«Ամերիկայի հայութեան 40 տոկոսը օրուայ հացին համար կը պայքարի ...» Վարդան Գազանճեան... «Իմ քայլը»Հրայր Թովմասեանի լիազօրութիւնները դադրեցնելու արշաւ պիտի ծաւալէ... Իսրայէլի մէջ այսօր ընտրութիւններ են... ԺԱԳ ՍԱՅԱՊԱԼԵԱՆ (ՓԱՅԼԱԿ) . ԱՇՈՒՆ...
Մեր հարսը «Եապանճօ» է (Խաչի Տօնին Առիթով)
Մեր հարսը «Եապանճօ» է (Խաչի Տօնին Առիթով)
09 Սեպտեմբեր 2019 , 12:13

Կ՛այցելենք բարեկամուհիի մը եւ խօսակցութեան ընթացքին կը նկատենք, թէ չորսս ալ այնճարցի հարսեր ենք, բայց` «եապանճօ», այսինքն` ոչ իսկական այնճարցի:

Շատ հետաքրքրական էր իւրաքանչիւրիս ապրած փորձառութիւնը այն գծով, թէ ինչպէ՜ս ընդունած էինք այս արտայայտութիւնը, զայն մեր կեանքին բաժին դարձուցած ենք եւ ապրած ենք միջավայրի մը մէջ, ուր յաճախ ինքնութիւնդ հարցականի տակ առնուած է եւ զատորոշուած ես, որովհետեւ պարզապէս այնճարցի չես:

Իմ պարագային, նախքան Այնճար հարս գալս, արդէն պատանեկութիւնս անցուցած էի Այնճարի մէջ, լիբանանեան քաղաքացիական պատերազմին պատճառով, հոն դպրոց յաճախած, միութենական եղած, եկեղեցական շրջապատի մէջ մնացած եւ միշտ հիացմունքով դիտած էի իր պատկանելիութեամբ հպարտ ժողովուրդ մը: Ժողովուրդ մը, որ յուսահատիլ չի գիտեր, պարտութիւն չ՛ընդունիր, որովհետեւ յարատեւօրէն կը պայքարի, հաւատք ունի եւ` ապագայի տեսլական: Պարզապէս` հերոսներ, որոնք կը հաւատան աշխատանքի սրբութեան: Անոնք են, որ ճահիճը պտղաբեր պարտէզի վերածեցին, անապատը` դաշտի, իսկ անբնակելի կոչուած վայրը` օրինակելի գիւղի: Յատկանշական է այն, որ այս բոլորը ըրած են հաւաքաբար, կազմակերպուած աշխատանքով եւ ծրագրուած կերպով: Մեծը պզտիկով մտահոգ, խրատելու եւ օգնելու միշտ պատրաստ մարդիկ են այնճարցիները:

Այնճարը այսօր գեղեցիկ միջավայր մըն է, կ՛ապրի ու կը բարգաւաճի երեք եկեղեցիներուն շուքին ներքեւ, երեք դպրոցներով (հակառակ իրենց դիմագրաւած բոլոր մարտահրաւէրներուն), միութիւններով` մարզական մշակութային, հոգեւոր, որոնք հաւաքաբար կ՛աշխատին ներկայ բարդ պայմաններուն պարտադրած մարտահրաւէրներուն դէմ յանդիման թումբ կանգնելու եւ քայլ պահելու արագ բարեփոխութիւններուն հետ:

Այնճարը այնքան հետաքրքրական կը թուի իր այցելուներուն, որ ամէն եկող, երբ կապի մէջ մտնէ ժողովուրդին հետ, հիացմունքով կ՛արտայայտուի, թէ իւրաքանչիւր տան մէջ կը հանդիպի կա՛մ արուեստագէտի, կա՛մ վարպետ խոհարար տանտիկինի մը, որ պատրաստ է իր խոհագիրները եւ ձմրան պահածոներու վերաբերեալ հմտութիւնները բաժնեկցելու կամ հայկական ձեռագործներու հաւաքածոներ ստեղծողներու, որոնք իրենց հայկական տաղանդով եւ հմտութեամբ աշխատանք ու գուրգուրացած կ՛ըլլան իւրաքանչիւր կտորի:

Կը հանդիպիս նաեւ վարպետ արհեստաւորներու, որոնք յաճախ իրենց տան նորոգութիւնները անձամբ կ՛ընեն, շատ քիչեր են, որ ուրիշներու օգնութեան կը դիմեն:

Շնորհալի ժողովուրդ: Ժողովուրդ մը, որ պարով դիմագրաւած է դժուարութիւնները, ժողովուրդ մը, որ գիտէ բարգաւաճիլ եւ կազմակերպուիլ: Ժողովուրդ մը, որ հայապահպանումը առաջնահերթութիւն նկատած է ու կը նկատէ, կը հաւատայ հայ լեզուի սրբութեան, հայ մշակոյթի անփոխարինելի արժէքին, այդպէս ալ կը գործէ ու կ՛ապրի:

Այնճար եկողին համար զբաղումները բազմազան են ու բազմաթիւ` քալել, վազել, հեծանիւ քշել լայնատարած եւ ջինջ մաքուր բնութեան գիրկը, լեռ մագլցիլ, լողալ, որսորդութիւն ընել, ձկնորսութեան երթալ եւ, տակաւին, բնութեան պահպանման ջատագովը դառնալ ու նաեւ ամէն տեսակի գնումներ ընել: Անշուշտ այս բոլորը` ապահով հայկական միջավայրի մը մէջ, ընկերասէր ժողովուրդի մը հետ:

Բայց տակաւին, Այնճարը ունի զանազան կարիքներ, օրինակ` հիւանդանոցի մը, հանրային գրադարանի մը, ինչպէս նաեւ՝ աշխատանքի նոր առիթներու ստեղծում, որպէսզի նոր ուժեր գան ու շարունակեն ծաղկեցնել իրենց պապենական օճախը, վառ պահել անոր ճրագը:

Ես ուրախ եմ, որ Այնճար հարս եկած եմ եւ «եապանճօ» ըլլալը երբեք չի խանգարեր:

Յարատեւ վերելք, սիրելի՛ Այնճար:

 

Նաթալի Քենտիրճեան
Այնճար  


Սեպտեմբեր 3, 2013

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture