26.42c
Երեվան
երկ, հլս 20
Նախկին Մելգոնեանցի Շիրազ Իսքանտարեան, որ ներկայիս կը բնակի Աւստրալիոյ մէջ, իր սրտառուչ գրառումով կը բանայ յիշողութեան այն դուռը, որ կը տանի դէպի Մելգոնեան Կրթական Հաստատութեան ոսկեայ տարիները։ Տարիներ, որոնք միայն դասարաններով, գիրքերով եւ քննութիւններով չեն չափուիր, այլ մարդոցմով՝ անոնցմով, որոնք իրենց ներկայութեամբ, խօսքով, խնամքով, խստութեամբ, ժպիտով եւ լուռ նուիրումով կերտեցին Մելգոնեանցիի նկարագիրը։
Մելգոնեանը դպրոց մը չէր միայն։ Ան տուն էր, ընտանիք էր, պատկանելիութիւն էր։ Եւ այդ տան մէջ ամէն մէկ անձ իր տեղն ու դերը ունէր. տնօրինուհիներէն մինչեւ ուսուցիչները, երգչախումբի խմբավարէն մինչեւ ճաշարանի պատասխանատուն, հերթապահներէն մինչեւ պահակները, գիշերապահներէն մինչեւ այն աշխատաւորները, որոնք շրջափակը մաքուր կը պահէին, օրերը կարգի կը բերէին եւ աշակերտական կեանքին մէջ անտեսանելի, բայց խոր հետք կը ձգէին։
Շիրազ Իսքանտարեանի այս գրառումը երախտագիտութեան անկեղծ խոնարհում մըն է բոլոր անոնց յիշատակին եւ վաստակին առջեւ, որոնք Մելգոնեանի մէջ իրենց լաւագոյնը տուին՝ մարդ պատրաստելու, հայ պատրաստելու, Մելգոնեանցի պատրաստելու համար։ Անոնցմէ շատերը այսօր այլեւս մեզի հետ չեն, բայց անոնց ձայնը, քայլքը, խրատը, ժպիտը եւ նուիրումը կը շարունակեն ապրիլ սերունդներու յիշողութեան մէջ։
Եւ ահա այդ յիշողութենէն կը ծնին այս տողերը՝ իբրեւ ուշացած, բայց երբեք չմարող շնորհակալութիւն մը։
Ստորեւ Շիրազ Իսքանտարեանի գրառումը՝
Մելգոնեանի մեր կեանքին շատ կարեւոր մաս բերին տնօրինուհիներ՝ Տիկին Սօսի Պետիկեան եւ Տիկին Ագապի Նասիպեան-Էմէքճեան, մեր ուսուցիչ-ուսուցչուհիները, երգչախումբի խմբավար՝ Պրն. Սեպուհ Աբգարեանը եւ ընդհանուր աշխատաւորները՝ ըլլայ հերթապահները, ճաշարանապետ՝ Պրն. Յակոբը, Պրն. Կարապետ պահակը, գիշերապահները, աշխատանոցի պատասխանատուն՝ Պրն. Մաքսուտը, Պրն. Խաչիկը, որ շրջափակը մաքուր կը պահէր եւ, քանի որ մանկութիւնը խոնաւ որբանոցի մը մէջ անցուցած էր, ձայնը գրեթէ կորսնցուցած էր, եւ շատ-շատեր, որոնցմէ ոմանք դժբախտաբար հեռացած են մեզմէ ընդմիշտ։
Բոլորն ալ իրենց կարգին լաւագոյնը ըրին կերտելու Մելգոնեանցին։ Մեր խորին շնորհակալութիւնը եւ երախտագիտութիւնը բոլորին։
Վարձերնիդ կատար, սիրելի ուսուցիչներ եւ դաստիարակներ։ Ձեր նուիրեալ աշխատանքն ու յիշատակը անթառամ մնայ։
