Պատասխանատվություն, բայց միայն օրենքի սահմաններում. Լիբանանահայ պատգամավոր Հակոբ Բագրատունի... Ղարաբաղի հարցում դեռ մի բառ չեմ բանակցել, իսկ իրենք ասում են, թե հող եմ հանձնելու. Նիկոլ Փաշինյան... Եգիպտոսի Մշակույթի առաջին կին նախարարը հայտնի ֆլեյտահարուհի է... Հայերը Սևծովյան շրջանում, Բութանիայում ու Թրակիայում․ համառոտ պատմություն...
Հայրենի իշխանությունները պարտավոր են ականջալուր լինել մեր ժողովրդի պահանջներին
Հայրենի իշխանությունները պարտավոր են ականջալուր լինել մեր ժողովրդի պահանջներին
19 August 2018 , 21:22

Լիբանանի Խորհրդարանի հայազգի պատգամավոր Հակոբ Բագրատունիի հարցազրույցը՝ «Արեւելքին».


-Պարոն Բագրատունի, ինչպե՞ս եք գնահատում հետհեղափոխական Հայաստանում ստեղծված իրավիճակը, ի՞նչ ունեինք երեկ և ի՞նչ ունենք այսօր: Ձեր տպավորություններն ինչպիսի՞ն են:

 

-Հայաստանի մեջ որևէ զարգացում, որ կարող է արգելակել փտածության և կամ արտագաղթի տուն տվող պատճառները, այնտեղ ժողովրդավարություն առաջացնել, վերացնել, այսպես ասած, հարստահարումի իրավիճակը, շատ բնական կերպով քաջալերական է, շատ բնական արտահայտություն կարող է գտնել նաև մեր մոտ, և սա մեր սպասումն է, մենք՝ իբրև Դաշնակցություն, հրապարակավ ազգի առաջ արտահայտվել ենք, խորհրդարանում, մամուլում, թե մեր զանազան բանախոսությունների ընթացքում, հանդիպումների ընթացքում՝ պահանջելով, որ մեր հայրենիքի տարբեր ժամանակների իշխանությունները ականջալուր լինեն ժողովրդի պահանջներին, դասակարգային խոր հեռացումները կարողանա անցկացնել և ստեղծել արդարության վրա հիմնված այնպիսի համակարգ, որ յուրաքանչյուր քաղաքացի կարողանա իրեն դրսևորել համաձայն իր կարողությունների, առանց չարաշահումների՝ թե աշխատավորության, թե կենցաղային, թե ընկերային իմաստներով:

 

Այսօր թավշյա հեղափոխությունից ի վեր նկատել ենք որոշ առաջացում, սակայն երեք ամիսների ընթացքին շատ բան հնարավոր չէ տեսնել, որովհետև երեք ամիսը պետության իշխանափոխությունից հետո տակավին բավական ժամանակ չէ ամբողջական արդյունքներ ձեռք ձգելու համար, սակայն անհրաժեշտ է, որ հաստատ քայլերով, չարաշահումների դեմ պայքարը շարունակելով, կարողանանք մենք իսկապես ժողովրդին փաստել, որ հայ մարդը, հայ քաղաքացին պատվախնդրորեն կարող են ապրել:

 

-Հեղափոխությունից հետո, ինչպես գիտենք, չարաշահումների դեմ պայքարը մի շարք բացահայտումների տեղիք տվեց՝ ի հայտ բերելով այնպիսի փաստեր, որոնք կապակցված էին Մարտի 1-ի դեպքերի հետ, ու սա հանգեցրեց ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի դեմ քրեական գործ հարուցելու: Դուք այս շղթայում նկատո՞ւմ եք խտրական վերաբերմունք, և ինչպե՞ս եք գնահատում դատական համակարգի աշխատանքը:

 

-Պետականաշինական կամ պետության հետ կապված մի շարք հարցեր կան, որոնք ճշտված են շատ բնական կերպով, ուզում ենք հավատալ, որ ներկա իշխանությունները վարչապետ Փաշինյանի ղեկավարությամբ անհրաժեշտ ստուգումներով, դատարանի անկախ միջամտություններով և գործընթացով հանցավորներին կկարողանա հրավիրել պատասխանատվության, ով որ լինի հանցավորը, որ ժամանակի մեջ որ գործած լինի հանցավորը, առաջին, երկրորդ կամ երրորդ նախագահ կլինի կամ ով որ է և ինչ պաշտոնի վրա որ է, պայմանով, սակայն որ հարգվեն պետության՝ Սահմանադրությամբ ճշտված հիմունքները, սկզբունքները, ժողովրդավարական պայմանները և մարդկային իրավունքները, մի բան, որ ես ենթադրում եմ, որ իշխանությունները ժամանակի ընթացքում կկարողանան անել:

 

-Իսկ Դուք տեսնո՞ւմ եք Հայաստանում դատական համակարգի առողջացման հիմքեր: Արդյո՞ք ներկա դատարանները, որ տարիներ շարունակ այլ ձեռագրով են աշխատել, կարող են վերափոխվել ու գործել բացարձակ անաչառության պայմաններում՝ անտեսելով, որ իրենց առջև գտնվող մեղադրյալը իրենց նախկին վերադասն է:


-Գիտե՞ք՝ տարբեր իշխանությունների ժամանակ միշտ էլ խոսել ենք դատական իշխանությունների անկախությունը պահելու, պահպանելու անհրաժեշտության մասին, հույս ունենք որ ներկա հանգրվանում դատական իշխանությունները այդ անկախությունը կպահեն: Անհրաժեշտ է պահել դատական իշխանությունների անկախությունը թե՛ իբրև ընդհանուր համակարգ, թե՛ իբրև անհատ դատավորներ, որոնք, վերջին հաշվով, հարգելի անհատներ են, մասնագիտական իրենց գործի մեջ արդյունք տված անհատներ են, և պետք է ապավինի դատարանին, որովհետև երբ մի երկրում դատարանն ու արդարադատությունը առողջ է, նշանակում է՝ պետությունը առողջ է, եթե պատահի, որ լինեն դեպքեր կամ լինեն վճիռներ, որոնք հակասահմանադրական կամ հակաժողովրդավարական են կամ փտածության հետևանք, նաև որոշ բացթողումներ կան դատարաններում, ես կարծում եմ, որ դատական իշխանությունները նաև պատասխանատու են նման իշխանությունների առաջն առնելու:

 

-Դուք Ձեր խոսքի սկզբում շեշտեցիք՝ «արտագաղթի տուն տվող պատճառների» մասին, հետևաբար, կարծո՞ւմ եք, որ այլևս կվերանան այդ պատճառները օրինականության հաստատման պայմաններում, և ի՞նչ քայլեր են հարկավոր հայրենադարձությունը խրախուսելու համար:

 

-Բնականաբար, արտագաղթի տուն տվող պատճառը փտածությունը չէ առանձնաբար, փտածությունը մաս է կազմում նաև այդ պատճառների: Կան բազում պատճառներ, որոնց հիմնականը նաև հայ մարդու արտագաղթելու ձգտումն է, նյութական, տնտեսական ավելի լավ պայմանների ձգտումն է, իր հարկին նաև հայրենիքից դուրս գործի փնտրտուքն է և այլ հոգեբանական պատճառներ: Իսկ ընդհանրապես անհրաժեշտ է հայրենադարձության գաղափարը տևական գործի մեջ դնել, միաժամանակ հայրենադարձությունը կարող է  ենթադրել արտագաղթը, այսինքն՝ անհրաժեշտ է առաջին հերթին արտագաղթի դեմ քայլեր առնել, բարելավել ներքին կյանքը, որպեսզի կարողանանք քաջալերել նաև հայրենադսարձությունը: Հայրենադարձը պիտի ասի՝ ինչո՞ւ արտագաղթ կա հայրենիքեն, մենք ինչո՞ւ հայրենադարձություն պիտի անենք: Հայրենադարձությունը հայրենասիրական զգացումներից է բխում, այսօր, դժբախտաբար, արժեհամակարգային նոր դրույթի մեջ հայրենասիրությունը և տնտեսակյան պայմանների բարելավումը, հայրենադարձությունն ու այլ արժեքները միմյանց հակոտնյա են, հետևաբար պետք է գտնել միջին լուծումը, որ կանխելով կամ նվազեցնելով արտագաղթը՝ միաժամանակ հայրենադարձությունը քաջալերվի:

Լրահոս
Ամենաընթերցվածը
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture