Աֆրինի վիճակը հանգիստ չէ.Ի՞նչ կը կատարուի թրքացման վտանգի տակ գտնուող Սուրիոյ Աֆրին քաղաքին մէջ (Վիտէօ)... Արթուր Վանեցեան հրաժարեցաւ իր պաշտօնէն... «Դադրեցուր ճնշումները» Եւրոպայի կոչը Էրտողանին... «Պոխջան». Գրեց՝ Նաթալի Քէնտիրճեան...
Ահաբեկիչները «Ժամիլիյէ»ն հարուածելով կ՚ուզեն Հալէպը անդամալուծել. Հալէպահայ Լեւոն Ափոշեան
Ահաբեկիչները «Ժամիլիյէ»ն հարուածելով կ՚ուզեն Հալէպը անդամալուծել. Հալէպահայ Լեւոն Ափոշեան
25 Յուլիս 2019 , 23:58

«Արեւելք»ի հարցերուն կը պատասխանէ հալէպահայ Լեւոն Ափոշեանը:

 

-Ինչպիսի՞ն է այսօր Հալէպի վիճակը։

Այս օրերուն Հալէպի վիճակը, ապահովական առումով, ամէն շրջան տեսակ մըն է՝ կայուն, կէս-կայուն, անկայուն, յայտնի չէ: Շրջաններ կան, ուր դեռ պատերազմը չէ վերջացած, միշտ հրթիռներ կ'իյնան։ Ինչպէս գիտէք, «Հալապ ժատիտէ»ի կողմը, ուր «Հայ Ալ Ռաշիտին»ի կամ «Լեյրամուն»ի կողմէն ահաբեկիչ- զինեալները հրթիռներ կը նետեն... Երկուշաբթի օր օրինակ «Ժամիլիյէ» շրջանը հարուածեցին: Ինչ կը վերաբերի տնտեսականին, ներկայիս շատ ծանր է վիճակը, անգործութիւն, սղութիւն, ժողովուրդը դժուարաւ կը հասնի իր պէտքերուն, շատ- շատ դժուար եղաւ Հալէպի մէջ ապրիլը, ապրուստ  ապահովելը ընտանիք ունեցողին համար, մանաւանդ պաշտօնեայ կամ գործաւոր դասակարգին համար շատ դժուար եղաւ, գրեթէ անկարելի ...: Եւ այս վիճակին մէջ, երբ այսպէս հրթիռներ ալ կ'իյնան, ժողովուրդին տրամադրութիւնը անշուշտ կը քանդուի:

 

-Այս հարուածի տակ  եղող շրջանները ինչքանո՞վ մօտ են հայկական շրջաններուն, ի՞նչ կրնաք ըսել այս առումով:


Հարուածուած շրջանները հայկական շրջաններէն բաւական հեռու են, բայց «Ժամիլիյէ»ի շրջանը շատ մեծ եւ շատ կարեւոր շուկայ է Հալէպի համար, ուղղակի արհեստագիտութեան սիրտն է, համակարգիչներու, բջիջային հեռախօսներու կամ արդի արհեստագիտութեան կեդրոնն է, հետեւաբար այնտեղ եռուզերը շատ շատ է, շատ խանութներ կան, տուներ կան,  մարդաշատ  շրջան է , կրնամ ըսել  Հալէպի սիրտն է ուղղակի։  Այս  բոլորէն   պէտք է հասկնալ, որ  երբ «Ժամիլիյէ»ն  կը զառնուի, եռուզերը կը կենայ, գործը կը կենայ, ըսել է թէ Հալէպը ամբողջ կը կ՚անդամալուծուի...  ըսեմ նաեւ, որ  այս շրջանները  հայահոծ  մեր շրջաններէն շատ հեռու են,  բայց ատի կապ չունի,  երբ Հալէպ կը բնակիս ու ցանկացած հեռու կամ մօտիկ շրջան կրակի տակ կ՚ըլլայ, դուն ալ  անհանգիստ   եւ մտահոգ կը դառնաս...։


-Շատեր կ'ըսեն, որ ընդդիմադիր զինեալները նեղ կացութեան մատնուած են, ատոր համար է, որ կը հարուածեն Հալէպի քաղաքային բնակչութեան շրջանները: Ինչքանո՞վ ճիշդ է այս  ենթադրութիւնը:


Ես չեմ հաւատար, որ զինեալները նեղ կացութեան մատնուած են, որովհետեւ պատերազմ չկայ: Իմ կարծիքս այն է, որ այլեւս զինեալ պատերազմով հող պիտի չառնուի, այլ միայն համաձայնութեամբ: Մեծ ուժեր կը տիրեն այլեւս Սուրիոյ մէջ՝ Ռուսիա, Թուրքիա, Ամերիկա, Իրան  եւ խօսքը ասոնց է, անոնք ինչպէս որոշեն, այդպէս կ'ըլլայ: Ես կը կարծեմ, որ եթէ զնեալներուն տիրապետութեան տակ գտնուող շրջանները Սուրիոյ զօրքին պիտի անցնին, ապա այդ մէկը համաձայնութեամբ մը պիտի ըլլայ: Հետեւաբար, զինեալներու կողմէ այս եղած հրթիռակոծումներն ալ, ես կը կարծեմ, որ Թուրքիոյ գործադրած ճնշման արդիւնքն է, այսինքն Թուրքիան միշտ ըսել կ'ուզէ, որ ես ներկայ եմ, երբ որ ուզեմ Հալէպը կրնամ քանդել:


-Հալէպահայութեան հոգեբանական իրավիճակը ինչպէ՞ս է: Մտահո՞գ են այս հրթիռարձակումներէն ետք, ի՞նչ կը խօսուի քաղաքին մէջ:


Հայութեան վիճակը եթէ նախորդ տարիներուն հետ պիտի բաղդատենք, աւելի լաւ է. ճիշդ է թիւերնիս շատ շատ պակսեցաւ, բայց եկեղեցիները, դպրոցները, ակումբները կը գործեն, մշակութային եռուզեռ ալ կայ: Այդուահնդերձ, ժողովուրդը մտահոգ վիճակի մէջ է, ապագանիս մութ է, դիմացնիս չենք տեսնէր, լոյսի նշոյլ մը չկայ որ պիտի լաւանայ, խնդիրը այս է, եւ երթալով յոյսերնիս աւելի կը նուազի:

Կալուածներուն գիները շատ ինկած են, երբ մէկը կալուածը ծախու կը դնէ, չի ծախուիր, գինը կ'իջնայ, մարդը այլեւս կը յօժարի քառորդ գինով վաճառել եւ չի ծախուիր: Անգործութիւն է, բայց ստիպուած ենք  պայքարիլ  ու  գոյատեւել ...

 

-Հալէպի նահանգապետը խօսեցաւ Հալէպի օդակայանի վերաբացման հաւանականութեան մասին, նաեւ խօսեցաւ Հալէպ-Դամասկոս ցամաքային  գլխաւոր եւ հիմնական ճանապարհի վերաբացման մասին, ինչպէ՞ս կը մեկնաբանէք այդ իրականութիւնը:


Հալէպի նահանգապետին ըսածը իրականութիւն դառնալու համար դեռ երկար ժամանակ կ'ուզէ:  Հալէպի Միջազգային Օդակայանի վերաբացման թեման միշտ, տարին երկու երեք անգամ,  քննարկման նիւթ կ'ըլլայ, բայց, իմ կարծիքովս, դեռ ժամանակի կը կարօտի: Ինչպէս ըսի այս խնդիրը, համաձայնութեան կը կարօտի, եթէ Ռուսաստան եւ Թուրքիա համաձայնին, հաւանաբար  օդակայանը կը  վերաբացուի, հետեւաբար, այլապէս   այդ մէկը   դեռ երկար  ժամանակի կը կարօտի։

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture