«Մի զարմանաք եթէ ըսեմ, որ այսօր Պէյրութի մէջ կան ընտանիքներ, որոնց զաւակները անօթութեան մէջ են» Ռոզեթ Ալեմեան... «Ուրախ եմ մրցանակ ստանալ Ցեղասպանութենէն ետք վերապրածներու թոռներէն». Միրզա Դինային ստացաւ «Աւրորա»ի մրցանակ... Լիբանանեան բանակը պաշտպանեց ցուցարարները (Տեսանիւթ)... Մարդիկ չեն փոխուիր...
«Հակառակ բոլոր տեսակի դժուարութեանց Հալէպի մեր կրթական համակարգը տակաւին կանգուն է»Հալէպահայ դաստիարակ Զեփիւռ Սեմերճեան
«Հակառակ բոլոր տեսակի դժուարութեանց Հալէպի մեր կրթական համակարգը տակաւին կանգուն է»Հալէպահայ դաստիարակ Զեփիւռ Սեմերճեան
13 Սեպտեմբեր 2019 , 00:25

«Արեւելք»ի հարցերուն պատասխանեց, անգլերէն լեզուի վաստակաշատ ուսուցիչ՝ տիկին Զեփիւռ Սեմերճեան: Տիկին  Սեմերճեան  աւարտած է Հալէպի Անգլերէն Գրականութեան պետական համալսարանը:  25 տարիներու ընթացքին  ան դասաւանդած է Հալէպի Ազգ. Սահակեան վարժարանէն ներս, ապա պատերազմի բերումով  հերթաբար  պաշտօնավարած է  Ազգ.  Կիւլպէնկեան վարժարանի   եւ Ազգ. Միացեալ վարժարանէն ներս։


Մինչեւ վերջերս մաս կը կազմէիք Հալէպի կրթական համակարգին, որպէս ուսուցիչ, ի՞նչ պատճառներով հեռացաք ձեր պաշտօնէն: Ի՞նչն էր ամէնէն յատկանշականը  ձեր  երկար տարիներու  փորձառութեան ընթացքին:

Նախ կ'ուզեմ շնորհակալութիւն յայտնել Աստծոյ, որ առիթը տուած է ինծի վարելու տարբեր սերունդներ դաստիարակելու գործը:  Կը կարծեմ որ կարողութեան սահմաններուս մէջ լաւագոյնս ըրած եմ, գործս շատ սիրած եմ, եւ տակաւին կը սիրեմ:

Դադրիլս ունէր հիմնական պատճառներ, առաջինը որ պատերազմի բերումով սկսած էի ճնշուած զգալ, եւ վախցայ որ առողջապահական վիճակս վատ անդրադառնայ աշակերտներուն վրայ: Նաեւ ուզեցի առիթ տալ նոր ու երիտասարդ ուժերուն:

Սակայն գլխաւոր պատճառը այն էր, որ կը ծառայեմ Հալէպի հայ Առաքելական եկեղեցւոյ եղբայրակցութեան մէջ, եւ ուզեցի կեանքս շարունակել Աստծոյ ծառայելով եւ Իրեն համար գործելով:


Պատերազմի հետեւանքով, ինչպէս բոլոր Հալէպի բնակիչները, հայութիւնը եւս,   դիմագրաւեց բարդ   ժամանակներ։ Այսօր, երբ Հալէպը   վերագտաւ իր   անցեալի խաղաղ   վիճակը ի՞նչ են այն մարտահրաւէրները, որոնց դէմ պէտք է պայքարի հալէպահայութիւնը:

 Պատերազմի օրերուն բոլոր համայնքներն ալ իրար օգնեցին ու օժանդակեցին առանց խտրութեան եւ վստահ եմ որ այդպէս ալ պիտի շարունակեն ընել:

Ես գիտեմ, որ  մեր  ազգը միշտ ալ շինիչ ու դրական եղած է եւ պիտի շարունակէ ըլլալ. զիրար սիրելով, իրարու օգնելով, պիտի յաղթահարենք բոլոր գալիք օրերու դժուարութիւնները: Ճիշդ է թէ չենք գիտեր ինչպիսի օրեր վերապահուած են մեզի համար, բայց իմ կարծիքովս, երբ մենք բոլորս իրար նեցուկ կանգնինք,  կրնանք  յաղթահարել բոլոր տեսակի  դժուարութիւնները։

 

 

Սուրիոյ մէջ ծագած  պատերազմը ծանր վնասներու ենթարկեց հալէպահայ գաղութը, ձեր տուեալներով յատկապէս կրթական համակարգին մէջ, ինչ փոփոխութիւններ տեղի ունեցան, ինչ էին հալէպի դպրոցական կրթական համակարգի դժուարութիւնները:

 Յուրախութիւն  մեզի եւ  Սուրիոյ պատերազմի  սկիզբէն   8  տարի  անց մեր   կրթական համակարգը   կը շարունակէ մնալ  կանգուն։  Ամէն բան սովորական ու շատ հանգիստ կ'ընթանայ ինչպէս էր նախքան պատերազմը: Հալէպահայութեան մեծամասնութիւնը գաղթեց, հետեւաբար աշակերտներու թիւը նօսրացաւ , ինչ որ պատճառ եղաւ չորս ազգային վարժարաններու միացման, Ազգային Միացեալ վարժարան անուան տակ:

 Ես կը հաւատամ, որ եթէ բոլորս կրթական մշակին հետ միասին աշխատինք, կը կարողանանք   մեր  սերունդները, բարձր ու լաւագոյն դիրքերու հասցընել:

Անշուշտ պատերազմի ընթացքին հայ դպրոցը կը  տառապէր նիւթական դժուարութիւններէ, բայց շատ շնորհակալ ենք, որ օտար երկիրներէ բազմաթիւ հայ բարերարներ, սիրայօժար կերպով օժանդակութիւններ ուղարկեցին, նաեւ հոգացին զանազան տեսակի ծախսեր: Մեր մանուկները պատերազմէն առաջ այսպիսի ճոխութիւն թերեւս չէին վայելած, հագուստի կամ ուտելիքի առումով: Կը հաւատամ որ դուրսի օժանդակութիւնները պիտի շարունակուին: Աստուած օրհնէ բարերարները եւ կրկնապատիկը տայ իրենց:


Տիկ. Զեփիւռ ինչ տեղեկութիւններ կրնաք տալ, այն ծնողներու մասին, որոնք դիմագրաւելով նիւթական դժուար պայմաններ, իրենց զաւակները վարժարան ղրկելու նիւթական լուրջ խնդիրներ ունին: Ինչպէս է այդ ընտանիքներու վիճակը:

Պատերազմը թէեւ ընդհանուր առմամբ դադրեցաւ, բայց նիւթական տագնապի նոր պատերազմ մը սկսաւ:

Պատերազմի բերումով բազմաթիւ ընտանիքներու հայրեր կամ անոնք  որոնք տան հոգատարներն են, անգործ են ներկայիս, որովհետեւ իրենց խանութները կը գտնուին ահաբեկիչներու տիրապետութեան տակ եղող  շրջաններու մէջ:

Այս առումով ալ  ես լիովին վստահ եմ,  որ հայ բարերաները պիտի շարունակեն օժանդակել  մեր   կարիքաւոր ընտանիքներուն:

 

- Ձեր կարծիքով Հալէպը վերականգնուելու յոյսեր ունի՞, տարբեր մեկնաբանութիւններ կան այսօրուայ Հալէպի դրութեան մասին, գիտենք որ պատերազմը ամբողջութեամբ չէ հասած իր աւարտին: Կայ նաեւ գաղութը ոտքի պահելու հրամայականը, արդեօք այսօրուայ Հալէպի ղեկավարութիւնը, պատասխանատուները, համայնքապետերը, կրթական համակարգը, բոլորը միասին կարո՞ղ են վաղուայ դժուարութիւնները դիմագրաւել:

Մենք ազգովին,  միշտ հաստատուն եղած ենք մեր հաւատքին մէջ: Ես յոյսով եմ որ Հալէպը պիտի վերականգնուի: Այնքան ատեն որ երեք պարգեւները՝ հաւատք, յոյս, սէրը մեր սրտերուն մէջ կը դրոշմենք, այսինքն կը հաւատանք եւ դրական յոյս կ'ունենանք, նաեւ իրարու հանդէպ  ՝ սէր, կրնանք յաղթահարել որեւէ դժուարութիւն:

Կը հաւատամ որ մեր Աստուածը կենդանի է, չորցած ոսկորներուն կեանք եւ շունչ եւ կենդանութիւն տուող Աստուածը , կարող է այս փլած ու քանդուած Հալէպն ալ վերականգնել, այդ որքան կը տեւէ չեմ գիտեր, բայց յոյսով եմ որ աւելի գեղեցիկ ու բարօր կեանք կը սպասուի Հալէպին եւ հալէպահայութեան:

 

-Կ'ըսուի թէ Հալէպը սփիւռքի մայր գաղութն է, ադեօ՞ք ձեզի համար ալ այդպէս է: Ձեր կարծիքով ի՞նչ են գլխաւոր պատճառները որոնց շնորհիւ Հաէպը կը համարուի մայր գաղութ: 

Հալէպը ինծի համար մայր գաղութ է, ան ծննդավայրս է, սկզբունքներս հոս սորված եմ, միտքս հոս լուսաւորուած է: Հալէպը զեղուն է կեանքով,  հոս  թիւով հայութիւն  կար(նկատի ունիմ նախքան պատերազմը), կար նաեւ   ընկերային, հոգեւոր, մշակութային, դպրոցական եւ միութենական կեանք, ամէն տեսակի գործունէութիւն: Այո, Հալէպը մայր գաղութ է:

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture