Իսրայէլ վերջնական որոշում կը կայացնէ «Հըզպալլա»ի դէմ պատերազմ մղելու շուրջ... Արցախ կը պատրաստուի նշելու Ղարաբաղեան շարժման 30ամեակը... Եթէ այսպէս է արաբ ըլլալը, մենք կը հրաժարինք անկէ. Ասատ... Ռոն Թորոսեան վարձուած է Թուրքիոյ ի նպաստ PRի համար. Արդեօք ան իրապէս հա՞յ Է...
16 Հոկտեմբեր «Հայ մամուլի օր»ուան առթիւ. Տօքթ.Սարգիս Ատամ
16 Հոկտեմբեր  «Հայ մամուլի  օր»ուան առթիւ. Տօքթ.Սարգիս Ատամ
17 Հոկտեմբեր 2017 , 11:15

14 Հոկտեմբեր 1794 թուականին Հնդկաստանի Մատրաս քաղաքի մէջ լոյս տեսաւ հայկական առաջին պարբերականը "ԱԶԴԱՐԱՐ" ը , որով կ'սկսի հայ տպագիր մամուլի պատմութիւնը: "Ազդարար"ի  հիմնադիրն էր Յարութիւն քահանայ Շմավոնեան: Պարբերաթերթը լոյս տեսած է մինջեւ Մարտ 1796 թուական ,ընդամէնը 18965 էջ ընդհանուր ծաւալով:

 

 

Հ.Հ կառավարութեան  22 Ապրիլ 2004 թուականի որոշումով 16 Հոկտեմբեր թուականը հաստատուեցաւ "Հայկական Մամուլի Օր": Այդ  թուականէն  սկսեալ հայ հասարակութեան մէջ այս օրը կը նշուի  որպէս Հայ Մամուլի Օր :

Հայ մամուլը մինջեւ 20-դարու վերջաւորութեան ապրած է աննախադէպ զարգացում մը: 19-դարու առաջին կէսին հրատարակուած էր աւելի քան 30,իսկ երկրորդ կէսին              246 թերթ ու պարբերաթերթեր: 20-րդ  դարու սկզբին այս թիւնը հասած էր շուրջ 600 ի: 1794 թուականէն սկսեալ վերջին 222 տարիներու ընթացքին հրատարակուած է աւելի քան 4000 հայկական թերթ ու պարբերաթերթեր, որոնք իսկապէս անգնահատելի նպաստներ բերած են հայ հասարակութեան ,մշակոյթային,քաղաքական , սոցիալական կեանքի զարգացման մէջ:

 

Հայ մամուլի հիմնական կենդրոնները եղած են Թիֆլիս եւ Իսթանպուլ քաղաքները: Իսթանպուլի մէջ լոյս տեսած են "Մասին","Մեղու","Արեւելք", եւ այլ թաղմաթիւ օրաթերթեր ու պարբերաթերթեր, նոյնպէս Թիֆլիսի մէջ ալ հրատարակուած են "Մշակ","Մուրճ","Փորձ", "Արձագանք" եւ այլ  բազմաթիւ օրաթերթեր, ամասաթերթեր ու պարբերաթերթեր, Փարիզի մէջ լոյս տեսած է "Արեւելք","Արեւմուտք" այլ ուրիշ հայկական թերթեր եւ նաեւ Մոսկուոա, Զմիրնա եւ այլ քաղաքներու մէջ հրատարակուած են հայկական թերթեր ու պարբերաթերթեր:

20-րդ  դարու վերջին տասնամեակներուն  հրապարակ իջաւ նաեւ կուսակցական հայ մամուլը, Հնչակեան"Հնչակ"ը,Հայ հեղափախական դաշնակցութեան պաաշտօնական թերթը "Դրօշակ"ը եւ այլ թերթեր ու պարբերաթերթեր:

 

Մարքսիստական գաղափարախօսութիւնը ներկայացնող սոցիալ տէմօքրատ "Պրօլետարիատ"ը,"Կայծ"ը,"Նոր Խօսք"ը եւ այլ ուրիշ կուսակցական թերթեր ու պարբերէթերթեր:

Կուսակցական հայ մամուլը կը հրապարակէր, հայ ժողովրդի ազգային ու սոցիալական խնդիրները ու կը քարոզէր իրենց կուսակցութեան գաղափարախօսութիւնը.

Հայկական առաջին ամսաթերթ"Ազդարար"ին յաջորդեց Վենէտիկեան Մխիթարեան հայրերէն Հայր Ղուկաս Ինճիճեանի  խմբագրութեամբ "Տարեգրութիւն"ը(1800-1802), "Եղանակ Բիւզանդեան"ը(1803-1820),"Դիտակ Բիւզանեան"(1812-18169 պարբերաթերթերը:

Վիէննայի մէջ լոյս տեսած է նաեւ "Եւրոպա"(1847-1863) քաղաքական թերթը: Մխիթարեան միաբանութեան "Բազմավէպ"(1843) եւ"Հանդէս Ամսօրեայ"(1887) պարբերաթերթերը ամենաուշագրաւ հայկական պարբերաթերթն եղած են ,անոնք, հայ մշակոյթային կեանքի մէջ իւրայատուկ դերակատարութիւն ունեցան :

 Համաշխարհային առաջին պատերազմի տարեներէն վերջ ստեղծուաց քաղաքական լարուած դրութիւնը, միջազգային տնտեսկան անկումը, սոցիալական հարցերը ,մամուլի ազատութեան արգելադրութիւնը, հայերէն լեզուի նկատմամբ անտարբերութիւնը, հայ  ժողովրդի լայն խաւի մը ընթերցումի փափաքին պակասը ,հայ մամուլի զարգացման առջեւ լուրջ խնդիրներ բերաւ, այս խնդիրներու  հետեւանքով բազմաթիւ հայ թերթեր ու պարբերաթերթեր պարտաւորուեցան  կամ իրենց հրատարակութեան քանակը նուազեցնել եւ կամ թէ իրենց հրատարակութեան վերջ տալ, այսպէսով  հայ մամուլը ենթարկուեցաւ նահանջի եւ ապրեցաւ  ճգնաժամային շրջաններ : Իսկ աւելի վերջերը ինթէրնէդային ցանցի դրութիւնը , ելեկտրական թերթերու հրատակութիւնները ժխտական ազդեցութիւն ունեցան  տպագիր մամուլի զարգացման վրայ  հետեւաբար, շատ մը  թերթեր  ու պարբերաթերթեր պարտաւորուեցան իրենց տպագրական հրատարակութեան կեանքի վերջ տալ: Այս կացութիւնէն, Մի քանի թերթեր ու պարբերաթերթեր այս կացութիւնէն   ազդուելով իրենց  տպաքանակը նուազեցուցին.

Այսօր,օրս օրին զանազան պատճառներոբ կը պակսին հայ թերթին ընթերցողները, հետեւաբար ի մասնաւորին սփիւռքի հայ կեանքի մէջ հայ թերթ եւ կամ պարբերաթերթ մը ապրեցնելը  գրեթէ մեծ հրաշք մըն է:

Պէտք չէ մոռնանք որ, հայ մամուլը շատ կարեւոր դեր կատարած է հայ մշակոյթի,միտքի,հասարական ,քաղաքական զարգացման ու արեւմտեան քաղաքակրթութեան արժէքներուն  հայ կեանքի մէջ տարածման գործընթացքին.

Հայ  տունին ամենամտերիմ ու անկեղծ ընկերը հայ թերթն է, որը կը կարօտի հայուն գուրգուրանքին:

Սրտանց  կը շնորհաւորեմ հայ լրագրողները ,հայ մամուլի օրկանները, աշխատակից ու  գործակիցները մաղթելով խօսքի ու մտքի ազատութիւն եւ իրենց մասնագիտական ասպարեզին մէջ  ստեղծագործական եռանդ ու նոր մտայղացումներ:

Շնորհաւոր ըլլայ Հայկական Մամուլի աշխատակիցներու օրը : Բարի ու յաջող ծառայութիւն բոլորին:

 

Տօքթ.Սարգիս Ատամ

 Գերմանիա

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture