Հալէպ մարդասիրական ջոկատ առաքելու Հայաստանի քայլը պատուաբեր է բոլորիս համար.Վրէժ Իշխանեան... ՍԴՀԿ-ն Պիտի չմասնակցի արտահերթ ընտրութիւններուն... «Դատարկ ստամոքսներու պայքար»ի հեղինակ Խըտըր Ատնան ազատ պիտի արձակուի... Ներկայացուցիչներու Պալատի դեմոկրատական նորընտիր մեծամասնութիւնը պիտի խափանէ Թրամփի նախագահական լիազօրութիւնները...
Ինչո՞ւ Հրանդ Տինք
Ինչո՞ւ Հրանդ Տինք
20 Յունուար 2018 , 11:09

Փոքր տարիքէս ապրած եմ Անդրանիկին, Սերոբ Փաշային եւ այլ ֆետայիներու պատմութիւններով, զինեալ դիմադրութիւնը դարձած էր նպատակ, որովհետեւ համոզուած էի, որ զէնքը միայն հրացաննէ եւ այլ ելք չկար:

19 Յունուար 2007: Հայրս թրքական լուրերը մտիկ կ'ընէր եւ զիս նայելով կ'ըսէր. «Թուրքիոյ մէջ հայ մը սպաննած են»: Զարմացայ եւ հարց տուի. «Ինչո՞ւ Թուրքիոյ մէջ տակաւին հայ կայ»: Այո, չէի գիտեր, թերեւս ոչ ալ կ'ուզէին մեզի ըսել, որ Թուրքիոյ մէջ տակաւին հայկական գաղութ կար եւ անոնց համար ամէն մէկ վայրկեան պայքար մըն էր. ապրիլը իրենց համար պայքար էր, իսկ մեզի համար՝ կենցաղ:

Հրանդ Տինք: Չէի գիտեր այդ անունը, իսկ եթէ գիտնայի, հաւանաբար պիտի քննադատէի իր գաղափարները, որովհետեւ շատ դիւրին է քննադատել: Սակայն յետագային ան դարձաւ այլ ֆետայի մը, այլ դիմադրութեան ուժ մը:

Տինք ունէր իր հրացանը՝ գրիչը, «Ակօս» թերթին միջոցով, եւ իր դատը՝ արեւմտահայութիւնը: Սակայն այս դատը չէր սահմանափակուած աշխարհագրութեամբ, ան հասանելի էր թէ՛ հայուն, թէ՛ թուրքին, քիւրտին, ասորիին եւ յոյնին: Ան կը տեսնէր հայ եւ թուրք ժողովուրդներուն ցաւը՝ Ցեղասպանութեան մէջ: Սփիւռքը դարձած էր հիւանդ, որ բուժման կարիք ունէր, իսկ թուրքը դարձած էր իր երկրին մէջ բանտարկեալ մը, որ չէր կրնար ընդունիլ իր եւ իր երկրին անցեալը: Սակայն Հրանդ Տինքին համար այս երկուքը իրար կ'ամբողջացնէին:

Տինքի հրատարակութիւնները իսկական յեղափոխական էին, թէ, թուրքին, եւ թէ՛ սփիւռքահայուն համար: Թուրքիոյ մէջ ան առաջիններէն եղաւ, որ խօսեցաւ իսլամացած հայերուն եւ Ցեղասպանութեան մասին: 6 Փետրուար 2004-ին ան հրապարակեց յօդուած մը՝ «Մատամ Սապիհայի գաղտնիքը», որ ցնցեց բոլոր Թուրքիան եւ Թուրքիոյ պետական կարգերը, եւ՝ որուն միջոցաւ ան յայտնաբերեց Աթաթուրքին որդեգրած աղջկան հայ ըլլալը:

Այս հարցէն ետք Հրանդ Տինքի կեանքը դարձաւ դատավարութիւններու շարունակութիւն մը, եւ բազմիցս ան ամբաստանուեցաւ թրքութիւնը անպատուելու՝ «insult» ընելու մեղադրանքով: Սակայն սփիւռքահայուն ընկալումով, անոր գործելաոճը դարձեալ յեղափոխական էր: Ան կը ներկայացնէր տակաւին իր հայրենի հողին վրայ ապրող արեւմտահայուն ցաւը եւ պայքարի ոգին, որ ամէն ջանք կը թափէ՝ մօտենալու Սփիւռքին, երբեմն ձեռք երկարելով եւ երբեմն քննադատելով: Բայց ան երկու կողմէն ալ ընդունուած չէր:

2007-ի Յունուարին իր նահատակութեամբ էր, որ ան հերոսացաւ. մարդիկ արցունք թափեցին, դարձաւ սուրբ մը եւ 1,500,000+1 մը: Դժբախտաբար Հրանդ Տինք իր նահատակութեամբ է, որ յաջողեցաւ եւ ահա այսօր հայը, թուրքը, քիւրտը, ասորին եւ յոյնը կը խօսին երկխօսութեան եւ արդարութեան մասին՝ շնորհիւ անոր ջանքերուն: Սակայն արդեօ՞ք պէտք էր Հրանդ Տինքը նահատակուէր եւ ինչո՞ւ:


Եղիա Թաշճեան

Yeghia.tash@gmail.com

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture