«Խոնարհ եղիր մի սողար, հպարտ եղիր՝ մի թռիր» Իշխանութիւնները չպէտք է մոռնան այս առակը.Թովմաս Յակոբեան... Մանուէլ Գրիգորեան պիտի շարունակէ մնալ կալանքի տակ... Կոլանի մէջ Թրամբի անունով շրջաններու անուանակոչութիւն... Դասական Սփիւռքէն եկած կարգ մը կեցուածքներ.Տիգրան Գաբոյեան...
Պուրճ Համուտի մեծ երազը վառ պահողը կամ Արա Մածունեան (Տեսանիւթ)
Պուրճ Համուտի   մեծ  երազը  վառ  պահողը կամ Արա  Մածունեան (Տեսանիւթ)
27 Մայիս 2019 , 00:10

Շնչերակ,  շունչ տուող   քաղաք,    մեծ սրտին հասնող  եւ  արիւն տանող երակ-քաղաք։  

Այս  բառերով  կարելի է խօսիլ   անցած  սերունդներուն    համար  «գաղթավայր»     եղած  եւ  այսօր աշխարհով մէկ տարածուած   շատ մը հայերու ծննդավայր  դարձած   Պուրճ Համուտի մասին։

Ոգեղէն ամրոց, բռունցք,  կեանքի   առասպել  եւ կէս  ձգուած  դատի մը նոր պատուհանը։

Այս  բոլորէն  մաս մը կայ  այդ քաղաքին  մէջ ու ամենակարեւորն այն է, որ  դարձեալ  անոր մէջ կը  բնակին Կիլիկիայէն որպէս գաղթական  Լիբանանի    ափերը հասած մեր նախահայրերուն  յիշատակը։

Անշուշտ   պատճառը  այս գրութեան միայն  Պուրճ Համուտի  մասին քանի մը տող  շարադրելը չէ,  այլ  վեր  հանել  անոր դիմագիծը  ու մանաւանդ  յիշել  ու յիշեցնել     այդ քաղաքին    ոգին վառ   պահել   փորձող   արուեստագէտին  անունը։

Խօսքը   Արա  Մածունեանին մասին է, որ  բեմադրիչ ըլլալէ  անդին, կիրքով ու երազով   կարողացած  է  մտնել      Պուրճ Համուտի   հին ու նոր պատուհաններէն,   փնտռելու  եւ գտնելու  այն ամէն ինչը, որ զինք  կը  կապեն մօտիկ անցեալի  վերյուշին, յիշատակներուն ու երազին։

 

Ի դէպ,   Արա  Մածունեան  իր ամբողջական  նուիրումով  եւ բոլորովին անձնական  ճիգերուն  վստահելով կարողացաւ հանրութեան   ներկայացնել  Պուրճ  Համուտի  կեանքն ու առօրեան  երփնագրող    «Թռչնոց Բոյն»  խորագրեալ   հատորը, որ հրապարակուեցաւ Լոս Անճելոսի  մէջ։

Կեանքի պատկերներ, դէմքեր ու դիպուածներ,  պահ ու առիթ,   անցեալ  եւ ապագայ...  այդ բոլորը կը միախառնուին Մածունեանի   հատորին մէջ, իսկ անոր`  յաճախ անխօս  ու մերթ  ալ  բարբառող   հերոսները   իրական  վկաներն են ամբողջ  ժամանակի մը, որ  ցայսօր ալ  կը շարունակէ     իր ընթացքը  եւ ժամացոյցի  սլաքներուն պէս   ճշգրիտ  ու  կուռ  քայլերով կը մօտենայ  սպասուած  ժամադրութեան։

 

Պուրճ  Համուտը  հասկացութիւններու, տեսակի,   ընթացքի, սերունդի, երազի ու կիրքի մէկ ամբողջութիւն է, որուն սահմանները  միայն աշխարհագրական ընկալում  չունին, այլ կը  հասնին մինչեւ հեռու-հեռուներ եւ իրենց հետ կը տանին  անցեալի  ապրումն  ու վաղուան  վառ յոյսը։

Ժամանակը  կը  կերտէ  մեր  հաւաքական յիշողութեան մեծ  պաստառը ու այսօր,  աւելի   քան որեւէ   ժամանակ, Պուրճ Համուտի սլաքները  մեզ  աւելի  մօտիկ    կը պահեն    վաղուան  պայքարներու եւ  մեծ  ապրումներու յորձանքներուն...  

 

 Յ.Գ. Ներքեւը տեղադրուած  տեսանիւթը   այսօր   երեկոյեան  երեւցաւ   Արա Մածունեանի լուսանկարչական    արուեստին նուիրուած Դիմատետրի    «Պուրճ Համուտ»  էջին վրայ։

 

 


Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture