«Վերջին յոյսը Ֆրանսան է...» Հարիրի մեկնած է Փարիզ... Հայաստանի եւ Ատրպէյճանի արտաքին գործոց նախարարները Նիւ Եորքի մէջ պիտի հանդիպին... Պէնի Կանց մերժեց Նաթանիահուի առաջարկը... Կիլիկիա. Առիւծներու երկիր...
Արտօ Առաքելեանի յիշատակին. Գրեց ՝ Աւետիս Ռազմիկ
Արտօ  Առաքելեանի   յիշատակին. Գրեց ՝ Աւետիս Ռազմիկ
25 Մայիս 2019 , 18:25

Շուրջ քառասուն օր առաջ, Հնչակեան Կուսակցութեան մեծ ընտանիքը կորսնցուց իր հաւատաւոր զաւակներէն մին` ընկեր Արտօն:

Անոր երկրային կեանքը, դեռ նախաերիտասարդական տարիներէն,  անքակտելիօրէն շաղկապուեցաւ իր սիրելի շրջանակին հետ: Կուսակցութիւն, Հ.Մ.Մ., Ն.Ս.Մ.Մ., Կիլիկեան Կրթական Հաստատութիւն դարձած էին իր ամէնօրեայ նիւթերը: Երբեմնի Հալէպի եռուն գաղութին մէջ աչքի կը զարնէր իր շեշտուած գաղափարականութեամբ եւ իր հերթին կը սատարէր այդ հայատրոփ գաղութին աշխուժացման: Հալէպէն անցնող ամէն հնչակեան ընկեր, տեղ մը, պահ մը, առիթով մը անպայման կը հանդիպէր անոր: Ըլլայ ակումբի մէջ, ժողովի ժամանակ, ընկերային հաւաքի կամ միութենական ձեռնարկի մը ընթացքին, անոր հանդիպիլը դարձած էր անգիր օրէնք: Եւ եթէ յաջող էր միութենական ընթացքը, աչքերու պլպլացումը կը մատնէր իր հոգեկան բերկրանքը: Բայց, ձգտելով աւելի լաւին, ուզելով տեսնել կատարեալը, չէր կրնար ծածկել իր խռովքն ու մտահոգութիւնը:

Տարիներու ընթացքին, սիրաշահելով հնչակեան շրջանակին վստահութիւնը, իր շուրջ ստեղծելով համակրական տրամադրութիւն մը, հետզհետէ ստանձնեց պատասխանատու պաշտօններ միութենական կեանքէ ներս, Վարիչ Մարմինի անդամութենէն մինչեւ Կիլիկեանի խնամակալութիւն, Հ.Մ.Մ.-էն ներս թէ Ն.Ս.Մ.Մ.: Ջերմ ընթերցող մը ըլլալով ՙԱրարատ՚ օրաթերթին, հաւատացած ըլլալով հնչակեան մամուլին առաքելութեան, Հալէպէն ներս չէր զլանար իր նպաստը բերելու թերթին յարատեւման` նիւթաբարոյական առումներով, զայն տարածելով եւ ընթերցողներ որոնելով:

Ս. Դ. Հնչակեան Կուսակցութեան Հալէպի ղեկավարութեան հոյլին երիտասարդ եւ գործունեայ անդամներէն մին էր շրջան մը: Հայրենասիրութիւնն ու գաղափարական ուխտապահութիւնը դարձուցած էր իր անյեղլի սկզբունքները: Ջերմօրէն կը հաւատար իր ապրած գաղութին կարեւորութեան հայ կեանքէն ներս եւ միշտ լաւատես` կը մնար կառչած անոր: Կազմեց իր ընտանեկան տաքուկ բոյնը, ուր իր զաւակները եւս թրծուեցան նոյն ոգիով ու դաստիարակութեամբ: Աւանդապահ, տոհմիկ արժէքներու հաւատացող եւ հայաշունչ ընտանիքի մը զաւակներ ըլլալու փաստը կը վկայեն նոյնինքն իր շառաւիղները:

Սուրիոյ քաղաքացիական արիւնալի պատերազմը հարուածեց նաեւ Հալէպը: Իր ծանր բաժինը կրեց հալէպահայութիւնը: Պատերազմին դաժանութիւնը իր աղէտալի հետքերը թողուց երբեմնի երջանիկ ու բանուկ պատմական քաղաքին վրայ: Ցիրուցան եղան ընտանիքներ, բեկոր-բեկոր տարտղնուեցան անոր որդիները: Ողջունելիօրէն դէպի հայրենիք չուեց անոր հայութեան ուշագրաւ զանգուածը եւ որուն մէջ էր ընկեր Արտօն: Նոր երդիք ունեցաւ Երեւանի մօտ` Առինջի մէջ: Նոր էջ բացաւ իր կեանքին մէջ, առանց խզելու իր պորտակապը կուսակցական կեանքէն թէ՛ Հալէպէն:

Ամէն Հայաստան այցելութեանս քանի մը անգամ կը տեսակցէինք բաժակ մը սուրճի շուրջ: Տարէցտարի ակնբախ էր անոր առողջութեան նահանջը: Իր նիւթերը նոյնն էին` Կիլիկեան Կրթարանը նախեւառաջ. պէտք է օժանդակել անյապաղ կերպով, կանգուն պահել դպրոցը, մեր դարբնոցն է Կիլիկեանը: Իր էութիւնն էր հալէպահայութեան գոյակռիւը` ազգային եւ գաղափարական իմաստներով:

Երեւի վիշտը խորացաւ հետզհետէ: Բաժանումները, կարօտը, անցելայուշ քաղցր դրուագները կրծեցին հոգին անոր: Թէեւ միշտ կապի մէջ էր զաւակներուն եւ թոռներուն հետ, կը զգար անոնց որդիական ջերմութիւնը, սակայն կարօտը գորշ կապարի նման կը ճնշէր անոր վրայ: Եւ... անժամանակ հեռացաւ մեզմէ ընկեր Արտօն: Բոլորէն սիրուած ու յարգուած ընկեր Արտօն: Անշահախնդիր, անձնդիր, նուիրեալ ընկեր Արտօն:

Իր դիմագծութեան մաս կը կազմէին համեստութիւնը, լուռ աշխատանքը, ընկերասիրութիւնը, անկեղծութիւնը եւ սկզբունքներէ չշեղելու հետեւողականութիւնը:

Քառասուն օրեր մեզ կը բաժնեն այդ մռայլ պահէն` երբ առ յաւէտ հեռացար բոլորէս, ընկեր Արտօ: Կեանքդ իմաստաւորեցիր հայրենիքի ու գաղափարի նուիրումով եւ եղար ու պիտի մնաս օրինակելի ընկեր Հնչակեան Կուսակցութեան մեծ ընտանիքի անդամներուն յուշերուն մէջ:

Վարձքդ կատար: Հողը թեթեւ գայ վրադ, պատնէշի ընկեր:

 

Աւետիս Ռազմիկ

 «Արարատ»

 

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture