Չտրվել Թուրքիայի նենգամիտ քաղաքականությանը.ՀՅԴ Հայ դատի կենտրոնական խորհրդի հայտարարությունը... Արցախը չի կարող լինել Ադրբեջանի կազմում․ Գարեգին Բ–ն ուղերձ է հղել Սումգայիթի զոհերի հիշատակին... Բեյրութի նավահանգստի պայթյունի հետեւանքով զոհվածներից 43-ը սիրիացիներ են... Հայ որբեր եւ գաղթականներ խնամած նորվեգուհին 150 տարեկան է...
Թանկագին հայ ժողովուրդը
Հեղինակ՝ Հովիկ Աֆյան 24 January 2018 , 11:34
Դիտումների քանակ՝ 284

Թանկագին հայ ժողովուրդը

Դուք գիտե՞ք, թե որն է Հայաստանում ամենահաճախ հանդիպող պաստառը: Իշխանությունների դեմ ուղղված որեւէ կո՞չ, ո՛չ, նրանց վիրավորող ինչ-որ արտահայտությո՞ւն, կրկին՝ ո՛չ: Մենք այսինչ մարդու կողքին ենք, ուր էլ, որ նա գնա ու ինչ էլ, որ անի՞, անշուշտ՝ ո՛չ. Հայաստանում նման մարդ չկա…  Մեր երկրում ամենահաճախ հանդիպող պաստառի վրա գրված է՝ Վաճառվում է: Ընդ որում, մայրաքաղաքի կենտրոնական մասերում Վաճառվում է-ն անգլերեն է գրված, քանի որ մայրաքաղաքի կենտրոնական մասերում վաղուց արդեն օտարերկրացիներն ավելի շատ են, քան՝ հայաստանցիները: Ինչեւէ:

Մենք վաճառում ենք մեր բնակարանները, ավտոտնակները, մեքենաները, հատկապես, եթե դրանք աջ ղեկով են, արտադրած կոշիկը կամ թթվասերը, ներմուծած բանանը կամ շաքարավազը, նույնիսկ ծառայությունները, ու սա նորմալ է: Աշխարհի ամենազարգացած երկրներում անգամ ամեն ինչ ու բոլորը վաճառվում են: Օրինակ ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը 130 հազար դոլար է վճարել նախկին պոռնոաստղ Ստեֆանի Քլիֆորդին, որ առավել հայտնի է Սթորմի Դենիելս անունով, որպեսզի կինը լռի իրենց կապի մասին: Այնպես որ պետք չէ զարմանալ, որ լռությունը վաճառվում է, կամ հակառակը՝ ինֆորմացիան: Պետք չէ զարմանալ նաեւ, որ Հենրիխ Մխիթարյանն է վաճառվում, կամ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի զրահապատ սեւ Մերսեդեսը. վաճառվելը զարմանալի չէ, զարմանալի կարող է լինել գինը: Օրինակ Նոր տարվա օրերին հայաստանյան սուպերմարկետներում մեկ կիլոգրամ բալն արժեր 32 հազար դրամ: Ու գիտե՞ք, մարդիկ են եղել, որ գնել են, ընդ որում՝ կիլոգրամներով: Դե հավանաբար նրանք ամեն տարի Ամանորը նշում են բալով, ու եթե իրենց սեղանին բալ չի լինում, մի տեսակ… Չխորանանք, մանավանդ որ Ամանորի սեղանին բալ դնող մարդու ներսում առանձնապես հետաքրքրական բան չկա: Բալի այս պատմությունը, սակայն, կարծում եմ, անչափ կարեւոր է, քանի որ եթե Հայաստանում կան մարդիկ, ովքեր կարող են մեկ կիլոգրամ բալին տալ 32 հազար դրամ, ապա ինչո՞ւ միսը չթանկացնել, օրինակ, կամ պանիրը, կամ կաթնաշոռը, մի խոսքով՝ ամեն ինչը: Անունը դնում ենք՝ ԵԱՏՄ-ի նոր կանոններ ու թանկացնում ենք: Մեկ է առնելու են: Ինչպես բալն են առնում, բենզինն էլ կառնեն, գազն էլ կառնեն: Հայաստանն իրականում գնողունակ երկիր է, մենք ամեն ինչ կարողանում ենք առնել, հիմա հիփոթեքով, վարկով, ապառիկով, բայց հո՞ առնում ենք: Ենթադրենք Հաիթիում մտքներով էլ չի անցնում վարկ վերցնել ու հեռուստացույց առնել, բայց դա այն պատճառով, որ մենք Հաիթիից ավելի զարգացած պետություն ենք. Նարեկացի ունենք, գիտելիքահենք տնտեսություն, ազգ-բանակ, կոռուպցիայի դեմ աննահանջ պայքար, ավելի ճիշտ՝ աննահանջ կոռուպցիայի դեմ պայքար… Մի խոսքով՝ Հաիթիում միայն կերազեն այս ամենի մասին:

Հայաստանի խնդիրն այլ տեղ է: Մեծ հաշվով մենք թքած ունենք գների վրա: Գնաճը մեզ փողոց դուրս չի բերում, եթե բերում էլ է, ապա միայն մի քանի տասնյակի, այն էլ, երբ եղանակը տաք է ու փողոցում քայլելը կամ կանգնելը հաճելի է: Գնաճը մեզ համար գոյության հարց չէ, մի տեսակ լուրջ չէ, նույնիկ ամոթ է, որ գների բարձրացման դեմ հասուն տղամարդիկ փողոց դուրս գան: Փոխարենը կարելի է Ռուսաստան գնալ, շատ փող աշխատել, ուղարկել տուն, որեսզի ընտանիքի անդամները բանան ու կարագ ուտեն, օրինակ: Որ բողոքեցինք գների բարձրացման դեմ, դրանք իջնելու ե՞ն: Օրինակ ՏՄՊՊՀ-ն, որը հենց կարգավորում է Հանրապետությունում գները, մանրամասն ուսումնասիրել ու պարզել է, որ կոնկրետ դիզվառելիքի, բենզինի, սեղմված գազի գները Հայաստանում հիմնավորված են բարձրացել: Այսինքն եթե մի քանի տասնյակ մարդ փողոց դուրս գա ու պահանջի իջեցնել բենզինի գինը, օրինակ, կառավարությունից մի ակնոցով մարդ դուրս կգա ու կասի, հարգելի ժողովուրդ, ՏՄՊՊՀ-ն հիմնավորված է համարում բենզինի թանկացումը, իսկ ՏՄՊՊՀ-ն Հայաստանում անկախ մարմին է, կառավարությանը բոլորովին չի ենթարկվում, ճիշտ է հաճախ են կառավարության անդամներն ու ՏՄՊՊՀ-ի անդամները համատեղ խաշ ուտում ու միմյանց կենացը խմում, ու սա կառավարության պահուստային ֆոնդի հաշվին, բայց դա հո ենթարկվել չի՞ նշանակում:

Այնպես որ Հայաստանում գնաճի դեմ պայքար լինել չի կարող, որքան էլ դրա դեմ պայքարի կոչող Ելք-ի անդամները հայրենասեր ու գեղեցիկ լինեն: Մեր ժողովուրդը իր 30 հազարանոց թոշակով կարողանում է սառնարան էլ գնել, դեռ երիտասարդ որդիների հիփոթեքն էլ ամեն ամիս փակել: Որդիներն էլ իրենց հերթին մոտ հարյուր հազար դրամ աշխատավարձով մեքենաներ են գնում, ու ամեն ամառ գնում Բաթումի՝ հանգստանալու: Սրան զուգահեռ երկրում զարգանում է ՏՏ-ն, աճում է ՀՆԱ-ն, բացվում են զիփլայներ, իշխող կուսակցության նոր գրասենյակներ, իրար հետեւից կառուցվում են բնակելի շենքեր, որոնք դեռ պատրաստ չեն, բայց ազատ բնակարան չունեն, ու մի խումբ մարդիկ միշտ պայքարում են ինչ-որ բաների դեմ: Մենք բոլորս հոգով նրանց հետ ենք, բայց իրականում շտապում ենք աշխատանքի, որպեսզի ստանանք ամսական 75 հազար դրամ աշխատավարձը, որ փակենք հիփոթեքը, վարկերը, երեխայի համար թթվասեր ու կարագ գնենք, ուրբաթ ընթրենք ռեստորանում, շաբաթ թատրոն գնանք, կիրակի՝ կինո ու գիշերները հանգիստ ու երջանիկ քնենք՝ մեր շատ ապահով Հայաստանում, որտեղ ոչ ահաբեկիչներ կան, ոչ էլ գներն էլ անտանելի բարձր:

Ահա Հայաստանը եւ նրա պայքարը գնաճի դեմ: Ի դեպ, պայքարի մասին, մեզ խաբել են. իրականում մենք դարեր ի վեր չենք պայքարել, մենք դարեր ի վեր յոլա ենք գնում: Ով էլ չի դիմանում, երկու ճանապարհ ունի, կամ սկսում է բուժվել, ինչը բավականին թանկ է, կամ էլ ինչ ունի վրան գրում է վաճառվում է:

Իսկ վաճառելը միակ գործողությունն է, երբ թանկացումը լավ է:


«Արեւելք»-Պլոկի հովանաւորն է «Գալուստ Կիւլպէնկեան» հիմնարկութեան հայկական բաժանմունքը:

Գալուստ Կիւլպէնկեան» հիմնարկութեան հայկական բաժանմունք


Բլոգը պատրաստվել է «Գալուստ Կիւլպէնկեան» հիմնարկության աջակցությամբ։ Նյութերն արտացոլում են հեղինակների տեսակետները։ «Գալուստ Կիւլպէնկեան» հիմնարկության աջակցությունը չի կարող դիտարկվել որպես հրապարակումների բովանդակության հաստատում»:

Լրահոս
Հովիկ Աֆյան Հովիկ Աֆյան
Ծնվել է 1983 թվականի հուլիսի 29-ին, Աբովյան քաղաքում: 2000-ին, դպրոցն ավարտելուց հետո, ընդունվել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան Հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի Կուլտուրայի ֆակուլտետ՝ հեռուստալրագրության բաժին: 2005-ին, ուսումն ավարտելուց հետո, անցել է ծառայության ՀՀ զինված ուժերում, զորացրվել է 2007-ին: 2009-ից մինչև այսօր աշխատում է «Ազգ» շաբաթաթերթում՝ որպես լրագրող, վերլուծաբան և հրապարակախոս: 2010-ից մինչև 2013-ն աշխատել է Report.am լրատվավերլուծական կայքում՝ որպես սյունակագիր-հրապարակախոս: 2013-ից մինչև 2014-ն աշխատել է «Երկիր Մեդիա» հեռուստաընկերությունում՝ որպես վերլուծական, թեմատիկ ռեպորտաժների հեղինակ: 2014-ից մինչև 2016-ն աշխատել է Yerkir.am կայքում՝ որպես սյունակագիր-հրապարակախոս: 2017-ի ապրիլից մինչև այսօր աշխատում է Հանրային հեռուստաընկերության լրատվավերլուծական հաղորդումների բաժնում՝ որպես «Օրակարգից դուրս» հաղորդման և լուսագրերի ու հավելումների խմբագիր: «Միս ուտողները» պատվածքների ժողովածուի հեղինակն է, որը լույս է տեսել 2017-ին: Ամուսնացած է, ունի դուստր:
Ամենաընթերցվածը
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture