«3+3» ձեւաչափը պիտի չկայանայ, սա ընդամէնը դիւանագիտական ոլորտին մէջ տարածաշրջան մտնելու Թուրքիոյ փորձն է։ Այս մասին ըսաւ քաղաքագէտ Ալեքսանտր Իսկանտարեանը։
Ան բացատրեց, որ չի կրնար աշխատիլ ձեւաչափ մը, որուն մէջ միաժամանակ ներկայ են Վրաստանն ու Ռուսաստանը, Իրանն ու Թուրքիան, Հայաստանն ու Ատրպէյճանը, այսինքն այդ չի կրնար իրական աշխատանքային ձեւաչափ ըլլալ։
«Այն, որ մենք այս մասին իմանում ենք Էրտողանից, չափազանց տրամաբանական է։ Քանի որ այս ձեւաչափի մասին խօսակցութիւնները, տիսքուրսը դիւանագիտութեան ոլորտում, տարածաշրջանի երկրների միջեւ յարաբերութիւնները կարգաւորելու ոլորտում տարածաշրջան մտնելու Թուրքիայի փորձն է», նշեց փորձագէտը։
Անոր խօսքով, Թուրքիան կը փորձէ իրեն նշանակել որպրս երկիր, որ պրտք է կամ կը ցանկայ մասնակցիլ տարածաշրջանի խնդիրներուն։
«Այս ձեւաչափը բոլորովին էլ նոր բան չէ։ Այդ մասին խօսվում է տարիներ, եթէ ոչ տասնամեակներ։ Ամէն դէպքում դա չի կարող տեղի ունենալ։ Բայց դա չի նշանակում, որ դրա մասին անընդհատ խօսակցութիւններ չեն լինի, անընդհատ տեղեկատուական պատրուակների արտանետում չի լինի։ Կարող է լինել ինչ-որ յայտարարութիւնների, ինչ-որ համաձայնագրերի եւ այլնի ստորագրում, բայց, որ դա աշխատանքային ձեւաչափ լինի, այդպէս չի ստացուի»:
Հայաստանի համար խնդիրները, ինչպէս նշեց փորձագէտը, յառաջացան այն բանի հետեւանքով, որ Թուրքիան իրօք մտաւ տարածաշրջան ղարաբաղեան երկրորդ պատերազմէն յետոյ՝ քաղաքականապէս ներկայ ըլլալով Ատրպէյճանի անվտանգութեան ոլորտին մէջ։
«Թուրքիան տնտեսութեան մէջ վաղուց ներկայ է՝ թէ՛ Ատրպէյճանում, թէ՛ Վրաստանում։ Սրանք բոլորն իրական խնդիրներ են Հայաստանի համար, բայց «3+3»-ի լինել-չլինելու խնդիրը չէ», ընդգծեց Իսկանտարեանը։