Վատիկանի մէջ յիշատակուեցաւ ՝Սուրբ Գրիգոր Նարեկացին... Ըստ Փաշինեանի Հայաստանի մէջ քաղաքացիական բախումներ պիտի չըլլան... Իսրայէլ հարուածուած է Դամասկոսը... Արեւմուտքի եւ Արեւելքի միջեւ Էրտողանի լարախաղը կրնայ շուտով տապալիլ...
Համբերութեան Սահմանը.Աբիկ Զուպրիկեանի յիշատակին
Համբերութեան Սահմանը.Աբիկ Զուպրիկեանի  յիշատակին
07 Սեպտեմբեր 2020 , 00:17

Կարպիս  Լէփէճեան  կը գրէ ՝

Սոյն խորագիրով ուզեցի սկսիլ գրութիւնս, անոր համար, որ որքան ալ արարիչը մարդուս անսահման համբերութիւն տայ, ի վերջոյ տեղ մը , ժամանակ մը, երբ կեանքի պայմանները՝ դժնդակ ու աղէտալի իրադրութեան յարատեւութիւն մը կը պարտադրէ, հոն կ՛ուրուագծուի անխուսափելիի ուրուականը եւ - ակամայ- անկախ ենթակայէն…վերջ մը, աւարտ մը կրնայ դնել, այդ բնածին յատկանիշին՝ «մահուամբ» կամ «խելագարութեամբ», որ է նաեւ սահմանագիծը՝ համբերութեան։

Արդէն տասնամեակը թեւակոխած սուրիական պատերազմը, իր բոլոր ողբերգական դրսեւորումներու կնիքը դնելով՝ իւրաքանչիւր՝ հոն վերապրողին վրայ, բան մը, անպայման խախտած է կամ աւերած է անոր հոգիին մէջ: Այս իմաստով, եթէ սովորական մահկանացուն, որ ընկերային ու ազգային ոչ մէկ պատասխանատուութիւն կրելով՝ վաղուայ անստուգութիւնը ուսած՝ կը գոյատեւէ, ապա ինչ ըսել, այն հասարակական գործիչներուն, որոնք շալկած են նաեւ ազգին ընկերային ու բարոյական մտահոգութիւնը… Պատերազմը, աւեր ու արիւն, ռումբ, հրթիռ ու փլուզում…որոշ ու շօշափելի… իսկ ահա սա համավարակը, կամ ժահրը, ինչ անուն կ՝ուզէք տուէք, անաղմուկ, գաղտագողի կը սողոսկի շնչառութեան հետ կամ շփումով… Ցաւին վրայ , շրջագայող ուրուական մը մահասփիւռ, որ մարդ կը հնձէ…

Աբիկին մահը՝ այս բոլորին հանրագումարն էր, ինչպէս այն բոլոր հոգիներուն, որոնք հեռուէն ու մօտէն առնչուած են մեր ժողովուրդին ազգային ու ընկերային կեանքով: Հոս, կ՝առանձնացնեմ Աբիկը, որովհետեւ իր ստանձնած Կիլիկեան Կրթ. Հաստատութիւնը՝ վերոյիշեալ արհաւիրքին զուգադիպեցաւ եւ մանաւանդ՝ փլատակի վերածուած նախակրթարանի մասնաշէնքն ու միւս երկու շէնքերուն ալ լուրջ վնասները…Յուսահատիլ չգիտցող այս տղան, դուրսի ու ներսի ընկերներուն հետ ուս-ուսի տուած՝ հերոսական աշխատանք տարաւ վերաշինութեան… Իր ինքնամոռաց գործունէութիւնը, թոյլ չտուաւ կազմելու իր ընտանեկան օճախը, երբ Երեւանի ճարտարագիտականը աւարտած ապա եւ աւագ եղբօրը՝ Նշանին հետ ձեռնարկութիւն հիմնած այս տղան՝ բոլոր միջոցները ապահոված էր սեփական ընտանիք մը ունենալու համար, բայց…

  իր դպրոցը, Նոր Սերունդ-Հ.Մ.Մ. ակումբը…ահագին գործ կար ընելու, պարզապէս ժամանակ չկար ընտանիք կազմելու…ահա իր արդարացումը: Անցած տարի, երբ Անդրանիկ թատերախումբի հարիւրամեակին առիթով Հալէպ էի, ակնարկեցի , որ . ՝՝ալ հերի՛ք է, զուգընկերդ գտի՛ր՛՛ երկա՜ր խնդալէն յետոյ յարեց. ՝՝ժամանակ չկայ , ժամանա՜կ՛՛…: Աբիկ ճան, թէեւ երկրագունդի թաւալքը՝ մարդիկ օրերու եւ ժամ ու վայրկեաններու սահմանագծում մը ըրած են, բայց ինքը, միայն տիեզերքն էր անսահման՝Աբիկ ճան, իսկ համբերութիւնը ըլլալով մարդածին՝ ՍԱՀՄԱՆ մը ունէր, որուն քու բարեսիրտ հոգիդ չդիմացաւ աւաղ…գերհոգնածութիւնը իր սեւ գործը ըրաւ … բայց չտխրիս ժպտադեմ ու բարեհամբոյր տղայ, «գիտակները» կ՝ըսեն. թէ վերը, պատերազմ ու համավարակներ չկան, չկան նաեւ քինախնդրութիւն, նենգութիւն ու դաւ, այլ կան հրեշտակներ, ժամանակն ալ անծայրածիր, հետեւաբար……..

 

 

Երեւան, Սեպտ. 6, 2020թ. Առաւօտ, ժ. 4

 

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture