«Լիբանանի Ժողովուրդը վստահութիւն չունի այս իշխանութիւններուն հանդէպ» Աուտէ Արքեպիսկոպոս... Պաշտօնական կեղծիք հրապարակելու կասկածով ձերբակալուած է Արսէն Պապայեանը... Լիբանան. Դրամատուները եւ դպրոցները վաղը դարձեալ փակ... Հոգեմատեան. Գրեց՝ Վարանդ Քորթմոսեան...
«Խոնարհ եղիր մի սողար, հպարտ եղիր՝ մի թռիր». Իշխանութիւնները չպէտք է մոռնան այս առակը.Թովմաս Յակոբեան
«Խոնարհ եղիր մի սողար,  հպարտ եղիր՝ մի թռիր».  Իշխանութիւնները  չպէտք է մոռնան  այս  առակը.Թովմաս  Յակոբեան
17 Յունիս 2019 , 23:21

«Արեւելք»ի  հարցումներուն կը պատասխանէ Նորվեկիա հաստատուած բժիշկ՝ տօքթ. Թովմաս Յակոբեանը:

 

-Յաճախ  լսելի կը  դառնայ, որ  սփիւռքի մեր հայրենակիցները լրջօրէն մտահոգ են Հայաստանի մէջ տեղի ունեցած գործընթացներով. Ինչպէ՞ս կը գնահատէք Հայաստանի մէջ այսօր տիրող իրավիճակը:


Սփիւռքը, որ յեղափոխութեան օրերուն մեծ յոյսերով լեցուեցաւ, որ ներկայ իշխանութիւնը պիտի կարենայ դրական փոփոխութիւններ բերել,  այսօր կը զգայ, որ այդ խանդավառութիւնը  չէ արդարացուած:  Յոյս կար, որ գոնէ մէկ տարի անց  դրական որոշ արդիւնք արձանագրուէր, սակայն, փաստօրէն, ոչ սփիւռքի, ոչ ալ հայրենիքի մէջ մարդիկ շօշափեցին այդ մէկը:

Իսկ այսօրուայ եղելութիւններն աւելի յուսախաբ ըրին  մեզ: Եթէ  հիմա իշխանութիւնը չանդրադառնայ իր սխալներուն, իր իրականացուցած յեղափոխութիւնը հանգրուանային նսեմացման կրնայ  առաջնորդուիլ։ Այս առումով ալ  դժուար է   մատնանշել  իրական պատճառը  այսօրուան  տեղքայլին։   Արդեօ՞ք իշխանութիւնները քաղաքական գործունէութեան եւ գիտակցութեան անհրաժեշտ մակարդակը չունեցան,   կամ թէ միջազգային ազդեցութիւններու տա՞կ են  եւ այդ  պատճառով է, որ շեղուած  են    ճիշդ ուղիէն... 

Իմ կարծիքով, կառավարութիւնը քաղաքական    բաւական սուր տագնապ կ'ապրի: Այս կերպ մեր կառավարութեան ուրիշ տեղ  կրնայ  տանիլ երկիրը, կրնայ   խաթարել   մեր երկրի   զարգացման ընդհանուր  ընթացքը։ Կառավարութիւնը պէտք է հաւասարակշռութիւն պահէ՝ իրմէ պահանջուած պարտականութիւններուն, ժողովուրդի պահանջները իրականացնելու իր խոստումներուն եւ միջազգային գետնի վրայ իրեն «հրամցուած»  մօտեցումներուն միջեւ: Իշխանութիւնը իր քաղաքական գործելակերպը յաճախ կը վերագրէ ժողովուրդի պահանջին, բայց այդ մէկը չեմ կարծեր, որ յաջողութեան կը տանի։ Ի վերջոյ    անոնք   պէտք է    գիտակցին, որ իշխանութեան գալէ ետք կարմիր գիծեր կան, որոնք  պէտք   յարգուին ու պահուին։ Աւելին  ըսեմ,  մեր կառավարութիւնը պէտք է իր արտաքին եւ ներքին հիմնական հարցերով զբաղուի եւ ոչ թէ վրէժխնդրութեան ետեւէ երթայ։

 

-Որեւէ յեղափոխական կառավարութիւն իր առջեւ պիտի ունենայ առաջնահերթութիւններու ցուցակ մը, որուն հիման վրայ պիտի շարժի: Ձեր կարծիքով այսօր ի՞նչ է Հայաստանին համար ամէնէն կարեւորը:


Հայաստանի մէջ այսօր առաջին առաջնահերթութիւնը այն է, որ մէկը միւսը ընդունի, մէկը միւսը չփորձէ չէզոքացնել եւ  փոխյարգանք ունենայ  բոլոր կողմերու, կուսակցութիւններու նկատմամբ։    Շատ մը քաղաքակիրթ երկիրներու մէջ   կայ իշխանութիւն եւ ընդդիմութիւն, եւ ընդդիմութիւնը հայելի կը դառնայ իշխանութեան գործունէութեան։ Երբ իշխանութիւնը ընդդիմութիւն չունենայ, ինք կը ստեղծէ ընդդիմութիւնը, որպէսզի կարողանայ   իր գործունէութիւնը   լոյսի  տակ  պահել ու   նաեւ վերատեսութեան ենթարկել: Երկրորդ կարեւոր գործը, որ կառավարութիւնը պիտի ընէ, հայութեան համախմբումն է, որն անշուշտ  կը կատարուի՝   հեռու մնալով բաժանարար գիծեր ստեղծելէ։  Սփիւռքի մէջ   մենք   այդպիսի հոտեր կ'առնենք, որ այդ սինարիոները մեր քով կրկնելու փորձեր կան եւ այդ մէկը  շատ վտանգաւոր է մեզի համար։  Այսօրուան որդեգրուած ճամբան, որ կը  պարփակուի  «ան,  որ հետս չէ, թշնամիս է» մօտեցման մէջ կրնայ  շատ վտանգաւոր հետեւանքներ ունենալ։

Սփիւռքահայութիւնը  դեռ կը սպասէ եւ յոյսով է, որ աւելի լաւ պիտի ըլլայ Հայաստանը: Յեղափոխութիւններն  ընդհանրապէս   մոլորութեան կը տանին եւ եթէ իշխանութիւնները չկարենան այս հանգրուանը շրջանցել եւ գործնական քաղաքական գործի անցնիլ, ձախողութեան կը տանին եղած յեղափոխութիւնը: Յեղափոխութիւնը մարդոց աւելի բարելաւուած կեանք մը ապրելու պահանջով եղաւ, այն Մոսվսէս մարգարէի գաւազանով եղած հրաշք չէր, ոչ ալ    անօթի   բազմութիւնը  ձուկով   կերակրելու  Յիսուս Քրիստոսի հրաշքը, այլ ժողովուրդի արդարացի պահանջներու արտացոլումն էր եւ ատոր համար կրցաւ յաջողիլ։ Սակայն,  որքանո՞վ մենք պիտի կարենանք այդ յեղափոխութիւնը արժէւորել եւ անոր մասին պատմութեան  վեհ էջերուն  վրայ գրել, այդ կախուած է իշխանութեան գործունէութենէն: Որեւէ իշխանութիւն, որ չի կրնար միւսը ընդունիլ, անոր կեանքը կարճ  կ'ըլլայ: Ժողովրդական առակը կ'ըսէ «Խոնարհ եղիր մի սողար,  հպարտ եղիր՝ մի թռիր»:

 

-Արդեօ՞ք մտահոգուած էք Արցախ-Հայաստան    յարաբերութիւններու, ոչ բարենպաստ, ձեւով մը՝ ոչ հանգիստ իրավիճակով, ի՞նչ կրնաք ըսել այդ մասին:


Բնականաբար այսօր մեզի կը մտահոգէ Հայաստանի եւ Ղարաբաղի կապի խաթարումը: Այս ծիրէն ներս գրանցուած այօրուան  եղելութիւնները քաղաքական եւ միջազգային իմաստով տարբեր նշաններ կու տան: Ղարաբաղը եղած է եւ կը մնայ Հայաստանի անբաժանելի  մասնիկը  եւ կարելի չէ անջատել Ղարաբաղը Հայաստանի քաղաքականութենէն: Որեւէ քաղաքագէտ, կամ կուսակցութիւն իրաւունք չունի Ղարաբաղի հարցը նսեմացնելու եւ աժան սակարկութեան դնելու: Այս իմաստով, այսօրուայ եղելութիւնները   եւ   յատկապէս  կարգ մը անհատներու կողմէ Արցախի իշխանութիւններուն  եւ նախագահին  դէմ  հնչած  անտեղի   խօսքերը անբնական  եւ անընդունելի  մօտեցումներ են, բան մը, որուն   հետեւանքով ալ   սփիւռքի մէջ   մեծ մտահոգութիւններ   ծագած են։

 

Ի վերջոյ սփիւռքը ի՞նչ կ'ակնկալէ Հայաստանի այսօրուան իշխանութիւններէն:


Սփիւռքի ակնկալիքները  շատ են Հայաստանի իշխանութիւններէն։  Օրինակ սփիւռքի նախարարութիւնը փակելը մեծ յուզում առաջացուց սփիւռքի մէջ. թերեւս հիմա կառավարութիւնը չանդրադառնայ, բայց ապագային պիտի զգայ ատոր բացը: Սփիւռքը այսօր արդէն երկմտութեան մէջ է, մինչ սկզբնական շրջանին բոլորը պատրաստուած էին, որ հազիւ գետնի վրայ փոփոխութիւնները երեւին,   պիտի   գան եւ ներդրումներ ընեն, գործեր բանան, բայց այսօր սկսան հաշուի առնել ամենօրեայ   լարուածութիւնը  եւ  այդ  պատճառով ալ կը զգուշանան  քայլեր  առնելէ:

Սփիւռքը կը սպասէ, որ յեղափոխութիւնը արժեւորուի գործով, որովհետեւ իրենք ալ մեծ համակրանքով, հոգով- սրտով քաջալերողն էին այդ յեղափոխութեան:

 

 

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture