Հարութ Սասունյանը՝ «Ավրորա»-ի ծախսերի մասին. Արդարացվա՞ծ են քննադատությունները... Մանվել Գրիգորյանի փաստաբանը հրաժարվել է նրան իրավաբանական օգնություն ցուցաբերելուց... Եգիպտոսի Մշակույթի առաջին կին նախարարը հայտնի ֆլեյտահարուհի է... Հայերը Սևծովյան շրջանում, Բութանիայում ու Թրակիայում․ համառոտ պատմություն...
Նիկոլն ասաց Հայաստանը փոխվում է, եկա, այլեւս չեմ գնալու. Հորդանանահայ
Նիկոլն ասաց Հայաստանը փոխվում է, եկա, այլեւս չեմ գնալու. Հորդանանահայ
15 June 2018 , 22:52

20 օր առաջ է հորդանանահայ 64-ամյա Անտոն Լևոն Դեմիրճյանը Հայաստան եկել: Սա նրա չորրորդ ու վերջին այցն է հայրենիք. այլևս չի հեռանալու երկրից, որոշել է, որ ոչ միայն ինքը, այլև իր 5 զավակներն այսուհետ Հայաստանում են ապրելու, գոնե նրանք էլ հետագայում իր նման չեն ափսոսա հայրենիքից հեռու ապրած տարիների համար: Հիմա պարոն Անտոնը ցավով է ասում. «Երանի երիտասարդությունս հոստեղը անցընէի, բայց ձեռքս չէ»:

 

Երիտասարդությունը չի վերադարձնի, բայց գոնե կլրացնի բաց թողածը՝ իր զավակների ու թոռների ներկայությամբ: Նրա 32-ամյա որդին արդեն վերադարձել է,  հայաստանցի հարսնացու ունի եւ օրեր անց՝ հունիսի 19-ին, տեղի կունենա նրանց հարսանիքը: Տղային իր հորդորն ու ցանկությունը հետևյալն է. «Ըսի իրեն՝ տղա՛ս, հո՛ս մնա և ապրի, և պիտի մնա»:

 

Ոչ միայն տղան, դուստրը՝ Հասմիկը՝ ամուսնու ու զավակների հետ ևս Հայաստանում է, դժվարությամբ է հայերենով հաղորդակցվում, բայց  «Արևելքին» հակիրճ կարողանում է պատմել իր զգացումների մասին: «Հայաստանը շատ լավ է, հարմար է, փառք Աստծո: Առաջին անգամ եկել ենք անձնագրի համար, Հայաստան տեսանք, շատ լավ էր, ասի՝ իմ երկիրս է, երեխաներու համար եկանք, որ սորվեն հայերեն»,-պատմում է երկու դպրոցական երեխաների մայրը՝ Հասմիկը, իսկ պապիկն արդեն հպարտանում է հայերենի յուրացման գործում թոռնիկների նվաճումներով:

 

Ասում է. «Օ՜հ, շատ լավ կզգան, հիմա երեխաները կխաղան դուրսը ուրիշ երեխաներու հետ, կխոսին հայերեն, ես զարմացա՝ հայաստանցիի լեզուն ինչպե՞ս կխոսին անանկ, կսորվին երեխաները, և ես շատ ուրախ եմ, որ հայերեն կխոսին»:

 

Երեխաները՝ բակի փոքրերի, ինքն էլ՝ մի լավ հարևանի հետ է շատ շփվում, որպեսզի հայերեն խոսքով չզիջի հայաստանցիներին, շատ ժամանակ չի պահանջվի, վստահ է. «Վեց ամիս կուզե, որ հասկնամ, դրացի կա մեկ հատ, շատ աղվոր ընկեր է, կխոսինք իրարու հետ, 6 ամիս ետք երևանցի կըլլամ: Մեր լեզուն տարբեր է, անոնք զարմացել են»:

 

Ինքն էլ Հայաստանում զարմանալու առիթներ ունեցել է, իսկ տարբերությունները Հորդանանի համեմատ շատ են. «Չափեն ավելի տարբերություն կա հոստեղ ապրիլ կամ Հորդանան. Հոստեղ օդը մաքուր է, կբավե, շունչ առնելը մաքուր է, հետո ամեն պտուղներ կան, զարմանալի, մեր քովը չկա աս բանը, առաջին անգամ կտեսնինք այս պտուղները, անունները չիդեմ: Մաքուր կերակուր կուտենք կոր, ջուրը մաքուր է, հոնտեղի ջուրը՝ Հորդանանի ջուրը լողալու ալ չէ, ոչ միայն խմելու»:

 

Փոխարենն այնտեղ հայերը հարուստ են, աշխատավարձերը՝ բարձր, շատերը Հայաստանում չեն էլ եղել, բայց բավական է մեկ անգամ այցելեն ու կմտափոխվեն, կարծում է Անտոն Դեմիրճյանը: Ասում է.

 

«Երանի, որ բոլոր հայերը Հորդանանի հոս գան, իրենց աչքերով տեսնեն, թե ինչ երկիր է ասի, վստահ եմ, որ կսիրեն, բայց չիդես, մեծ-մեծ ընկերություններ կան, հայերը շատ հարուստ են Հորդանանի մեջ, բայց ինչ ընեն, կուզեն, որ Հայաստանի մեջ գործ ըլլա, ծախեն հոն ամեն ինչ և հոս գան»:

 

Իր զավակները եկան, դյուրին չէր, աղջկա ու նրա ամուսնու աշխատավարձերը ցածր են, բայց Հորդանանում մեծ տուն ունեն, որը վաճառելու դեպքում մտադիր են Հայաստանում բիզնես հիմնել, այսպիսով Հորդանան վերադառնալու հեռանկար այլևս չի լինի:

 

Իսկ Անտոն Դեմիրճյանը, ով ծնվել է այդ երկրում, թոշակ է ստանում այնտեղից, ապրել է ապահով կյանքով, Հայաստան տեղափոխվելու հարցում երկմտում էր երկար ժամանակ, հիմա այլևս մտավախությունները վերացել են, պատճառը հայրենիքում տեղի ունեցած փոփոխություններն են: Ասում է. «Կփոխվի կոր, ես լսեցի, որ Հայաստանը կփոխվի կոր և պետք է փոխվի, և աս Նիկոլը ասաց՝ Հայաստանը ուրիշ կըլլա և պետք է ըլլա: Չեմ կարծեր, որ մնայի Հայաստան, եթե աս չըլլար, բայց երբ լսեցի, ըսի, որ Հայաստան պիտի երթամ»:

Լրահոս
Ամենաընթերցվածը
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture