Դեկտեմբեր 10-ն Մարդու Իրաւուքներու օրն է... Ինչ եղանակ սպասենք յառաջիկայ օրերուն... Լիբանանի համար ժողով Փարիզի մէջ... Զարմանալի նմանութիւններ. BBC-ի անդրադարձը...
Պաղտատցի Սերոբի յիշատակին
Պաղտատցի Սերոբի յիշատակին
15 Յուլիս 2019 , 18:07

1976-ին, Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմի օրերուն, յանկարծ ակումբ կը մտնէ յաղթանդամ երիտասարդ մը, որ հազիւ կրցած էր խոյս տալ արեւմտեան շրջանէն դէպի Պուրճ Համուտ:

Ընկեր Սերոբը Պաղտատէն եկած` առանձին երիտասարդ մըն էր: Հարազատ չունէր Լիբանանի մէջ: Սարդարապատ ակումբը եղաւ իր տունը, իսկ ընկերները` իր հարազատները: Ան շատ արագ կրցաւ ընտելանալ մեր ակումբի մթնոլորտին ու դաշնակցական ոգիով ստանձնեց պարտականութիւններ եւ խիզախօրէն մասնակցեցաւ ինքնապաշտպանութեան գործին: Ժողովուրդի առօրեային մէջ դարձաւ Պաղտատցի Սերոբ:

Աւելի ուշ մուտք գործեց ՀՅ Դաշնակցութեան շարքերը: Սարդարապատ կոմիտէութեան մաս կազմելով` եղաւ հաւատարիմ ու պարտաճանաչ ընկեր, գործակցելով կոմիտէի բոլոր կազմերուն եւ պատասխանատուներուն հետ` իր ներկայութիւնը փաստելով կազմակերպական ու ժողովական կեանքին մէջ, մանաւանդ` իր ծամծմուող հայերէնով. միշտ սխալները մատնանշելով եւ աւելի՛ն պահանջելով կոմիտէութենէն:

Մեր սիրելի ընկեր Սերոբը աշխատեցաւ միշտ շրջանը պահել հայ եւ դէմ դնել յոռի երեւոյթներուն ու մնաց Սարդարապատի անկեղծ զինուորը մինչեւ վերջ: Պէտք է յիշել նաեւ, որ ան տագնապեցաւ Արցախի ազատագրական պայքարի օրերուն եւ ուրախացաւ իւրաքանչիւր լաւ լուրը լսելով. մինչեւ իսկ կ՛ըսէր, որ ինք պատրաստ է սահման երթալ եւ զոհուիլ հայրենի հողին վրայ` մեր ժողովուրդը պաշտպանելով:

Ընկե՛ր Սերոբ, ճիշդ է, որ չզոհուեցար այդ ճամբուն վրայ, բայց դուն մնացիր դաշնակցականը` զոհելով ամէն բան եւ անխտիր աշխատելով բոլոր պայմաններու մէջ:

Այսօր հրաժեշտի այս պահուն քեզի կ՛ըսենք երթաս բարով` միանալու Սարդարապատի բոլոր ընկերներուն այն մեծ փաղանգին, որոնց հետ գործակցեցար տարիներ շարունակ:

Պիտի մնաս մեր սրտերուն մէջ, դաշնակցակա՛ն ընկեր Սերոբ, իսկ մեր ժողովուրդին եւ համակիրներուն համար` Պաղտատցի Սերոբ:

Վա՛րձքդ կատար, ընկե՛ր:

Խունկ ու մոմ շիրիմիդ:

 

ՀՅԴ Պուրճ Համուտ  շրջանի «Սարդարապատ» Կոմիտէ

«Ազդակ»

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture