4-րդ օրն ըլլալով մարտերը կը շարունակուին. Լիբանանեան Բանակը ունեցաւ նոր զոհ մը... Արթուր Ալեքսանեան աշխրահի ախոյեան դարձաւ... Պարազանի. «Անկախութեան հանրաքուէն պիտի չյետաձգուի»... Ի՞նչ մշակուեցաւ Համպուրկի մէջ. Սուրիան նոր սցենարի մը առջե՞ւ...
Մեր արմատները միշտ կապուած են իրարու եւ Հայրենիքին հետ. Ալիսիա Իշխանեան
Մեր արմատները միշտ կապուած են իրարու եւ Հայրենիքին հետ. Ալիսիա Իշխանեան
19 Մայիս 2017 , 16:30


Այսուհանդերձ, ներկայ եղայ առաջին հանդիպումին: Ժողովասրահին մէջ՝ շուրջ 40 աշակերտներ նստած էինք, ուր մեզի բացատրուեցաւ արեւմտահայերէն Ուիքիփետիային նպատակը եւ յատկապէս՝ Ուիքի ճամբարին նպատակը.- Որպէս սփիւռքահայեր եւ որպէս հայ աշակերտներ, մեր ամէնէն մեծ պարտականութիւնը պիտի ըլլար պահպանել արեւմտահայերէնը, զարգացնելով Ուիքիփետիայի (արեւմտահայերէն հանրագիտական իմաստով) տեղեկութիւնները, ուրկէ արեւմտահայերէնով գիտելիքներ ապահովելը պիտի ըլլայ դիւրին՝ բոլոր հայերուն համար, ամբողջ աշխարհի տարածքին:

Մեր խանդավառ խումբին յաջորդ հանդիպումը տեղի ունեցաւ ճամբարին օրը, երբ պիտի ուղղուէինք Զմմառ: Պայուսակները շալկած, պատրաստ էինք սորվելու եւ աշխատելու մեր լեզուի պահպանման համար: Այդ ճամբարի դուռներէն մտանք իրարու բոլորովին անծանօթ աշակերտներ, եւ հոնկէ դուրս ելանք իբրեւ մտերիմ բարեկամներ, հարուստ գիտելիքներով եւ անմոռանալի յուշերով:

Առաջին օրէն իսկ, բոլորս համակարգիչներով պատրաստ կը սպասէինք «գրաշարելու»: Առաջին եւ ամէնէն դիւրին քայլը այս ծրագրին երկարեցաւ ժամերով...: Գրաշարելու, տպելու, խմբագրելու եւ թարգմանելու գործը մեզի յանձնուած էր, եւ մենք զանազան դժուարութիւններու դիմաց կը գտնուէինք: Սակայն այս բոլորը երկար չտեւեցին, որովհետեւ քանի մը օրետք բոլորս ալ մինչեւ ուշ գիշեր (որոնք մեր ազատ ժամերն էին) կը նստէինք եւ կը խմբագրէինք: Սկզբնական շրջանին մեր գործը գիրքերէ ընդօրինակութիւններ ընել էր տարբեր անձերու մասին եւ զանոնք վերածել Հայերէն Ուիքիփետիայի յօդուածներու: Ժամանակ մը ետք, մենք նախընտրեցինք աշխատիլ մեր նախասիրած նիւթերուն մասին, եւ այսպիսով արեւմտահայերէն Ուիքիփետիան սկսաւ զարգանալ զանազան նիւթերով: Կը թարգմանէինք Արեւելահայերէնէ, Արաբերէնէ, Անգլերէնէ եւ Ֆրանսերէնէ: Մեզմէ իւրաքանչիւրը, ամէն մէկ յօդուած խմբագրելու ատեն կը սորվէր նոր տեղեկութիւններ եւ գիտելիքներ, զորս մինչեւ այսօր կը գործածենք մեր ամէնօրեայ խմբագրումներու ընթացքին:

Այս փորձառութեան յաջորդեցին Հայաստանի երկու «Ուիքի ճամբար»ները, որմէ ետք՝ Փորթուկալի «Ուիքի Ճամբար»ը:

Չեմ մոռնար առաջին օրը Փորթուկալի ճամբարին ընթացքին, երբ բոլորս հաւաքուած պարտէզին մէջ միասնաբար կ'երգէինք առանց գիտնալու նոյնիսկ միւսին անունը: Միայն գիտէինք թէ բոլորս ալ սփիւռքահայեր էինք, եւ արդէն ատիկա մեր բոլորին մէջ արթնցուց հայրենասիրական ոգի մը: Չեմ մոռնար նաեւ անքուն գիշերները, երբ բոլորս միասին բարձրաձայն խաղեր կը խաղայինք, իսկ պատասխանատուները հազարաւոր անգամներ մեզի կը պատուիրէին որ լռութիւնը պահպանենք:

Ահա թէ ինչու «Ուիքի ճամբար»ները իւրայատուկ են ուրիշ ճամբարներէ: Անոնք կապեր կը ստեղծեն բոլոր սփիւռքահայերուն միջեւ, նկատելով որ մենք կու գանք տարբեր երկիրներէ, սակայն մեր արմատները միշտ կապուած են իրարու եւ Հայրենիքին հետ: Հայը, ուր որ է, կը գիտնայ թէ ան կ'աշխատի մէկ նպատակի համար միայն՝ պահպանելու իր լեզուն, գրականութիւնը, ուղղագրութիւնը եւ միշտ քալել դէպի առաջ:

Եւ ահա, անծանօթ անձերը դարձան մտերիմ բարեկամներ, աշխատանքը դարձաւ հաճոյք, եւ օտար տեղերը դարձան մեր ժամանակաւոր տուները:

Այդ մուտքի դուռները, որ մեզ կ'ընդունին ամէն անգամ, նաեւ կ'ըլլան ականատես մեր բաժանումի արցունքներուն, որովհետեւ Ուիքիփետիան եւ բոլոր ուիքիճամբարները հաստատ անջնջելի դրոշմներ կը ձգեն մեր կեանքերուն մէջ:

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture