Իշխանութիւնները սխալեցան` հրաժարելով արտահերթ ընտրութիւններու գաղափարէն.Խմբագրական «Մասիս»ի... Ըստ Փաշինեանի Հայաստանի մէջ քաղաքացիական բախումներ պիտի չըլլան... Իսրայէլ հարուածած է Դամասկոսը... Հայրենի յուշեր (8)...
Աւելի շատ պարզութիւն եւ սէր, քան զայրոյթ եւ ատելութիւն...
Աւելի շատ  պարզութիւն եւ սէր, քան  զայրոյթ եւ ատելութիւն...
08 Սեպտեմբեր 2020 , 15:56

Մանկութեան յուշերուս մէջ է «Little House on the Prairie» ֆիլմաշարը, երբ իւրաքանչիւր շաբաթ, հեռատեսիլին առջեւ քամուած, անհամբեր կը սպասէինք՝ պատկերային իր յարդարանքով, այնքան սիրալիր դերակատարներով, 1800-ական թուականներու Ինկըլզ ընտանիքի առօրեան պատմող ուշագրաւ պատմութիւնները:

 Իսկ վերջերս արգելափակման առօրեան ապրելով, որ յաճախ տագնապալից իրավիճակներով կը բնորոշուէր,   պատահմամբ հանդիպեցայ այս հիանալի ֆիլմաշարին եւ մեծ հետաքրքրութեամբ ուզեցի դարձեալ դիտել զայն: Հաւանաբար փախուստ մըն էր ներկայ կեանքէն եւ փնտռտուք մը՝ խաղաղութեան, պարզութեան եւ ներդաշնակութեան:

 Հիմա, որ անգամ մը եւս կը դիտեմ, կը գիտակցիմ, թէ ինչո՞ւ այդքան հրապուրիչ կը թուէր այս ֆիլմաշարը եւ քանի մը  գաղափարներ կ'ընդգծուին մտքիս պաստառին:

-Տան համերաշխութիւնը վարակիչ էր, հայրը բոլորին հետ հաւասարապէս կը վարուէր, առանց խտրութեան, եւ առիթ կու տար, որ ընտանիքի անդամները իրենց կարծիքը յայտնէին՝ հեռու աշխարհի պարտադրած պնդատպութեան (stereotype), նոյնիսկ այդ ժամանակ երբ արտասովոր էր այդ երեւոյթը:

-Աշխատանքի հանդէպ մօտեցումը նուիրական էր: Հայրը իր՝ շինարարութեան, ցանքի եւ որսի, իսկ մայրը առտնին բոլոր աշխատանքներուն մէջ, հիանալի օրինակներ էին զաւակներուն համար, որոնք կ'օգնէին իրենց ծնողներուն եւ մեծ գոհունակութիւն կը զգային գործ մը լաւ ձեւով աւարտած ըլլալնուն համար:

-Միշտ  սորվելու փափաքը կար, բոլոր մարզերուն մէջ: Սորվելիքը թիւերէն եւ գիրերէն շատ աւելի անդին էր եւ աղջիկները այս գիտակցելով ճիգ չէին խնայէր, ըլլայ դպրոցին  կամ տան մէջ:

-Լաւ բարեկամներ եւ լաւ դրացիներ ունենալը գանձեր էին:

-Անպայման բնութեան մէջ պէտք էր ըլլալ: Անոնք միշտ պտոյտի կ'ելլէին, նորոգուելու եւ կ'ազդուրուելու, մատնանշելով ծառերուն գեղեցկութիւնը, երկնքի կապոյտը, անծայրածիր ամպերը, խոտը, ծաղիկներու բազմաթիւ տեսակները եւ լիճերն ու պուրակները:

-Հակառակ անոնց դիմագրաւած դժուարութիւններուն, անոնք կը գիտակցէին, թէ դրամը երջանկութիւն չի բերեր: Իրենց տաքուկ բնակարանը՝ գեղեցիկ բնութեամբ շրջապատուած, պարզ տնային հաճոյքները եւ ընտանեկան սէրը անոնց երջանկութեան աղբիւրներն էին:

-Հրաշքը, որ հազուադէպ բան մըն է  եւ  Աստծոյ պարգեւը՝ արժանիներուն, այս ընտանիքին համար կը պատահէր,  երբ որ անոր կարիքը զգացուէր։

-Եւ որեւէ դժուարութիւն կարելի էր յաղթահարել՝ համբերութեամբ, քաջութեամբ եւ իմաստութեամբ:

-Անշուշտ այս հայեացք մըն էր՝ մեր ժամանակակից մտածելակերպէն հեռու աւելի պարզ կեանք մը ընդունելու, որ Ինկըլզ ընտանիքը  մեզի ցոյց կու տար, ըսելով թէ մարդիկ միշտ  սրտով բարի են եւ եթէ իրապէս ուզենք փոփոխութիւն բերել, այդ միայն կարելի է սիրոյ, արդարութեան եւ փոխ հասկացողութեան միջոցով: Անոնց ընտանեկան սիրոյ կապը խոր էր եւ անվերապահ: Անոնք պարզապէս իրենց տունը հիմնած էին այս գիտակցութեամբ:

-Ընտանեկան ճաշի պահը նշանակալից  ատեն  մըն էր տուեալ օրը բաժնեկցելու, քննարկելու եւ աւարտելու  միասին:

-Հիւրասէր ըլլալը  սուրբ գրային արժանիք էր:

-Անոնք բնաւ արժէք չէին տար ունեցուածքին, այլ ուրախ կը զգային միայն, երբ օգնութեան ձեռք երկարէին կարիքաւորին:

-Բոլորը կը սիրէին կարդալ, մանաւանդ խիստ  ցուրտ օրերուն, երբ անոնք տունէն դուրս չէին կրնար գալ:

-Նաեւ կը սիրէին պարել, երգել եւ նուագել, որ ուրախութիւն եւ կեանք կը բերէր տունը:

-Իրենց լաւատեսութիւնը փոխանցիկ էր, նոյնիսկ ամենադժուար պարագաներուն:

Այսօր ես կարիքը կը զգամ այս տեսակի ֆիլմաշարերու: Աւելի՝ Լորա եւ Մէյրի Ինկըլզներու եւ աւելի քիչ՝ Քարտաշեաններու: Աւելի արժէքներ եւ սրտանց պահեր, քան՝ մերկութիւն:

Մեր աշխարհը պարզապէս աւելի շատ կարիքը ունի պարզութեան եւ բարի մարդոց, քան ատելութեան եւ զայրոյթի: Աւելի՝ գնահատանքի եւ պակաս՝ նախանձի:

Մենք պարզապէս պէտք է ետ վերադառնանք մեր արժէքներուն, եթէ դժգոհ ենք այսօր:

 

Նաթալի Քենտիրճեան

Այնճար

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture