«Հիմա Լիբանանի մէջ հայութիւնը շքեղ, բայց դատարկ շատ կառոյցներ ունի, ի՞նչ ընենք այդ բոլորը ...» Ռոզեթ Ալէմեան... Մահացած է արդի արհեստագիտութեան յայտնի գործիչներէն՝ Կարէն Վարդանեանը... «Այսօր Թուրքիոյ մէջ ուժեղագոյն մարդը ՝էրտողանը չէ, այլ Պահչէլին է».Ահմէտ Տաւութօղլու... Հայաստանի մէջ Ալիշանեան օրեր...
Յօդուած
Վաղուան Հայաստանը… կամ անսալով Կոստան Զարեանի հնչեղ կոչին
Վաղուան Հայաստանը… կամ անսալով Կոստան Զարեանի հնչեղ կոչին
27 Ապրիլ 2020 , 13:03
Կարծէք այս վարակը, որ դանդաղ բայց «հաստատուն» քայլերով «գրաւեց» մեր աշխարհը, կարեւոր առիթներ բացաւ մեզի, որպէսզի աւելի խոր նայինք մեր շուրջ ու ամենակարեւորը մտածենք վաղուան մասին։ Ինչպիսի օր պիտի ունենանք վաղը, ու ամենակարեւորը պիտի կարողանա՞նք ...
աւելին
«Պարտականութեան զոհը»՝ տոքթ. Դանիէլ Հանըմեան
«Պարտականութեան զոհը»՝ տոքթ. Դանիէլ Հանըմեան
26 Ապրիլ 2020 , 17:00
Բժիշկներու եւ առող­ջա­­պահու­­թեան աշ­­խա­­­տաւոր­­նե­­­րուն դէմ բռնու­­թիւննե­­րը կան­­խե­­­լու վե­­րաբե­­րեալ օրէն­­քին շուրջ խորհրդա­­րանէն ներս ան­­ցեալ շա­­բաթ իշ­­խա­­­նու­­թեան եւ ընդդի­­մու­­թեան մի­­ջեւ խառ­­նա­­­կու­­թիւն մը պա­­տահե­­ցաւ. ՃՀՓ-ի առա­­ջար­­կըմեր­­ժո­­­ւեցաւ իշ­­խա­­­նական ճա­­կատին կող­­մէ, բայց մեր­­ժողնե­­րը յա­­ջոր­­դող օրե­­րունիրենց առա­­ջար­­կը ներ­­կա­­­յացու­­ցին խորհրդա­­րանի նա­­խագա­­հու­­թեան։ Պսա­­կաձեւ ժահ­­րի հա­­մաճա­­րակը բժիշկնե­­րու դէմ բռնու­­թեան նիւթն ալ օրա­­կար­­գա­­­յին դար­­ձուց, ան­­խուսա­­փելիօրէն։ Երբ հին գիր­­քեր եւ մամ­­լոյ էջեր կը թեր­­թէի, հան­­դի­­­պեցայ իր իսկ բու­­ժած հի­­ւան­­դին ձեռ­­քով սպան­­նո­­­ւած բժիշկ, Ս. Փրկիչ Ազգ. Հի­­ւան­­դա­­­նոցի վի­­րաբու­­ժա­­­պետի օգ­­նա­­­կան տոքթ. Դա­­նիէլ Հա­­նըմեանի պատ­­մութեան։ Դէպ­­քը կը պա­­տահի 1 Մա­­յիս 1922-ին, Ս. Փրկիչ Ազգ. Հի­­ւան­­դա­­­նոցի մօ­­տակայ­­քըգտնո­­ւող հան­­րա­­­կառ­­քի կա­­յանը, ըստ կարգ մը աղ­­բիւրնե­­րու ալ, ուղղա­­կի հան­­րա­­­կառ­­քին մէջ։ Հա­­նըմեան հի­­ւան­­դա­­­նոցէն կ՚ել­­լէ եւ երբ Պոլ­­սոյ կող­­մը վե­­րադառ­­նա­­­լուհա­­մար հան­­րա­­­կառ­­քի կը սպա­­սէր՝ տիգ­­րա­­­նակերտցի Սար­­գիս Քա­­փան­­ճեան (աղ­­բիւրի մը հա­­մաձայն՝ Քա­­րան­­ճեան) անուն մէ­­կը ատրճա­­նակի երեք հա­­րուած կը տե­­ղաց­­նէ Հա­­նըմեանին վրայ։ Գնդակ­­նե­­­րուն երեքն ալ հէք տոք­­թո­­­րին կռնա­­կը կը հա­­րուա­­ծեն։ Գնդակ­­նե­­­րէն եր­­կուքը կը մխո­­ւի թո­­քին, իսկ եր­­րորդը՝ ող­­նա­­­յարին։ Ոճ­­րա­­­գոր­­ծը կը փոր­­ձէ սպա­­նել նաեւ տոքթ. Մա­­նուէ­­լեանը, որ տոքթ. Հա­­նըմեանին քովն էր, սա­­կայն Մա­­նուէ­­լեան իս­­կոյն ոճ­­րա­­­գոր­­ծին ձեռ­­քը կը բռնէ եւ զայն կ՚ան­­շարժաց­­նէ՝ազա­­տելով ստոյգ մա­­հէ մը։ Ատրճա­­նակին ձայ­­նը լսե­­լով դէպ­­քի վայր կը փու­­թան ոս­­տի­­­կան­­նե­­­րը եւ ան­­մի­­­ջապէս կը ձեր­­բա­­­կալեն ոճ­­րա­­­գոր­­ծը, իսկ վի­­րաւոր տոքթ. Հա­­նըմեան կը փո­­խադ­­րո­­­ւի Ս. Փրկիչ Հի­­ւան­­դա­­­նոց, ան­­յոյս վի­­ճակի մը մէջ։ Ժա­­մանա­­կի մա­­մու­­լը կը յայտնէ նաեւ դէպ­­քին պատ­­ճա­­­ռը, ըստ լա­­ւատե­­ղեակ աղ­­բիւրնե­­րէ ստա­­ցուած տե­­ղեկու­­թեանց. ոճ­­րա­­­գործ Սար­­գիս Քա­­փան­­ճեան տա­­րիէ մըի վեր կը բու­­ժո­­­ւէր հի­­ւան­­դա­­­նոցին մէջ եւ գոր­­ծո­­­ղու­­թեան են­­թարկո­­ւած էր տոքթ. Հա­­նըմեանի ձե­­ռամբ։ Մի­­ջոց մը ետք Սար­­գիս կրկին կը դի­­մէ բժիշ­­կին եւ կը խնդրէ նո­­րէն հի­­ւան­­դա­­­նոց մտնել ու գոր­­ծո­­­ղու­­թեան են­­թարկո­­ւիլ։ Սա­­կայն տոքթ. Հա­­նըմեանհի­­ւան­­դին կա­­տարե­­լապէս ապա­­քինած ըլ­­լա­­­լը հաս­­տա­­­տելով զին­­քը կը ճամ­­բէ հի­­ւան­­դա­­­նոցէն։ Եր­­կար ատե­­նէ ի վեր հի­­ւան­­դա­­­նոցի մէջ հան­­գիստ կեանք ան­­ցը­­­նելուվար­­ժո­­­ւած Սար­­գիս իր դժբախ­­տութեան պատ­­ճա­­­ռը կը նկա­­տէ տոքթ. Հա­­նըմեանը եւկը մտադ­­րո­­­ւի վրէժ լու­­ծել ան­­կէ։ Առի­­թը ներ­­կա­­­յանա­­լուն պէս ալ զինք կը զգետ­­նէ, հի­­ւան­­դա­­­նոցի մօ­­տակայ հան­­րա­­­կառ­­քի կա­­յանը։ Սար­­գիս ոս­­տի­­­կան­­նե­­­րու հսկո­­ղու­­թեամբ կ՚առաջ­­նորդո­­ւի հի­­ւան­­դա­­­նոց եւ կը ներ­­կա­­­յացո­­ւի բժ. Հա­­նըմեանին։ Վեր­­ջինս կը հաս­­տա­­­տէ ոճ­­րա­­­գոր­­ծին ինքնու­­թիւնը, որ­­մէ ետք ոս­­տի­­­կան­­նե­­­րը բանտ կը տա­­նին Սար­­գի­­­սը, որու հե­­տագայ ճա­­կատա­­գիրինմա­­սին տե­­ղեկու­­թիւններ չու­­նիմ։ Մինչ այդ տոքթ. Մալ­­խաս, տոքթ. Օր­­հան պէ­­յի եւ տոքթ. Եաղու­­պի ըն­­կե­­­րակ­­ցութեամբկը քննէ վի­­րաւո­­րեալը եւ սա­­կայն նկա­­տելով որ տոքթ. Հա­­նըմեանին վի­­ճակը յու­­սա­­­լից չէ, կ՚որո­­շուի չվի­­րահա­­տել վի­­րաւո­­րեալը։ Դա­­նիէլ Հա­­նըմեան ծնած էր 1891-ին, Գումգա­­բու։ Նա­­խակրթու­­թիւնը ստա­­ցած էր Կէ­­տիկ­­փա­­­շայի ազ­­գա­­­յին վար­­ժա­­­րանին մէջ։ Ապա ըն­­դունո­­ւած էր Օս­­մա­­­նեան բժշկա­­կան հա­­մալ­­սա­­­րանը, զոր աւար­­տած էր 1911-ին։ Մին­­չեւ աշ­­խարհա­­մար­­տի աւար­­տըպե­­տական եւ զի­­նուո­­րական հաս­­տա­­­տու­­թիւննե­­րու մէջ ծա­­ռայե­­լէ յե­­տոյ, զի­­նադա­­դարին իբ­­րեւ օգ­­նա­­­կան վի­­րաբոյժ մտած էր Ս. Փրկիչ հի­­ւան­­դա­­­նոց։ Ան մաս­­նա­­­ւորմե­­թոտ մը մշա­­կած էր chule ...
աւելին
Հայ պաշտօնեաներու եւ Կաթողիկոսի մը համար ողջմտութիւն չէ իրարու հակառակիլը
Հայ պաշտօնեաներու եւ Կաթողիկոսի մը համար ողջմտութիւն չէ իրարու հակառակիլը
23 Ապրիլ 2020 , 12:38
«Քորոնա» ժահրի համավարակի ժամանակ, որ հարիւր հազարաւոր մարդոց կեանք կը խլէ ամբողջ աշխարհի մէջ, ներառեալ Հայաստանի մէջ,  եւ ամէնուր կաթուածահար կ՛ընէ տնտեսութիւնն ու հասարակական կեանքը, Հայաստանի մէջ եւ Սփիւռքի հայկական համայնքներու  այս օրերու  ...
աւելին
Համավարակ եւ Pandémie
Համավարակ եւ Pandémie
21 Ապրիլ 2020 , 12:28
Ուրեմն ներկայիս ընթացքի մէջ գտնուող վարակը բնորոշելու, այիսնքն՝ անոր մէկ յատկաութիւնը անուանելու  համար շրջանառւթեան մէջ մտած է  Pandémie  բառը,  որ նոր չէ: Լեզուական նախանձախնդրութիւն ունեցող  հայեր  զայն բառացի թարգմանեցին համավարակ, ...
աւելին
Ժանտախտէն մինչեւ քորոնաժահրը
Ժանտախտէն մինչեւ քորոնաժահրը
17 Ապրիլ 2020 , 13:16
Այս օրերուն հարցը կամ հարցերուն հարցը. «Ինչպէ՞ս կ՚ըլլայ աշխարհը քորոնավարակի համաճարակէն ետք»: Բազմաթիւ կանխատեսումներ կը յանգին մէկ ընդհանուր եզրակացութեան՝ աշխարհը նոյնը պիտի չըլլայ եւ ակնառու մեծ փոփոխութիւններու պիտի ենթարկուի: Ռուս վերլուծաբան, ...
աւելին
5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15
Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture