«Հայոց եկեղեցւոյ պատմութիւն» դասանիւթը չեղեալ համարելը անընդունելի է եւ պիտի տանի ներքին լարուածութեան. Եգիպտոսի թեմի առաջնորդ Տ. Աշոտ եպս. Մնաց... Արմէն Սարգսեան-Բակօ Սահակեան հանդիպում Ստեփանակերտի մէջ... Ինչ «զէնքեր»ով Թուրքիան «կը կռուի» Լիպիոյ մէջ եւ որոնք են Անգարայի իրական «թեւեր»ը... Վեհան Պետիրեանի անթառամ յիշատակին...
«Աղէտը պէտք է կանխել, սակայն հնարաւոր է կանխել միայն միասնական ջանքերով, համերաշխութեան մթնոլորտի մէջ»․ Կաթողիկոս Ամենայն Հայոց
«Աղէտը պէտք է կանխել, սակայն հնարաւոր է կանխել միայն միասնական ջանքերով, համերաշխութեան մթնոլորտի մէջ»․ Կաթողիկոս Ամենայն Հայոց
06 Յունիս 2020 , 19:02

Յունիսի 5-ին Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Երկրորդ Ծայրագոյն Պատրիարք եւ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը հանդիպում-քննարկում ունեցաւ Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի միաբանների հետ։

Հանդիպման ընթացքում մասնաւոր անդրադարձ կատարուեց համաւարակի շրջանում Մայր Աթոռի միաբանների եւ թեմերում սպասաւորող եկեղեցականների գործունէութեանը։ Առկայ նեղութիւնների ու խռովայոյզ վիճակի պայմաններում կարեւորուեց առաւել ջանքերի գործադրումը՝ ամրապնդելու հաւատքը, յառնող դժուարութիւնները Աստծոյ օգնութեամբ յաղթահարելու յոյսը, լաւատեսութեան ոգին եւ սէրը հայրենիքի, ազգի ու մեր Սուրբ Եկեղեցու հանդէպ։

Դիմելով միաբաններին առաքեալի խօսքով, որն ասում է. «Հաստատուն մնացէք, անշարժ եղէք, ամէն ժամ աւելին եղէք Տիրոջ գործի մէջ» (Ա Կորնթ. 15.57-58)՝ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը յորդորեց եկեղեցականութեանը հոգեւոր խնամատարութեամբ, առաւել եռանդուն քարոզչական գործունէութեամբ, աստուածային պատուիրանների եւ Սուրբ Գրոց ուսուցման մատուցմամբ, Քրիստոսի վարդապետութեան ջամբումով շարունակել իրենց սպասաւորութիւնը՝ պայքար մղելով նաեւ ժողովրդի կեանքում տեղ գտնող անվայելուչ եւ մերժելի երեւոյթների դէմ։

Զրոյցի ընթացքում քննարկուեցին համաւարակի հետեւանքների յաղթահարման ուղղութեամբ Եկեղեցու կողմից ձեռնարկուող քայլերը,  մտահոգութիւն արտայայտուեց հայրենական, քաղաքական կեանքում ստեղծուած անհամերաշխութեան, հակառակութեան մթնոլորտի առնչութեամբ։

Վերջինիս կապակցութեամբ Գարեգին Երկրորդ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը մասնաւորապէս ասաց․ «Սիրով, խաղաղութեամբ, համբերատարութեամբ, միմեանց հանդէպ բարի ու հոգատար վերաբերմունքով միայն մենք ի զօրու կը լինենք հզօր պահել մեր ազգային-եկեղեցական կեանքը, զօրացնել մեր պետականութիւնը, առաջընթացի նոր ուղիներով առաջնորդել երկիր հայրենին։ Այս առումով Մենք ցաւով ենք անդրադառնում հայրենական մեր կեանքում, ի մասնաւորի նաեւ համացանցի տիրոյթում հաստատուած անցանկալի մթնոլորտին, որտեղ սփռւում են վիրաւորանք ու թշնամանք, ոտնահարւում են արժէք ու սրբութիւն։ Սուրբ Գիրքն ասում է․ «Հակառակութիւնն ատելութիւն է գրգռում, բայց սէրը ծածկում է ամէն մի ներհակութիւն»  (Առակ. 10.12): Մենք՝ որպէս հոգեւոր հայրեր, պէտք է ամուր պահենք մեր ժողովրդի զաւակների մէջ գիտակցութիւնը, որ հայրենիքի զարգացման տեսլականի շուրջ տարբեր պատկերացումները չառաջնորդեն անհանդուրժողութեան ու բռնութեան արարքների, քաղաքական հայեացքները եւ տարաձայնութիւնները պատճառ դառնան ազգային միասնութեան պառակտումի։ Հարկ է հաստատուն պահել բարեկրթութեան, պարկեշտութեան եւ փոխադարձ յարգանքի սահմանները, որովհետեւ արդարութեան, բարօրութեան հաստատումը հասարակութեան կեանքում չի կարող իրականացուել անպատշաճ արտայայտչաձեւերով եւ թշնամանքի հրահրմամբ։ Ներկայ իրավիճակը եւ երկրի առջեւ ծառացած մարտահրաւէրները չպէտք է տեղիք տան առաքինի ընթացքի եւ դիմացինի հանդէպ յարգանքի ու հանդուրժողականութեան նահանջի, իրաւունքների ու արժանապատուութեան ոտնահարման եւ տկարացնեն առ հայրենին սիրոյ ու նուիրումի ոգին։ Ամէնքը պէտք է ունկնդիր լինեն առաքեալի խրատին, որն ասում է. «Ինչ որ ճշմարտութեամբ է, ինչ որ` պարկեշտութեամբ, ինչ որ` արդարութեամբ, ինչ որ` սրբութեամբ, ինչ որ` սիրով, ինչ որ` բարի համբաւով, ինչ որ` առաքինութեամբ, ինչ որ` գովութեամբ, - ա՛յն խորհեցէք» (Փիլիպ. 4.8)։

Մեր կեանքի շատ խնդիրներ արժէքային դաշտում են եւ լուծելի են մեր սրբազան արժէքներին հաւատարմութեամբ, միաբան ու միասնական ընթացքով։ Դարերի ընթացքում այս ոգով ենք կարողացել դիմագրաւել դժուարութիւնների ու նեղութիւնների, զօրացնել մեր պետութիւնն ու ազգային կեանքը։ Միաբանութիւնն է մեր Հայկազեան ազգի ուժն ու զօրութիւնը։ Այս ամէնում մեծապէս կարեւում ենք մեր հոգեւորականների առաքելութիւնն ու դերակատարութիւնը»։

Նորին Սրբութիւնը նաեւ խօսեց համաւարակի պայմաններում եկեղեցականների առաքելութեան մասին։ «Սիրելինե՛ր, այսօր՝ համաւարակի այս իրավիճակում, հրամայական է է՛լ աւելի կազմակերպել եւ ինքնակազմակերպուել։ Մայր Եկեղեցին իր հոգեւոր դասով այս առումով կարեւոր աշխատանք ունի անելու։  Շարունակաբար սատար կանգնելով հայրենի պետութեան ջանքերին` մենք պարտաւոր ենք ուղղորդել մեր հաւատաւոր զաւակներին ու կոչ անել, որպէսզի թէ՛ եկեղեցիներ, թէ՛ ուխտատեղիներ եւ այլուր այցելելիս խստօրէն հետեւեն պատկան կառոյցների սահմանած կանոններին։ Պէտք է բարձրացնենք իւրաքանչիւր անհատի՝ այլոց կեանքի անվտանգութեան համար պատասխանատուութեան գիտակցութիւնը։ Այսօր չունենք աւելի կարեւոր հրամայական, քան վարակի տարածման կանխարգելումը, որպէսզի վերադառնանք մեր բնականոն կեանքի ընթացքին։  

Այս իմաստով մեր հոգեւոր սպասաւորները Սփիւռքի թեմերում նոյնպէս պէտք է համապատասխան կոչերով ուղղորդեն եւ ապահովագրեն մեր զաւակներին, որ նրանք խստագոյնս հետեւեն իրենց երկրների պատկան մարմինների առողջապահական հրահանգներին։ Աղէտը պէտք է կանխել, սակայն հնարաւոր է կանխել միայն միասնական ջանքերով, համերաշխութեան մթնոլորտում», - ասաց Վեհափառ Հայրապետը։

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture