Ինձ յայտնում են նախանձ խօսքեր իմ եարի մասին,
Բայց չգիտեն, որ յանձնել եմ նրան իմ հոգին,
Աղաչում եմ, պաղատում եմ, թողէք իմ տարտին,
Յանձնըւել եմ իր համբոյրին, անուշ շրթերին:
Մի՛ պարծենար, եար ճան, մարդկանց խօսքերով,
Սիրահարուել եմ քեզ անձրեւ աչերով,
Մենք մնանք անբաժան Աստըծոյ սիրով,
Յաւիտեան ես կ'ապրեմ, քո մէկ համբոյրով:
Որքան փորձեն մեզ բաժանել այս սիրոյ ճամբից,
Այդքան աւե՛լ կը զօրանայ մեր սէրը անբիծ,
Թող իմանան, քեզ կնքել եմ սրտիս թագուհին,
Կը դիմադրեմ, որ պաշտպանեմ, մեր սէրը անգին:
Մի՛ պարծենար, եար ճան, մարդկանց խօսքերով,
Սիրահարուել եմ քեզ անձրեւ աչերով,
Մենք մնանք անբաժան Աստըծոյ սիրով,
Յաւիտեան ես կ'ապրեմ, քո մէկ համբոյրով:
ԿԱՅԼԱԿ
(2006)
«Սէր Ու Կրակ» գիրքէն