաքսը 11 տարի շարունակ նման աշխատանք է տարել Փարիզի հայկական սփյուռքի հետազոտությունների կենտրոնի (CRDA) նախագահ Ժան Կլոդ Քեբաբջյանի, լրագրող Համո Մոսկոֆյանի և թուրք մտավորական Ռագըբ Զարաքօղլուի հետ միասին:  Նրանք Ֆրանսիայի նախկին նախագահ Ժակ Շիրակի կողմից բնորոշվել են իբրև ժողովրդական դիվանագետներ: «Հայկական ցեղասպանության ճանաչման առումով կազմակերպել ենք միջազգային կոնֆերանսներ, անցկացրել ենք դասախոսություններ,  կլոր սեղաններ, գրքերի ծանոթացում, ճամբորդություններ, որոնց  գագաթնակետը եղել է   2001 թվականի հուլիսի 17-ին Ֆրանսիական պառլամենտի երկրորդ պալատի՝ Սենատի շենքում կազմակերպված միջազգային գիտաժողովը, որին  մասնակցել են Հայաստանից, Թուրքիայից, Գերմանիայից մտավորականներ: Մենք տևական աշխատանք ենք տարել Գերմանիայի մտավորականության հետ, որպեսզի նրանք էլ իրենց համայնքի մեջ կարողանան ստեղծել որոշ տրամադրություն»,-մեզ հետ զրույցում նշեց Րաֆֆի Հերմոն Արաքսը, ավելացնելով, որ Բունդեսթագի որոշումը աննախադեպ կարելի է համարել բոլոր երկրների ընդունած որոշումների մեջ, նկատի առնելով, որ ցեղասպանության մեղսակիցն է ճանաչում իր կատարած հանցանքը և ինչ-որ ձևով «մեղա»-ի գալիս:

Ըստ մեր զրուցակցի, հակազդեցությունները, որ եղան Թուրքիայում, սպասելի էին, բայց նշեց, որ եղան նաև որոշումը ողջունողներ, որոնք հայտարարեցին, թե Գերմանիան վաղուց պետք է ճանաչեր հայոց ցեղասպանությունը:

Պոլսահայ լրագրողը խոսեց նաև «թուրքական տաբուի» մասին, մեկնաբանելով, որ հայության շատ հատվածների շրջանում ի վերջո պետք է ջարդվի «թուրքական տաբուն»:  «Թուրքը միայն ժխտող ու մերժող չէ, Գերմանիայի որոշման մեջ մեծ դեր ունեցան թուրքեր և թուրքական արմատներ ունեցողներ, ինչը հայությանը պետք է հուշի, որ թուրքը փոխվում է:  Նույն ձևով նաև թուրքը պետք է իր գլխում ջարդի «հայկական տաբուն»,-ասում է Րաֆֆի Հերմոն Արաքսը, ավելացնելով, որ երկխոսությունը և ժողովրդական դիվանագիտության աշխատանքը՝ ցեղասպանության ճանաչման հարցում, շարունակական գործընթաց է:  

 

(վերևի նկարում՝ Րաֆֆի Հերմոն Արաքսը՝ իբրև Վանա լճի միջազգային կինոփառատոնի հանձնախմբի անդամ, հարցազրույց է տալիս թուրքական հեռուստատեսությանը: Փառատոնը 2015-ին նվիրված էր Հայոց Ցեղասպանության 100-ամյակին և անցկացվում էր «Առերեսում» խորագրի ներքո): 

 

 

Րաֆֆի Հերմոն Արաքսը՝ թուրքագետ, պրոֆ. Անուշ Հովհաննիսյանի հետ