Ռուսաստանի կոչը. Հակամարտութեան գօտիէն դուրս բերել ահաբեկիչներն ու վարձակնները... ՊԲ-ն կը շարունակէ բոլոր ուղղութիւններով ձախողցնել թշնամիին գրոհները. Արցախի նախագահ (Տեսանիւթ)... Մաքրոնը կը մեղադրէ Էրտողանը. «Ան ամբողջ տարածաշրջանը պատերազմի կը տանի»... Ոհմակներուն ցնորամիտ...Գրեց ՝Հրանդ Մարգարեան...
Թաւշեայի քողը ինկա՞ւ ...
Թաւշեայի քողը ինկա՞ւ ...
17 Սեպտեմբեր 2020 , 09:46

Անկախ անկէ, թէ ինչ տեսակի գործունէութիւն կը տանի Հայաստանի կառավարութիւնը, մեր ականջներուն վրայ եղած օղ է, որ վարչապետ Փաշինեանի գլխաւորութեամբ իշխանութեան հասած եւ «թաւշեայ» սկզբունքներով իշխանութիւնը իր ձեռքը վերցուցած այս կառավարութեան համար ամենակարւոր գործօնը ժողովուրդէն ընտրուած ըլլալու   փաստն է։

 

Շատերուն համար անհաւատալի, բայց եւ այնպէս քաղաքական ու աւելին ընկերային հիմքով (նախկիններուն հանդէպ առկայ ատելութիւնը քաղաքական միաւորի վերածելով) խորհրդարանական ընտրութիւններուն մեծամասնութիւնը իր ձեռքերուն վերցուցած իշխանութիւնը այսօր կանգնած է լուրջ խնդրի առջեւ։

Խնդիրը միայն կրթութեան եւ գիտութեան նախարարի անհասկնալի «վարք»ը չէ, ոչ ալ հանրակրթական ընդհանուր ծրագրին մէջ անոր որդեգրած քաղաքականութիւնը, որ հանրութեան կարեւոր տոկոսին կողմէ այսօր կ՚ընկալուի, որպէս հակ-ազգային քաղաքականութիւն մը, այլ աւելին։

Աւելին, որովհետեւ երբ կը խօսինք ամբողջ ժողովուրդի անունով, կամ ամբողջ ժողովուրդի նեցուկով իշխանութեան հասնելու դրուածքի մը մասին, ապա գործ ունինք «ամբողջական նեցուկ» մը փայփայելու երջանիկ մօտեցումին հետ, որ այսօր ըստ երեւոյթին արդէն իսկ բզիկ-բզիկ դարձած է ...

Բզիկ-բզիկ, որովհետեւ ո՛չ Արայիկ Յարութիւնեանը, ո՛չ ալ յեղափոխութեան «լիտէր»ն ու գլխաւոր ղեկավարը հասկցած են, որ ազգային արժէքներուն հետ խաղալը ,   կրակի  հետ խաղալու կը նմանի ...

Ի հարկէ կան վարկածներ, որ Փաշինեան այդքան ալ «յառաջապահ» դիրքերու վրայ չէ, ազգային արժէքները «հարուածելու» գործին մէջ, սակայն միեւնոյն ժամանակ կը խորհի, որ եթէ տեղի տայ եւ «զոհէ» Արայիկ Յարութիւնեանը, ապա այդ  «ճակատագրական»  քայլը պիտի ունենայ «տոմինո»ի հետեւանքներ...

 

Այս բոլորը մէկդի դնելով անշուշտ հարկ է նշել, որ մասնաւորապէս «թաւշեայ, ոչ բռնի», կամ նոյնիսկ «սիրոյ եւ համերաշխութեան» «մաքուր» սկզբունքներով իշխանութիւնը  վերցուցած  «Իմ քայլ»ի մեր բարեկամները յաճախ կը մոռնան, կամ միտումնաւոր կերպով մէկդի կը դնեն այդ սկզբունքները, որոնց օգնութեամբ հասան իշխանութեան։

Ըսել կ՚ուզեմ, երբ խօսքը «սիրոյ յեղափոխութեան»  ժողովրդային ձեռքերուն վրայ իշխանութեան հասնելու փաստին մասին է,  ապա նոյն իշխանաւորները պարտաւոր են ամէն գնով հաշուի առնել ամբողջ ժողովուրդին կարծիքը։

Ճիշդ է, որ կարող են պահել իրենց աթոռները, դարձեալ ճիշդ է, որ ինչ-ինչ միջոցներով կարող են գործի դնել իրենց ականջներուն լսցուած հակա-ազգային ծրագիրներու իրականացումը, ու ճիշդ է նաեւ, որ ինչպէս միւս բոլոր իշխանութիւնները,  կրնան  բանի տեղ չդնել փողոց իջած եւ պահանջներ ունեցող ժողովուրդին բողոքի ձայնը, բայց եւ այնպէս այս ընթացքով կը կորսնցնեն «ժողովուրդին նեցուկը» ունենալու ամենակարեւոր գործօնը, որ վերջին երկու տարիներուն դարձած էր այս իշխանութեան գլխաւոր դրօշակը։

 

Իշխանութիւն վերցնելը հեշտ է, հեշտ է նաեւ իշխանութիւն ձեւաւորելը, մարդ հաւաքելը, գործունէութիւնը տանիլը եւ «ասֆալտ» կամ «աստֆալթ»ին փռելը. Կարեւորը սակայն տէր կանգնիլն է այն սկզբունքներուն, որոնց շնորհիւ է, որ մեր բարեկամները հասան իշխանութեան։

Իսկ եթէ իրենց համար այդ սկզբունքները անիմաստ են ու ժամականավրէպ, ապա գոնէ քաջութիւնն ունենան անկեղծութեամբ ըսելու, որ «իշխանութիւնը, ոչ միայն մեր կեանքի մակարդակը փոխեց, այլ  նաեւ մեզ ալ փոխեց...»։

 

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture