«Սուրիոյ դէմ սահմանուած պատիժները, այո՛ նպաստեցին համավարակի արագ տարածման» Վերապատուելի Յարութիւն Սելիմեան... Երեւանի գլխաւոր ճարտարապետը պիտի հեռանայ իր պաշտօնէն... Պէյրութի պայթում. Զոհերու դիակներ յայտնաբերուեցան. Մին ընկղմած ինքնաշարժի մէջ էր (Տեսանիւթ)... Քորոնա տագնապներ... եւ հաւաքոյթներ...
Վարդան Մամիկոնեանի յայտնի նկարի պատմութիւնը
Վարդան Մամիկոնեանի յայտնի նկարի պատմութիւնը
24 Մայիս 2020 , 12:02

Երուանդ Քոչար

Հայ ժողովրդի համար անցած դարի 60-ական թվականներից սրբություն է դարձել մի նկար, որ պատկերում է Վարդան Մամիկոնյանին: Այս նկարը ամեն հայ մարդ, ուր էլ որ լինի, ճանաչում, իր սրտի ու մտքի մեջ է պահում: Բայց, ավաղ, դա ոչ մի կապ չունի ո՛չ Վարդանի, ո՛չ նրա դարի և ժամանակի սպարապետի կերպարի հետ:

Այդ նկարի պատմությունը հետևյալն է: Սանկտ Պետերբուրգում էր ապրում նշանավոր գրականագետ, պատմաբան Կարապետ Եզյանը: Մի օր, Սանկտ Պետերբուրգի հայկական եկեղեցի է մտնում մի ղարաբաղցի ուսանող` արտակարգ գեղեցիկ, խաժակն, գանգուր մազերով և փոքրիկ մորուքով: Եզյանը, նրա դիմագծերի մեջ գտնելով իր երազած հայ հին իշխանների և հերոսների կերպարը, ուսանողին տանում է նկարիչ Ստեփան Ներսիսյանի մոտ: Նա էլ իր գիտության և կարողության չափով գեղեցկատես բնորդից նկարում է իր Վարդան Մամիկոնյանը` սաղավարտով, թիկնոցը սեղմած կրծքին: Բայց ինչո՞ւ Վարդան Մամիկոնյանը հռոմեական սաղավարտ պիտի ունենար: Չէ՞ որ նա պարսից զորավար էր և հայոց սպարապետ, ուրեմն նա պետք է ունենար կա՛մ հայոց, կա՛մ պարսից զորավարի համազգեստ:

Պատմության մեջ կան և եղել են այդպիսի սխալներ, որոնք ժամանակի կողմից սրբագործվել են: Ուղղել այդ սխալները` նշանակում է ամենամեծ սխալը գործել` խլելով ժողովրդի սրտից այն մտապատկերը, որին նա դարերով կապված է և հավատում է: Ուստի, ես գիտակցաբար պահպանեցի թե՛ սաղավարտը, թե՛ զգեստավորությունը` չուզենալով խաթարել ժողովրդի մեջ ամրացած Վարդանի կերպարը:

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture